Αργυροπελεκάνος

Αργυροπελεκάνος

Ο αργυροπελεκάνος είναι το μεγαλύτερο από τα δύο είδη πελεκάνων της Ευρώπης –το

άλλο είναι ο ροδοπελεκάνος (Pelecanus onocrotalus)– και ένα από τα μεγαλύτερα πουλιά

του Πλανήτη, με άνοιγμα φτερών που ξεπερνά τα 3 μέτρα. Μία κοντή τούφα φτερών

πετάγεται από το κεφάλι του, ενώ αυτό που τον διακρίνει από τον ροδοπελεκάνο είναι το

αργυρόλευκο χρώμα του. Επίσης, τα δύο πουλιά μπορεί να τα ξεχωρίσει κανείς όταν

πετούν, καθώς ο ροδοπελεκάνος έχει μαύρο χρώμα στις άκρες των φτερών του, ενώ ο

αργυροπελεκάνος είναι ομοιόμορφα λευκός στο κάτω μέρος του. Στο ράμφος του κρέμεται

ένας κιτρινωπός σάκκος, ο οποίος γίνεται έντονα πορτοκαλοκόκκινος στην αρχή της

αναπαραγωγικής περιόδου. Τον «σάκκο» αυτό, τον χρησιμοποιεί σαν απόχη για να πιάνει

τα ψάρια μέσα στο νερό, αλλά και για να τα βγάζει κατόπιν από το στομάχι του και να

ταΐσει τους νεοσσούς του.

Περιγραφή

Ο αργυροπελεκάνος ζει το ίδιο εύκολα σε παράκτιους και σε εσωτερικούς υγροτόπους. Φωλιάζει σε αποικίες, μέσα σε πυκνούς καλαμώνες, πάνω σε επιπλέουσες νησίδες σχηματισμένες από σάπια καλάμια και λάσπη, καθώς και σε νησίδες με χαμηλή αλοφυτική βλάστηση. Γεννάει συνήθως 1 - 2 και πολύ σπάνια 3 αβγά. Είναι ιδιαιτέρως ευαίσθητος στις οχλήσεις από τον άνθρωπο. Για την αναπαραγωγή του και την ανάπαυσή του, έχει απόλυτη ανάγκη από απομονωμένες περιοχές που περιβάλλονται από νερό, μακριά από την ανθρώπινη παρουσία.

Ψαρεύει ομαδικά με άλλους πελεκάνους και συχνά σε συνεργασία με κορμοράνους, οι οποίοι καταδυόμενοι στο νερό ανεβάζουν στην επιφάνεια τα ψάρια, τα οποία, στη συνέχεια, συλλαμβάνουν οι πελεκάνοι. Τρέφεται αποκλειστικά με ψάρια (χέλια, κέφαλους, κυπρίνους, τσιρώνια, πλατίκες κ.ά.), για την εύρεση των οποίων μπορεί να ταξιδέψει αρκετά μακριά από την περιοχή αναπαραγωγής του.

Καθεστώς
προστασίας

Πρόκειται για είδος που χαρακτηρίζεται ως

τρωτό σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς ο

παγκόσμιος πληθυσμός του δεν ξεπερνά τα

13.900

ζευγάρια.

Είναι

προστατευόμενο

είδος σύμφωνα με την εθνική, ευρωπαϊκή

και διεθνή νομοθεσία (Οδηγία 79/409/ ΕΟΚ

για την προστασία των άγριων πτηνών και

Σύμβαση της Βέρνης για τη διατήρηση της

ευρωπαϊκής άγριας ζωής και των φυσικών

πόρων).

Περιλαμβάνεται,

επίσης,

στο

Κόκκινο

Βιβλίο

των

Απειλούμενων

Σπονδυλόζωων της Ελλάδας.

Εξάπλωση
Οαργυροπελεκάνος

αναπαράγεται

σε

τρεις ελληνικούς υγροτόπους: στη λίμνη

Μικρή Πρέσπα, στον Αμβρακικό κόλπο

και,

εδώ

καιμερικά

έτη,

στη

λίμνη

Κερκίνη. Στην Ελλάδα, φωλιάζει περίπου

το 17 - 22% του παγκόσμιου πληθυσμού

του είδους ή το 48 - 52% του ευρωπαϊκού

πληθυσμού, γεγονός που αναδεικνύει τη

μεγάλη

ευθύνη

της

χώρας

για

τη

διατήρηση του είδους. Κατά τη διάρκεια

του

χειμώνα,

αργυροπελεκάνοι

παρατηρούνται

σχεδόν

σεόλη

την

ηπειρωτική χώρα, καθώς και σε ορισμένα

νησιά.

Οι

σπουδαιότερες

περιοχές

διαχείμασης

του

είδους

είναι

ηλίμνη

Κερκίνη, η λιμνοθάλασσα Πόρτο Λάγος, η

λίμνη

Βιστωνίδα

και

οΑμβρακικός

κόλπος.

Οαργυροπελεκάνος

είναι

πουλί που

τρέφεται

με

ψάρια,

αλλά

δεν

ανταγωνίζεται

τους

ψαράδες

γιατί

η

τροφή του αποτελείται κυρίως από ψάρια

που αφθονούν και έχουν μικρή εμπορική

αξία και από άρρωστα ή και νεκρά ψάρια

που τα πιάνει πολύ εύκολα. Συνήθως

ψαρεύει στις λιμνοθάλασσες, αλλά και

στις εκβολές, στα ποτάμια, στα έλη με

καλαμώνες,

στις

τεχνητές

λίμνες

και

στη θάλασσα. Οι ημερήσιες απαιτήσεις

του

για

τροφή

είναι

900-1200

γρ. Χρησιμοποιεί τη μεγάλη θήκη στο

λαιμό στο κάτω μισό του ράμφους του

για να αποθηκεύει τη τροφή του κατά τη

διάρκεια του κυνηγιού.

Τι τρώει

Ο

αργυροπελεκάνος

πελεκάνος

τρέφεται με χέλια, κέφαλοι, γαρίδες,

σκουλήκια,

σκαθάρια,

γαρίδες,

γατόψαρο και άλλα μικρά ψάρια, τα

οποία

κυνηγάει

μόνος

του

είτε

συνεργατικά, νωρίς το πρωί και αργά το

απόγευμα. Ενώ κολυμπάει ο πελεκάνος

αναζητάει για θηράματα βυθίζοντας το

κεφάλι του κάτω από την επιφάνεια του

νερού. Φημίζεται για τη μεγάλη θήκη

στο λαιμό στο κάτω μισό του ράμφους

του, την οποία χρησιμοποιεί για να

αποθηκεύει

τητροφή

του

κατά

τη

διάρκεια του κυνηγιού.

Η ζωή που απειλείται

Η ανθρώπινη όχληση στις

αποικίες κατά τη διάρκεια

της

αναπαραγωγικής

περιόδου είναι η κυριότερη

απειλή

για

τον

αργυροπελεκάνο

στην

Ελλάδα.

Το

παράνομο

κυνήγι και οι συγκρούσεις

μεηλεκτροφόρα

καλώδια

αποτελούν

επίσης

σημαντικούς

ανθρωπογενείς παράγοντες

στη

θνησιμότητα

των

πελεκάνων, ιδιαίτερα κατά

τη μεταναστευτική περίοδο.

Επιπλέον,

ηεγκατάσταση

ολοένα

και

περισσότερων

ανεμογεννητριών πάνω σε

κορυφογραμμές

αποτελεί

δυνητική απειλή και για τον

αργυροπελεκάνο, όπως και

για

όλα

ταμεγαλόσωμα

πτηνά, με την ιδιαιτερότητα

ότι

οι

αργυροπελεκάνοι

πραγματοποιούν σε τακτική

βάση

μεγάλες

διαδρομές,

καθώς

πετάνε

μεταξύ

διαφόρων υγροτόπων κατά

την

αναπαραγωγική

περίοδο

προκειμένου

να

καλύψουν

τις

αυξημένες

τροφικές τους ανάγκες.

Η ζωή που
προστατεύουμε

Το

WWF

Ελλάς

στηρίζει

τοέργο

της

Εταιρίας

Προστασίας

Πρεσπών

για

να

συνεχιστεί το σημαντικό

έργο

προστασίας

της

Πρέσπας.

Τα

μέτρα

απαιτείται

τώρα

να

ενταθούν

-με

την

ενεργό

πάντα

συμμετοχή

της

Πολιτείας – με στόχο:

την

ολοκληρωμένη

προστασία και σωστή

διαχείριση του συνόλου

των

υγροτόπων

της

χώρας,

την

αποτελεσματική

φύλαξη και ενημέρωση

στις

περιοχές

που

φιλοξενούν

αποικίες

του είδους, καθώς και

τον

αποτελεσματικό

έλεγχο του παράνομου

κυνηγιού ειδικά κατά τη

μεταναστευτική

περίοδο.