MERHAMET

MERHAMET

Merhamet Nedir ?

Bir kimsenin veya bir başka canlının karşılaştığı kötü durumdan dolayı duyulan üzüntü, acıma.

MERHAMETLİ İNSAN….

• Yardım severdir.

  Alçak gönüllüdür.

  Hoşgörülüdür.

  Saygılıdır.

  Sadaka verir.

  Destek olur.

  Katkıda bulunur.

  Empatik yaklaşır.

  Güler yüzlüdür.

  Sabırlıdır.

• Bencillikten

  Çıkarcılıktan

  Kibirden

  Nankörlükten

  Cimrilikten

  Vurdum duymazlıktan

  Karşısındakini anlamadan

  Yargılamaktan

  Asık suratlı olmaktan

  Aceleci olmaktan

                       UZAK DURUR…

  
  

Başkasına yapılanın size yapılmış olduğunu anladığınız zaman; Büyük Hakikat’i de anlamışsın demektir. Böylece merhametin ne olduğunu da kavramış olacaksın. Merhamet, insanın hakiki dostudur. Merhamet, gerçek bir insanın işaretidir. 

Yolda giderken herhangi bir insanı sıkıntı içinde veya incinmiş görürseniz, aldırmazlıktan gelmeyin. Çok acil bir işiniz dahi olsa önce onların yardımına koşun.

Merhametli olmaktan daha yüce doğru davranış yoktur. İyi bir arkadaştan daha büyük bir kazanç yoktur. Öfkeden daha büyük bir düşman yoktur. Bu dünyada bugün arkadaş olan yarın düşman olabilir. Ama Merhamet’ten daha yüce bir arkadaş yoktur. 

KANUNİ SULTAN SÜLEYMAN VE KARINCA

İstanbul’ da güneşli bir sabahtı. Topkapı Sarayı’nın avlusunda bulunan has odanın kapısı açıldı. Başında görkemli bir kavuk taşıyan, uzun boylu genç, ağır adımlarla bahçeye doğru ilerledi. Bu genç bütün dünyaya hükmeden Osmanlı Devleti’nin kudretli hükümdarı Kanuni Sultan Süleyman’dı.  

Kanuni işinden vakit bulduğu zamanlarda hava almak için arka bahçeye çıkar, ağaçları denizin maviliğini seyrederdi. Ağaçlardan birkaç tanesinin yapraklarının buruşmuş olduğunu gördü. Aklına hemen bu ağaçları ilaçlatmak geldi. Fakat birden durakladı. Ağaçlarda karıncalar vardı. Karıncalar da can taşıyordu. Onlara zarar vermek doğru muydu?

Bir türlü işin içinden çıkamayan Kanuni, meseleyi çözmek için hocası Ebusuud Efendiyi aradı. Hocası odasında yoktu. Hemen oracıkta bulunan bir kağıt parçasına kafasını kurcalayan soruyu yazdı ve hocasının rahlesinin üzerine bırakarak oradan ayrıldı.

Hocası odasına geldiğinde kağıdı görmüştü. Yazıyı okuduktan sonra hocası da Kanuni’ye bir not yazdı. Kanuni Sultan Süleyman, yeniden hocasının odasına uğradı. Hocası odada yoktu. Rahlenin üzerine bıraktığı kağıt parçasına yazılmış notu gördü. Merakla yazıya doğru eğildi. Okuduktan sonra tebessüm etti.

Kağıdın üst kısmında Kanuni’nin hocasına yazdığı soru vardı. Merhametli sultan hocasına şöyle diyordu: 

    “Meyve ağaçlarını sarınca karınca,

    Günah var mı karıncayı kırınca?”

Hocası Ebussuud Efendi ise sorunun altına şu cümleleri eklemişti.

 “ Yarın Hakk’ ın Divanına varınca, 

 Süleyman.’dan hakkın alır karınca!”

Evet, merhametimiz o kadar büyük olmalı ki, bir küçücük karınca bile bunun dışında kalmamalı. İşte bu ahlak ile ahlaklanan Kanuni Sultan Süleyman, bir karınca karşısında duraklamış ve onu incitmekten çekinmiştir.

• Allah Tealâ rahmetini yüz parçaya ayırdı. Doksan dokuzunu kendi yanında tuttu, bir parçasını ise yeryüzüne indirdi. İşte bu bir parça rahmet sebebiyle bütün canlılar birbirine merhamet ederler. (HADİS-İ ŞERİF)

• İnsanlara merhamet etmeyene Allah da merhamet etmez. (HADİS-İ ŞERİF)

• Müminler birbirlerini sevmede, birbirlerine merhamet etmede ve birbirlerine şefkat göstermede tek bir vücut gibidir. O vücudun bir organı acı çektiğinde, bedenin diğer organlan da uykusuzluk ve yüksek ateşle bu acıyı paylaşırlar. (HADİS-İ ŞERİF)

• Merhamet edin ki, size de merhamet edilsin. Bağışlayın ki, Allah da sizi bağışlasın.

• Allah tarafından lutfedilen bir rahmet sâyesinde sen onlara yumuşak davrandın. Eğer kaba, katı kalpli olsaydın, insanlar etrafından dağılıp giderlerdi. Artık onları affet, onlar için Allah’tan bağışlanma dile. Karara bağlanacak işlerde onlarla istişâre et! Kesin kararını verince de, yalnız Allah’a güvenip dayan! Çünkü Allah, kendisine güvenip dayananları sever. (AL-İ İMRAN 159)

• En içten tevâzu ve merhamet duygularıyla onlara kol kanat ger ve haklarında: “Rabbim! Nasıl onlar beni küçüklüğümde şefkat ve sevgiyle terbiye edip yetiştirdilerse, sen de onlara öyle merhamet eyle” diye dua et! (İSRA 24)

• 
  

•