Lekcja gr 11

Lekcja gr 11.

Slajd 1

Rozwój Pińczowa rozpoczął się od kamieniołomu, który istniał tam w XII wieku. Bezpieczeństwa górników strzegł niewielki gród obronny, zniszczony prawdopodobnie przez Tatarów w 1241. W I poł. XIV w. na jego miejscu wzniesiono gotycki zamek, u stóp którego rozwinęła się osada. Nosiła ona początkowo nazwę Piędziców (1405 – Pandziczow, ok. 1470 – Pyandzyczow). Od XVI w. używana jest współczesna nazwa. Nie zachowały się informacje o pierwszych właścicielach Pińczowa. Wiadomo, że w 1424 osada stała się własnością rodu Oleśnickich. Wybudowali oni na Górze

Zamkowej nową rezydencję, a w osadzie ufundowali klasztor Paulinów.

21 września 1428 roku król Władysław Jagiełło na zamku w Lublinie nadał Pińczowowi, wsi Jana z Oleśnicy, kasztelana żarnowskiego prawo miejskie magdeburskie z przywilejem jarmarków tygodniowych i rocznych^[7].

Panorama Pińczowa z 1657 roku, z widocznym zamkiem na wzgórzu po lewej, na miedziorycie według rys. Erika Jönssona Dahlbergha

Multiple Select

W którym roku Pińczów uzyskał prawa miejskie?

• 1428

• 1444

• 1410

• 1454

Multiple Choice

Które miasto było słynnym ośrodkiem braci polskich czyli arian?

• Pińczów

• Raków

• Chełmno

• Kielce