Etiopia

Etiopia - problemy głodu i niedożywienia

by Emilia ...

​Na podstawie: geografia24.pl

1. Położenie i podstawowe informacje o Etiopii

Etiopia jest położona we wschodniej Afryce, w tak zwanym “Rogu Afryki”, na północ od równika. Stolicą kraju jest Addis Abeba z ponad 3,5 mln mieszkańców. W państwie żyje ponad 80 grup etnicznych, posługujących się kilkudziesięcioma językami. Podstawą etiopskiej gospodarki jest rolnictwo.

Multiple Choice

Gdzie leży Etiopia?

• na Półwyspie Arabskim

• we wschodniej Afryce, na Madagaskarze

• we wschodniej Afryce, w tzw. "Rogu Afryki"

• w zachodniej Afryce, nad Zatoką Gwinejską

​Etiopia jest krajem dotkniętym problemem głodu i jest jednym z najmocniej cierpiących pod tym względem krajów świata. Problem głodu i niedożywienia dotyczy głównie Afryki, zwłaszcza jej środkowej i wschodniej części. Ponadto niektóre obszary Azji i Ameryki Południowej, są w mniejszym stopniu dotknięte tym problemem.

Multiple Select

Problem głodu i niedożywienia występuje na obszarach:

• środkowej Afryki

• północnej Afryki

• Południowej Ameryki

• południowej części Azji

2. Pojęcie głodu

Dorosły człowiek powinien spożywać min. około 2500 kcal dziennie. Niedożywienie oznacza spożywanie mniejszej niż zalecana ilości kalorii i w konsekwencji podobnie jak głód, może prowadzić do obniżenia masy ciała i utraty sił, lecz nie prowadzi do śmierci. Głód to długotrwałe ograniczenie lub pozbawienie człowieka pożywienia, skutkujące stopniowym obniżeniem masy ciała i utratą sił witalnych, aż do całkowitego wycieńczenia, a nawet śmierci.

​

Multiple Choice

Spożywanie mniejszej niż zalecana ilości kalorii, to ...

• głód

• niedożywienie

2. Pojęcie głodu utajonego

Istotnym problemem Afryki, jest głód utajony, który oznacza spożywanie wystarczającej ilości kalorii, ale pozbawionej wybranych, niezbędnych składników odżywczych, co w konsekwencji może prowadzić do różnych chorób.​

​3. Przyczyny głodu i niedożywienia w Etiopii

​

Za problem głodu na świecie, w Afryce i samej Etiopii odpowiada co najmniej kilka czynników. Pierwszą z nich jest grupa czynników przyrodniczych:

• warunki geograficzne – Etiopia częściowo leży w niesprzyjającym klimacie podrównikowym o bardzo krótkiej porze deszczowej. Gleby naturalnie występujące w Etiopii są słabe, a znaczna część państwa, zwłaszcza północna i wschodnia, jest pokryta pustynią i półpustynią.

• częste klęski żywiołowe – susze i powodzie

• plagi szkodników, zwłaszcza szarańczy przyczyniają się do ograniczenia produkcji rolnej.

Multiple Select

Przyrodnicze czynniki przyczyniające się do występowania głodu w Afryce:

• krótka pora deszczowa - susze

• plagi szkodników - szarańcza

• niski poziom rozwoju rolnictwa

• tereny pustynne

​Obok czynników przyrodniczych problem potęgują przyczyny społeczno-ekonomiczne:

• wysoki przyrost naturalny, przerastający zdolność rozwojową państwa (ludzi przybywa szybciej, niż jest w stanie rozwinąć się gospodarka i infrastruktura, która by tych ludzi obsłużyła. Przyrost naturalny w Etiopii wynosi 29‰ (jeden z najwyższych na świecie - co roku l. mieszkańców zwiększa się o ok. 3 miliony).

• słabo rozwinięte rolnictwo prowadzi do wyjałowienia mało urodzajnych gleb.

• Wschodnia Afryka jest miejscem konfliktów zbrojnych, zwłaszcza w sąsiedniej Somalii, skąd do Etiopii często przybywają uchodźcy.

• Kraj jest bardzo słabo rozwinięty gospodarczo, a 80% ludności pracuje w rodzinnych gospodarstwach rolnych i jest bardzo ubogich, przez co zakup żywności zza granicy nie jest możliwy.

Multiple Select

Społeczno-ekonomiczne przyczyny problemów Etipejczyków to:

• niski poziom rozwoju rolnictwa

• ubóstwo ludności

• konflikty zbrojne

• wysoki przyrost naturalny

• pustynnienie

Skutki głodu i niedożywienia:

​- śmierć ludzi

​- wyższa śmiertelność niemowląt

​- niedobór składników odżywczych powoduje choroby: kurza ślepota, zanik mięśni, anemia

​-obniżenie sprawności odżywczej i umysłowej

​- niedożywienie, senność i zmęczenie ograniczają wydajność w nauce i w pracy

​Największa klęska głodu nawiedziła Etiopię w latach 80-tych i spowodowała śmierć około miliona ludzi.

Jeszcze w 1991 r. uważano, że 75% mieszkańców Etiopii jest niedożywionych.

Dzisiejsza niekorzystna sytuacja (nieco ponad 20% niedożywionych) jest znacząco lepsza od tej, notowanej w niedawnej przeszłości, mimo iż w tym czasie zaludnienie kraju wzrosło o kilkadziesiąt procent.

Mimo trudnych warunków gospodarka Etiopii dość szybko się rozwija, dzięki czemu problem głodu i niedożywienia zmniejsza się.

​Liczba mieszkańców Etiopii zwiększa się, a głód jest biologiczną barierą ograniczającą ten przyrost. Ciągłe przekazywanie żywności Afryce (i Etiopii) na pewien czas zlikwidowałoby problem głodu, co przyczyniłoby się do jeszcze większego przyrostu ludności, której trzeba by przekazywać coraz więcej żywności. Dalsze uzależnienia państw Afryki od pomocy humanitarnej w praktyce pozbawia te kraje suwerenności i na nowo czyni koloniami bogatych żywicieli. Poza tym, pomaganie głodującym tworzy fałszywe wrażenie, że sytuacja jest korzystna i zniechęca do reform w krajach zagrożonych głodem, w celu jego ograniczenia.

Kontrowersyjna pomoc humanitarna

Chociaż oczywistym jest, że głodującym dzieciom trzeba pomóc by uchronić je od śmierci, sytuacja jest skomplikowana.​

​Rzeczywista pomoc dla Afryki, nie powinna opierać się wyłącznie na przekazywaniu jej żywności, ale przede wszystkim na edukacji, budowie infrastruktury, rozwoju służby zdrowia i wspieraniu rozwoju gospodarki, zwiększenie powierzchni ziem uprawnych, modernizacji rolnictwa i edukowaniu rolników, aby kraj stał się samowystarczalny. Czynnikiem, który ograniczyłby głód w Afryce, jest promowanie skutecznych metod planowania rodziny i antykoncepcji, aby ograniczyć przyrost naturalny. Jednak ingerencji w płodność zabraniają obie religie: katolicyzm i islam. Społeczność światowa powinna w większym stopniu ingerować w nawiedzające Afrykę konflikty zbrojne, aby ustabilizować sytuacją polityczną.

​Koniec