Soneto ng Matamis na Hinaing

Soneto ng Matamis na Hinaing

Federico Garcia Lorca

I

Huwag hayaan pakawalan ko ang hiwaga,

ng mala-estatwa mong mata,

O ang tamis ng rosas mong hininga,

Na dumarampi sa aking mga pisngi sa gabi.

II

Nangangamba ako sa aking pagkakaparito sa baybay-dagat,

Isang walang sangng punong-kahoy at pinanghihinayangang

walang bulaklak, malambot, luad

para sa uod ng aking pagkabigo

III

Kung ikaw ang aking kubling yaman,

Kung ikaw ang aking krus, ang aking pasakit,

Kung ako ay alipin at ikaw ang aking panginoon

IV

Huwag mong hayaang maglaho ang aking natamo,

at pamulaklakin ang iyong batis

ng mga dahong limot na ng taglagas

Multiple Choice

Ilan ang saknong ng tulang iyong binasa?

• 1

• 2

• 3

• 4

Multiple Choice

Ilan ang taludtod ng tulang iyong binasa?

• 10

• 12

• 14

• 16

Multiple Choice

Mayroon ka bang naobserbahang tugma sa mga taludtod ng iyong binasang tula?

• Meron

• Wala

Open Ended

Magbigay ng dalawang salitang sa dulo ng taludtod na nagtutugma:

Huwag hayaan pakawalan ko ang hiwaga,

ng mala-estatwa mong mata,

O ang tamis ng rosas mong hininga,

Na dumarampi sa aking mga pisngi sa gabi.

Open Ended

Ano ang mensahe ng tula?