อาณาจักรอยุธยา

อาณาจักรอยุธยา

อาณาจักรอยุธยา  _{เป็นอาณาจักรของชนชาติไทยในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาในช่วง พ.ศ. 1893 ถึง พ.ศ. 2310  มีกรุงศรีอยุธยาเป็นศูนย์กลางอำนาจหรือราชธานี ทั้งยังมีความสัมพันธ์ทางการค้ากับหลายชาติ จนถือได้ว่าเป็นศูนย์กลางการค้าในระดับนานาชาติ เช่น จีน เวียดนาม  อินเดีย ญี่ปุ่น เปอร์เซีย  รวมทั้งชาติตะวันตก เช่น โปรตุเกส  สเปน  เนเธอร์แลนด์ ฮอลันดา) อังกฤษ และฝรั่งเศส}  

ที่ตั้ง

กรุงศรีอยุธยาเป็นเกาะซึ่งมีแม่น้ำสามสายล้อมรอบ ได้แก่ แม่น้ำป่าสัก ทางทิศตะวันออก, แม่น้ำเจ้าพระยา ทางทิศตะวันตกและทิศใต้ และแม่น้ำลพบุรี ทางทิศเหนือ เดิมทีบริเวณนี้ไม่ได้มีสภาพเป็นเกาะ

กษัตริย์

พระมหากษัตริย์กรุงศรีอยุธยา มี 5 ราชวงศ์ คือ

1. ราชวงศ์อู่ทอง มีกษัตริย์ 3 พระองค์

2. ราชวงศ์สุพรรณภูมิ มีกษัตริย์ 13 พระองค์

3. ราชวงศ์สุโขทัย มีกษัตริย์ 7 พระองค์

4. ราชวงศ์ปราสาททอง มีกษัตริย์ 4 พระองค์

5. ราชวงศ์บ้านพลูหลวง มีกษัตริย์ 6 พระองค์

รวมมีพระมหากษัตริย์ทั้งสิ้น 33 พระองค์

การปกครอง 417 ปี

พระมหากษัตริย์มีสิทธิ์ปกครองโดยตรงในราชธานี  เรียกว่า จตุสดมภ์  ตามการเรียกของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมพระยาดำรงราชานุภาพ อันได้แก่ กรมเวียง กรมวัง กรมคลัง และกรมนา

พระราชกรณียกิจของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง)

1. ทรงสถาปนากรุงศรีอยุธยา เป็นราชธานี

2. ทรงเจริญสัมพันธไมตรีกับแว่นแคว้นต่าง ๆ มากมาย แม้กระทั่ง ขอม

3. ทรงประกาศใช้กฎหมายถึง 10 ฉบับ

4. ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้สร้างวัดต่าง ๆ เช่น วัดพุทไธศวรรย์ (สร้างปี พ.ศ. 1876) วัดป่าแก้ว (สร้างปี พ.ศ. 1900) และวัดพระราม (สร้างปี พ.ศ. 1912)

พระราชกรณียกิจของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ

1. ทรงจัดระเบียบการปกครองส่วนกลางและส่วนภูมิภาค อันเป็นแบบแผน

2. ทรงตราพระราชกำหนดศักดินา ซึ่งทำให้มีการแบ่งแยกสิทธิ และหน้าที่ของแต่ละบุคคลแตกต่างกันไป

พระราชกรณียกิจของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช

สมเด็จพระนเรศวรมหาราช มีพระนามเดิมว่าพระนเรศ หรือ "พระองค์ดำ" พระองค์ได้กู้อิสรภาพของไทยจากการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งแรก และได้ทรงแผ่อำนาจของราชอาณาจักรไทย อย่างกว้างใหญ่ไพศาล

พระราชกรณียกิจของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช

1. ทรงพระปรีชาสามารถทางด้านการทูต

2. ทรงเป็นกวีและทรงอุปถัมภ์กวีในยุคของพระองค์อย่างมากมาย เช่น พระโหราธิบดี ผู้ประพันธ์หนังสือจินดามณี  ซึ่งเป็นตำราเรียนภาษาไทยเล่มแรก และตอนหนึ่งของเรื่องสมุทรโฆษคำฉันท์ (อีกตอนหนึ่งเป็นพระราชนิพนธ์ของสมเด็จพระนารายณ์) กวีอีกผู้หนึ่งคือ ศรีปราชญ์ คือ หนังสือกำศรวลศรีปราชญ์ และอนุรุทรคำฉันท์