กำเนิดคณิตศาสตร์

กำเนิดคณิตศาสตร์

  ในภาษาไทย คำว่า "คณิตศาสตร์" (คะ-นิด-ตะ-สาด) มีที่มาจากคำว่า “คณิต” ซึ่งมีความหมายว่าการนับหรือการคำนวณ ส่วนคำว่า “ศาสตร์” ซึ่งมีความหมายว่าความรู้หรือการศึกษา รวมมีความหมายว่า การศึกษาวิชาเกี่ยวกับการคำนวณ  ส่วนในภาษาอังกฤษ ใช้คำว่า "mathematics"  ซึ่งมีที่มาจากภาษากรีก ในกลุ่มประเทศในทวีปอเมริกาเหนือ นิยมย่อ "mathematics" ว่า "math" ส่วนประเทศอื่น ๆ ที่ใช้ภาษาอังกฤษนิยมย่อว่า maths

  มีข้อมูลกล่าวถึงกำเนิดทางด้านวิชาคณิตศาสตร์ แต่ไม่ระบุที่มาหรือหลักฐานปรากฏชัดเกี่ยวกับการเกิดขึ้นทางคณิตศาสตร์  โดยมีการสันนิษฐานกันว่า มีความเป็นไปได้ที่คณิตศาสตร์มีพื้นฐานจากธรรมชาติ นั่นคือ การนับจำนวน โดยเริ่มจากมนุษย์ชายในสมัยโบราณที่เข้าป่าเพื่อเก็บผลไม้ชนิดหนึ่ง และมีคำถามคิดขึ้นมาว่า จะต้องเก็บผลไม้ขนิดนี้กี่ผล จึงจะสามารถแบ่งให้ตนเอง ภรรยา และลูกได้พอดี คิดแล้วก็ทำทีหยิบผลไม้ผลที่ 1 ให้ตัวเอง พลันหักนิ้วหัวแม่มือเข้าหาตัว หยิบผลที่ 2 นึกถึงภรรยา นิ้วชี้หักเข้าตัว และหยิบผลที่ 3 นึกถึงลูก นิ้วกลางหักเข้าตัว โดยนับเป็นจำนวน หนึ่ง สอง สาม ตามลำดับ เค้าพบว่าการหักนิ้วทีละนิ้วคือการนับจำนวน แทนจำนวนที่นับเริ่มต้นที่ 1 นั่นเอง

  มีการบันทึกเป็นประวัติโดยแบ่งเป็นยุคสมัยตั้งแต่โบราณจนถึงสมัยปัจจุบัน ตามข้อมูลที่น่าสนใจดังนี้

          คณิตศาสตร์ที่กล่าวถึงเป็นคณิตศาสตร์ยุคแรกคือ สมัยบาบิโลนและอียิปต์ (5,000 กว่าปีมาแล้ว) ซึ่งมีการใช้สัญลักษณ์แทนจำนวน รู้จักการบวก ลบ คูณ และหารตัวเลข เพื่อมาใช้กับการแลกเปลี่ยนหรือซื้อขายสิ่งของในการดำรงชีวิต และการเดินทางทำให้ให้มีการเรียนรู้เกี่ยวกับระยะทางและเวลา รู้จักใกล้และไกล มากและน้อย

  ในสมัยต่อมาคือ สมัยกรีกและโรมัน  เป็นยุคที่ชาวกรีกมีการสร้างกฎเกณฑ์ทางการคำนวณ มีการพิสูจน์ มีการพบทฤษฎีเพิ่มเติมมากมาย ที่เป็นพื้นฐานและหลักการในสมัยปัจจุบัน เช่น พิทากอรัส (ทฤษฎีพิทากอรัสหลังจากการวาดรูปสามเหลี่ยมบนพื้นทราย) ยูคลิด (พื้นฐานทางเรขาคณิต) ส่วนโรมันก็ได้นำคณิตศาสตร์ไปใช้ในด้านการก่อสร้าง ธุรกิจ และการทหาร

  ต่อจากนั้นเป็น สมัยกลาง  มีเป็นยุคที่ชาวอาหรับได้มีการต่อยอดความรู้ทางคณิตศาสตร์ ไปใช้ในด้านต่าง ๆ มากขึ้น เช่น ทางดาราศาสตร์ และแพทยศาสตร์ เป็นยุคต้นกำนิดของตัวเลขที่เราใช้กันทุกวันนี้คือ ฮินดูอารบิค ที่มีที่มาจากอินเดีย

สมัยต่อมา คือ สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เป็นยุคแห่งการเผยแพร่ความรู้ทางคณิตศาสตร์ไปทั่วโลก จากการเดินทางเพื่อการค้าขาย เพราะคณิตศาสตร์เริ่มมีความสำคัญมากขึ้นในด้านการค้าขาย มีการพิมพ์ตำราเกี่ยวกับตัวเลข และอธิบายการคำนวณทางคณิตศาสตร์ รวมถึงเริ่มมีสถาบันหรือสถานศึกษาเกิดขึ้นด้วย

 ต่อจากนั้นเป็นช่วงยุคของ การเริ่มต้นของ คณิตศาสตร์สมัยใหม่  เป็นยุคของการพัฒนาทั้งความรู้และการประดิษฐ์ ก่อเกิดหลักการ กระบวนการ เป็นคณิตศาสตร์แขนงต่าง ๆ โดยใช้พื้นฐานความรู้ทางคณิตศาสตร์สมัยก่อนหน้านี้มาประยุกต์ใช้ให้เร็วและถูกต้องมากขึ้น มีการค้นพบทฤษฎีจากนักคณิตศาสตร์และนักวิทยาศาสตร์หน้าใหม่ในสมัยนั้น ซึ่งเป็นรากฐานความรู้มาจนถึงยุคปัจจุบัน

และมาจนถึงตอนนี้ สมัยปัจจุบัน  เป็นยุคที่นักคณิตศาสตร์ในสมัยปัจจุบัน ต่างนำหลักการ ทฤษฎี หรือรากฐาน ของนักคณิตศาสตร์ยุคก่อนหน้านี้มาวิเคราะห์เพื่อพิสูจน์ให้เห็นจริง และนำความรู้เหล่านั้นไปใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด จนเป็นยุคที่กล่าวได้ว่า นำความรู้ทางคณิตศาสตร์มาใช้เพื่อการพัฒนาให้เกิดนวัตกรรมนั่นเอง จะเห็นได้จากเทคโนโลยี สิ่งของ เครื่องใช้ในปัจจุบัน ต่างก็มีรากฐานความสำเร็จมาจากกระบวนการทางวิทยาศาสตร์และความรู้ทางคณิตศาสตร์นั่นเอง

 มนุษย์นำคณิตศาสตร์มาใช้ให้เป็นประโยชน์ในการดำรงชีวิต ซึ่งยิ่งนับวันคณิตศาสตร์ก็ผลิดอก ออกผล นำมาประโชน์มาสู่คนรุ่นปัจจุบันได้อย่างกว้างขวาง หวังว่าทุกคนที่อ่านบทความนี้

ขอบคุณครับ

นายณัฐวุฒิ กิจเทวี รหัสนักศึกษา 644143056 หมู่เรียน 64/10