ΙΠΠΑΣΙΑ

ΙΠΠΑΣΙΑ

ΙΣΤΟΡΙΑ

Η Ιππασία ως άθλημα, είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Η χρήση του αλόγου ως μέσο μεταφοράς, ως βοηθός στις αγροτικές εργασίες ή στον πόλεμο, χάνεται στα βάθη των αιώνων.

Η χρήση, όμως, του αλόγου σε αθλητικές συναντήσεις εμφανίζεται για πρώτη φορά στην αρχαία Ελλάδα, όπου από το 680 π.Χ. οι αρματοδρομίες και από το 648 π.Χ. οι ιπποδρομίες αποτελούσαν τα δύο από τα δέκα αγωνίσματα των Ολυμπιακών Αγώνων.

Με την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων, στα τέλη του προηγούμενου αιώνα, η ιππασία ξανακερδίζει την παλιά της αίγλη.Η ιππασία (Υπερπήδηση Εμποδίων, Ιππική Δεξιοτεχνία, Ιππικό Τρίαθλο) αποτελεί επίσημο άθλημα των Ολυμπιακών Αγώνων από το 1912 στην Στοκχόλμη. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες διεξάγονται συνολικά έξι αγωνίσματα γιατί κάθε ιππικό αγώνισμα διεξάγεται ατομικά και ομαδικά.

Εκτός από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, κάθε χρόνο, πραγματοποιούνται σε όλο τον κόσμο, ιππικές διοργανώσεις διεθνούς ακτινοβολίας, οι οποίες συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον χιλιάδων θεατών.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Τα ιππικά αγωνίσματα είναι τα μόνα στα οποία άνδρες και γυναίκες συμμετέχουν επί ίσοις όροις. Ολυμπιονίκης ανακηρύσσεται όχι μόνο ο ιππέας αλλά και το άλογο. Η Διεθνής Ομοσπονδία της Ιππασίας, ανώτατο όργανο του αθλήματος, ιδρύθηκε το 1921. Η Ελληνική Ομοσπονδία Ιππασίας ιδρύθηκε το 1990.

ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ

Η Ιππασία ξεκίνησε οργανωμένα στην Ελλάδα πριν από τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο από μια ομάδα αξιωματικών και ιδιωτών που ίδρυσαν τον Ελληνικό Ιππικό Όμιλο και λίγο αργότερα τον Όμιλο Φιλίππων. Μετά τον πόλεμο συνεχίστηκε η δραστηριότητα από τον Ελληνικό Ιππικό Όμιλο και σιγά σιγά δημιουργήθηκαν και άλλοι όμιλοι.

Ο βασικός εξοπλισμός του ιππέα ή της αμαζόνας για τα αγωνίσματα Υπερπήδησης εμποδίων και το Cross Country αποτελείται από το προστατευτικό καπέλο ιππασίας, παντελόνι ιππασίας, μπότες ιππασίας και σακάκι. Οι ιππείς φορούν πουκάμισο και γραβάτα ενώ οι αμαζόνες φορούν πουκάμισο με κολλαρίνα.

Εξοπλισμός Ίππου-Σέλα: η σέλα σχεδιάστηκε για να βοηθά τον ιππέα να διατηρεί την ισορροπία και το κάθισμά του στον ίππο. Η σέλα είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να ταιριάζει στον ίππο και να συμβάλλει στη δουλειά για την οποία αποσκοπεί. Για αυτό το λόγο υπάρχουν διαφορετικοί τύποι σέλας για τα διαφορετικά ιππικά αθλήματα.

ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ

Η βάση της σέλας είναι ο κορμός, ο οποίος είναι φτιαγμένος από ατσάλι, ίνες γυαλιού ή ξύλο. Κατά κύριο λόγο, το εξωτερικό της σέλας είναι φτιαγμένο από δέρμα.

Η πιο κοινή σέλα είναι η σέλα εμποδίων η οποία χρησιμοποιείται τόσο στο Ιππικό τρίαθλο όσο και στην Υπερπήδηση εμποδίων. Η σέλα αυτή είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε το βάρος του ιππέα να είναι προς τα εμπρός ενώ ο κορμός είναι σχεδιασμένος για πιο βαθύ κάθισμα.

Η σέλα της Ιππικής δεξιοτεχνίας είναι φτιαγμένη έτσι ώστε να δίνει κάθισμα πιο πίσω από το συνηθισμένο, βοηθώντας τον ιππέα να χρησιμοποιεί το βάρος του.

ΙΠΠΙΚΗ ΔΕΞΙΟΤΕΧΝΙΑ [ΝΤΡΕΣΑΖ]

Η Ιππική Δεξιοτεχνία αναφέρεται στην Ιππική του Ξενοφώντος, σύγγραμμα θεμελιώδες ως προς την τεχνική του αθλήματος. Οι ασκήσεις του αθλήματος αυτού ξεκίνησαν ως ασκήσεις για τελετές παρελάσεων και πολέμου. Κατόπιν, συναντώνται κατά τους βυζαντινούς χρόνους, όπου και εμφανίζονται και τα πρώτα είδη Αγώνων (ασκήσεις στον ΚΕΡΚΟ ή ΤΟΡΝΕΜΕ και το ΤΣΙΓΓΑΝΙΣΤΗΡΙΟ). Οι ασκήσεις αυτές συναντώνται επίσης κατά τις Σταυροφορίες στους Δυτικούς Ιππότες κι από εκεί κι έπειτα διατηρούνται στην παράδοση της Ιππικής Τέχνης δια των Σχολών της Βιέννης και του Saumur. Tο 19ο αιώνα πλέον, συναντάται ως άθλημα σε Αγώνες στην Αυστρία. Το 1902 αποτελεί άθλημα Διεθνών Αγώνων και συμπεριλαμβάνεται στα Ολυμπιακά Αθλήματα στην Ολυμπιάδα του 1912, στη Στοκχόλμη. Στην Ιππική Δεξιοτεχνία ο ιππέας ή η αμαζόνα με διακριτικές κινήσεις κατευθύνουν το άλογο στο να εκτελέσει ένα σύνολο ασκήσεων ακριβείας και αρμονίας στο βάδην, τροχάδην και καλπασμό μέσα σε συγκεκριμένο αγωνιστικό χώρο 60x20, με άμμο.

ΙΠΠΙΚΗ ΔΕΞΙΟΤΕΧΝΙΑ [ΝΤΡΕΣΑΖ]

Η βαθμολόγηση γίνεται από κριτές[πέντε] που αξιολογούν το επίπεδο και την αρτιότητα εκτέλεσης ασκήσεων. Νικητής είναι ο αθλητής που θα συγκεντρώσει το μεγαλύτερο ποσοστό. Οι γενικοί βαθμοί είναι: 

1/για την εκτέλεση των ασκήσεων για τους βηματισμούς, 2/την Ελευθερία και ακρίβεια των κινήσεων3/ την Υπαγωγή, την ώθηση και την ελαστικότητα 4/την Υπακοή και εμπιστοσύνη στον ιππέα, προθυμία και αρμονία των κινήσεων 5/το κάθισμα και τα βοηθήματα του ιππέα στον ίππο. Ο συντελεστής της βαθμολογίας είναι 0-10 .

Λάθος διαδρομής:1ο λάθος: 0.5%, 2ο λάθος 1%, 3ο λάθος: αποκλεισμός

Για άλλα λάθη είναι μείον 2 βαθμοί.

Περιπτώσεις αποκλεισμού: Η έξοδος των 4 ποδιών του ίππου από τα όρια του αγωνιστικού στίβου, άρνηση εκτέλεσης κίνησης πέραν των 20”, εξωτερική βοήθεια, εμφανής χωλότης κ.α.

 

ΑΓΩΝΙΣΜΑ ΥΠΕΡΠΗΔΗΣΗΣ ΕΜΠΟΔΙΩΝ

Οι αλτικές ικανότητες του ίππου αναπτύχθηκαν τον 18ο αιώνα, όταν το κυνήγι της αλεπούς απαιτούσε την υπερπήδηση των φραχτών, που άρχισαν να υψώνονται, γύρω από τις ιδιοκτησίες. Το άθλημα όπως το γνωρίζουμε σήμερα, αναπτύχθηκε σαν αποτέλεσμα του ανταγωνισμού των κυνηγών της αλεπούς.Αγώνας Υπερπήδησης Εμποδίων είναι η δοκιμασία όπου το ζεύγος Αθλητή και Ίππου κρίνεται κάτω από ποικίλες συνθήκες σε διαδρομή τεχνητών εμποδίων, με στόχο να δοκιμαστούν οι ικανότητες, η προετοιμασία και η αποτελεσματικότητα τους στην υπερπήδηση των εμποδίων. Εάν ο Αθλητής κάνει κάποια σφάλματα όπως κατάρριψη ενός εμποδίου, άρνηση, υπέρβαση του επιτρεπόμενου χρόνου... τουεπιβάλλονται βαθμοί ποινής. Ανάλογα με το είδος του αγωνίσματος, ανακηρύσσεται νικητής ο Αθλητής στον οποίον επιβάλλονται οι λιγότεροι βαθμοί ποινής, ολοκληρώνει την διαδρομή στον ταχύτερο χρόνο ή κερδίζει τους περισσότερους βαθμούς.

Το αγώνισμα γίνεται σε ιπποδρόμιο με χλοοτάπητα ή αμμώδη επιφάνεια, μήκους 100 μ. και πλάτους 50 μ. τουλάχιστον.Οι ιππείς και οι αμαζόνες υπερπηδούν μία διαδρομή εμποδίων με προκαθορισμένη τη σειρά υπερπήδησης κάθε εμποδίου.

ΑΓΩΝΙΣΜΑ ΥΠΕΡΠΗΔΗΣΗΣ ΕΜΠΟΔΙΩΝ

Μόλις δοθεί το σήμα εκκίνησης, ο Αθλητής έχει 45" για να περάσει τη γραμμή εκκίνησης. Σε αυτά τα 45" δεν υπολογίζονται λάθη, αντίσταση, κύκλος, πτώσεις. Όταν λήξει ο χρόνος των 45" αρχίζει και μετράει κανονικά ο χρόνος της διαδρομής του Αθλητή, ακόμη και εάν δεν έχει περάσει τη γραμμή εκκίνησης.Αποκλεισμός υπάρχει σε περίπτωση που:Εκκίνηση και υπερπήδηση εμποδίου πριν δοθεί το σήμα εκκίνησης. Υπερπήδηση εμποδίου σε εσφαλμένη σειρά ή με εσφαλμένη φορά. Υπερπήδηση εμποδίου, που δεν αποτελεί μέρος της διαδρομής. Υπερπήδηση εμποδίου, που καταρρίφθηκε λόγω άρνησης, πριν δοθεί το σήμα συνέχισης διαδρομής. Έξοδος του Ίππου από τον στίβο.Δυστροπία ίππου περισσότερο από 45 συνεχόμενα δευτερόλεπτα κατά την διάρκεια μίας διαδρομής .Υπέρβαση χρόνου 45'' για την υπερπήδηση του πρώτου εμποδίου της διαδρομής μετά την έναρξη του χρόνου της διαδρομής ή για την υπερπήδηση του επομένου εμποδίου ή του τελευταίου εμποδίου και της διέλευσης από την γραμμή τερματισμού .

ΙΠΠΙΚΟ ΤΡΙΑΘΛΟ

Η ιστορία του Ιππικού Τριάθλου αρχίζει στις αρχές του αιώνα μας, στην Αγγλία, όπου η ράτσα του ίππου κυνηγού δεν υπήρχε πια σε αφθονία και γίνονταν προσπάθειες για να διατηρηθεί το είδος. Το 1906 αρχίζει επίσης μια προσπάθεια στον Αγγλικό Στρατό για την προώθηση εκπαίδευσης του πολεμικού ίππου, ώστε να έχει μεγάλη αντοχή σε ανώμαλους δρόμους μεγάλων αποστάσεων. Έτσι άρχισαν να διοργανώνονται αγώνες, οι οποίοι ήταν και οι άμεσοι προάγγελοι του σημερινού αθλήματος του Ιππικού Τριάθλου. Οι αγώνες αυτοί γίνονταν σε τρεις διαφορετικές ημέρες με ενδιάμεσα διαλείμματα δυο ημερών. Γύρω στο 1912, το Ιππικό Τρίαθλο διαμορφώνεται έτσι ώστε να μοιάζει ακόμα πιο πολύ με τη μορφή του αγωνίσματος που ξέρουμε σήμερα και για πρώτη φορά συμπεριλαμβάνεται στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης.

Το Ιππικό τρίαθλο είναι ο συνδυασμός τριών αγωνισμάτων. Τα αγωνίσματα αυτά είναι τα εξής:Το αγώνισμα της Ιππικής Δεξιοτεχνίας , το αγώνισμα Αντοχής και Υπερπήδησης Φυσικών Εμποδίων ή αλλιώς cross country και το αγώνισμα Υπερπήδησης Εμποδίων.

ΙΠΠΙΚΟ ΤΡΙΑΘΛΟ

Διεξάγεται επί τρεις ή τέσσερις μέρες. Την πρώτη μέρα διεξάγεται η ιππική δεξιοτεχνία και εάν υπάρχουν πάνω από 40 συμμέτοχές διεξάγεται σε 2 μέρες. Την δεύτερη μέρα το αγώνισμα της αντοχής και υπερπήδησης φυσικών εμποδίων και την τρίτη το αγώνισμα της υπερπήδησης εμποδίων. Στο αγώνισμα της αντοχής και υπερπήδησης φυσικών εμποδίων ιππείς, αμαζόνες και ίπποι καλούνται να διανύσουν μία διαδρομή 25 χιλιομέτρων σε φυσικό περιβάλλον. Στα 7 τελευταία χιλιόμετρα καλούνται να υπερπηδήσουν περίπου 25 φυσικά εμπόδια, συμπεριλαμβανομένου και του συνδυασμού εμποδίων και τεχνητών λιμνών, που είναι πλέον απαιτητικά και εντυπωσιακά σημεία της διαδρομής. Νικητής/τρια είναι ο ιππέας ή η αμαζόνα που έχει συγκεντρώσει τους λιγότερους βαθμούς ποινής συνολικά και στα τρία αγωνίσματα. Η Ελλάδα συμμετείχε για πρώτη φορά στην ιππασία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϋ το 2000 και κατέκτησε την 6η θέση στο ιππικό τρίαθλο με την Χάιντι Αντικατζίδη.

ΙΠΠΙΚΟ ΤΡΙΑΘΛΟ

Κανονισμοί: Το αποτέλεσμα του Ατομικού Αγωνίσματος εξάγεται από το άθροισμα των βαθμών όλων των αγωνισμάτων. Σε περίπτωση ισοβαθμίας βαθμών ποινής, νικητής αναδεικνύεται αυτός του οποίου ο χρόνος στο αγώνισμα της Υπερπήδησης Φυσικών Εμποδίων είναι πλησιέστερος του επιτρεπόμενου. Ο αποκλεισμός ενός αθλητή σε ένα από τα αγωνίσματα του Τριάθλου έχει ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό του από τον αγώνα. Η Αγωνόδικος επιτροπή έχει το δικαίωμα να επιτρέψει τη συμμετοχή για εκπαιδευτικούς λόγους στα άλλα αγωνίσματα του Τριάθλου, μετά τον αποκλεισμό.

Επικίνδυνη ίππευση:

Μετά από επίσημη αναφορά για επικίνδυνη ίππευση κατά την υπερπήδηση φυσικών εμποδίων, η οποία έχει εξακριβωθεί από την Αγωνόδικο Επιτροπή επιβάλλονται οι εξής ποινές:

Α/Προειδοποίηση Β/ 25 βαθμοί ποινής Γ/Αποκλεισμός