Pismo Święte dziełem literackim i księgą wiary

Pismo Święte dziełem literackim i księgą wiary

Cała księga Pisma Świętego dzieli się na księgi, rozdziały i wersety. Każda księga ma swój skrót, który ułatwia zapisanie tzw. siglów.

Łk 1, 46-55

Łk - skrót księgi

1 - rozdział

46-55 - wersety

Wyjaśniania Pisma Świętego dokonuje Nauczycielski Urząd Kościoła, który jest do tego upoważniony. Jedynie w łączności z całym Kościołem możemy je właściwie zrozumieć.

Gatunki literackie w Biblii:

• Psalm to pieśń biblijna o charakterze modlitewno-hymnicznym. Wspólnym elementem wszystkich psalmów jest refleksja nad spotkaniem człowieka z Bogiem.

• List to pisemna wypowiedź skierowana do jakiejś osoby. Tej formy użyto do głoszenia Dobrej Nowiny o Jezusie kierując listy do różnych wspólnot w Kościele czasów apostolskich.

• Kazanie to mowa zawierająca pouczenia moralne.

• Przypowieść to gatunek literacki posługujący się porównaniami i pewną tajemniczością. Ma formę krótkiego opowiadania opartego na codziennych realiach i zawierającego ukryte przesłanie. Celem przypowieści było pouczenie i wyjaśnienie jakiejś prawdy religijnej.

Gatunki literackie:

• Hymn jest pieśnią pochwalną na cześć Boga. Sławi Jego słowa, czyny i przymioty.

• Modlitwa to słowa człowieka wypowiadane bezpośrednio do Boga.

• Metafora jest przenośnią, to znaczy przesunięciem znaczenia wyrazów z właściwego im przedmiotu na inną rzecz, czynność lub osobę. Przenośnią jest np. zwrot "Wy jesteście solą ziemi" (Mt 5, 13)

Jaki to gatunek literacki?

"Chwalić Cię będę, Panie, całym sercem moim, opowiem wszystkie cudowne Twe dzieła. Cieszyć się będę i radować Tobą, psalm będę śpiewać na cześć Twego imienia, o Najwyższy. Bo wrogowie moi się cofają, padają, giną sprzed Twego oblicza. Boś Ty przeprowadził mój sąd i wyrok, zasiadając na tronie – Sędzio sprawiedliwy”.

Jaki to gatunek literacki?

„Paweł, z woli Bożej powołany na apostoła Jezusa Chrystusa, i Sostenes, brat, do Kościoła Bożego w Koryncie, do tych, którzy zostali uświęceni w Jezusie Chrystusie i powołani do świętości wespół ze wszystkimi, co na każdym miejscu wzywają imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa, ich i naszego [Pana]. Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego i Pana Jezusa Chrystusa! Bogu mojemu dziękuję wciąż za was, za łaskę daną wam w Chrystusie Jezusie."

Jaki to gatunek literacki?

„Potem wyszedł i udał się, według zwyczaju, na Górę Oliwną; towarzyszyli Mu także uczniowie. Gdy przyszedł na miejsce, rzekł do nich: «Módlcie się, abyście nie ulegli pokusie». A sam oddalił się od nich na odległość około rzutu kamieniem, padł na kolana i modlił się tymi słowa-mi: «Ojcze, jeśli chcesz, zabierz ode Mnie ten kielich! Wszakże nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie!» Wtedy ukazał Mu się anioł z nieba i pokrzepiał Go”.

Jaki to gatunek literacki?

„Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący. Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą; nie jest bezwstydna, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego; nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą. Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma. Miłość nigdy nie ustaje”

Jaki to gatunek literacki?

„Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie zabijaj!; a kto by się do-puścił zabójstwa, podlega sądowi. A Ja wam powiadam: Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi. A kto by rzekł swemu bratu: Raka, podlega Wysokiej Radzie. A kto by mu rzekł: «Bezbożniku», podlega karze piekła ognistego. Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam sobie przypomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw tam dar swój przed ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim. Potem przyjdź i dar swój ofiaruj”.

Jaki to gatunek literacki?

"Gdy zebrał się wielki tłum i z poszczególnych miast przychodzili do Niego, opowiedział im przypowieść: «Siewca wyszedł siać swoje ziarno. A gdy siał, jedno padło na drogę i zostało podeptane, a ptaki podniebne wydziobały je. Inne padło na skałę i gdy wzeszło, uschło, bo nie miało wilgoci. Inne znowu padło między ciernie, a ciernie razem z nim wyrosły i zagłuszyły je. Inne w końcu padło na ziemię żyzną i gdy wzrosło, wydało plon stokrotny». To mówiąc, wołał: «Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!»”.