Bagas Bocah Sumeh

Bagas Bocah Sumeh

Dina kuwi, kaya adat sabene bareng krungu adzan Subuh Bagas tangi turu. Bagas nyawang jam wis nuduhake jam setengah lima. Isih kathokan cekak, kaosan, lan sandhalan japit, Bagas nyangking sarung sarta nganggo kupluk tumuju langgar sing ora adoh saka omahe. Isih karo ongap-angop Bagas olehe mlaku karo mripate dilek-lekake. Angin semribit kang tumiyup lan hawa atis, dhasare lagi mangsa ketiga, ora gawe Bagas wegah menyat saperlu nindakake kewajiban sholat Subuh.

Bagas Bocah Sumeh

Rampung wiridan sawuse sholat subuh, Bagas mulih. Sarung lan kupluke diuculi. Bagas wis ndalan pagaweyane saben esuk. Tekan omah dheweke banjur nimpal, rehning Pak Solikin, bapake Bagas, iku ngopeni sapi loro cacahe. Bagas iku anak barep, isih lungguh ing kelas 7, nduweni adhi, jenenge Riyani kang isih kelas 1 SD.

Bagas Bocah Sumeh

Bubar nimpal, Bagas banjur wisuh sisan adus. Rampung adus, sarapan wis mateng. Riyani lagi tangi, banjur didusi ibune. Bagas salin sragam sekolah banjur sarapan. Rampung sarapan, Bagas tata-tata. Sepatune dienggo, nyangklong tas, banjur pamit, salim karo ibune, bapake wis makarya ing sawah.

Bagas Bocah Sumeh

Sepedhane ditumpaki, diolahi, njur budhal menyang sekolahan. Lagi tekan prapatan wetan omahe, dheweke pethuk pak dhene. Bagas mudhun saka sepedhane, banjur salim. Saben ketemu karo tanggane, Bagas tansah sumeh lan aruh-aruh, ora ketang mung nyapa, "Pak" utawa "Buk". Amarga kalebu bocah sing sumeh tur blater, akeh wong sing seneng lan nggunemake kabecikane.

Bagas Bocah Sumeh

Cerita kuwi aweh pitutur supaya kita kabeh dadi wong sing sregep ngibadah, bekti marang wong tuwa, ora wegah marang gawean omah, ora aleman, sumeh tur blater ing pasrawungan lan urip bebrayan.

Bagas Bocah Sumeh

Tekan sekolahan, sawise markirake sepedhane, Bagas tumuju ing kelase, kelas 7C. Ing kono, Adit wis lungguh-lungguh ing ngarep kelase."Wis rampung rung?" Adit nakonake PR Basa Jawa."Kurang sithik." Bagas mangsuli.

Bagas Bocah Sumeh

Bagas banjur mlebu kelas, nyelehake tase. Saperangan kancane ana sing sawangane uga lagi umyeg nggarap PR Basa Jawa, amarga mapel Basa Jawa tiba jam sepisanan. Bagas lungguh ing panggone karo ngrampungake PR-e. Rampung nggarape banjur metu kelas. Jejagongan karo kanca-kancane sinambi ngenteni bel mlebu. Banjur krungu swara "Bagas, rene! Pak Hasan njaluk tulung".

Bagas Bocah Sumeh

Bagas ditimbali Pak Hasan. Bagas banjur nyedhak lan ngambung astane Pak Hasan. Tangane Bagas tumata ngapurancang banjur matur "Dalem, Pak. Wonten menapa?". "Pak Hasan pundhutke tas sing cementhel neng motor! Motore Pak Hasan neng parkiran. Tas kuwi selehke neng kursi guru ing kelasmu! Pak Hasan arep memburi dhisik." ngendikane Pak Hasan. "Inggih, Pak." ature Bagas.

Bagas Bocah Sumeh

Pak Hasan minger arep menyang WC guru. Bagas banjur nindakake dhawuhe Pak Hasan. Lagi wae tase Pak Hasan diselehake ing kursi guru, bel mlebu wis muni. Bagas banjur lungguh ing kursine, Adit mlebu kelas terus lungguh ing jejere. Bocah kelas 7C kuwi pancen wis ndalan. Saben krungu bel mlebu, bocah-bocahe banjur anteng ing jero kelas ngenteni gurune rawuh.