Triduum Paschalne

Triduum Paschalne

​

​W Wielki Czwartek wieczorem odprawiana jest się uroczysta msza Wieczerzy Pańskiej na pamiątkę Ostatniej Wieczerzy, podczas której Jezus Chrystus ofiarował Bogu Ojcu swoje ciało i krew pod postacią chleba i wina, a następnie wypowiedział słowa: "Czyńcie to na moją pamiątkę".

Wielki Czwartek

Tego dnia w kościołach katedralnych biskupi wraz z kapłanami odprawiają mszę św. Krzyżma. Podczas niej biskupi święcą oleje (chorych i krzyżmo), które przez kolejny rok służyć będą przy udzielaniu sakramentów chrztu, święceń kapłańskich oraz namaszczenia chorych. Kapłani wraz z biskupami odnawiają przyrzeczenia kapłańskie. Ta uroczysta Msza św. jest dziękczynieniem za ustanowienie Eucharystii i sakramentu kapłaństwa.

Odprawiane tego dnia uroczystości kościelne odnoszą się do wydarzeń, które miały miejsce podczas Ostatniej Wieczerzy. Podczas wieczornej liturgii Wieczerzy Pańskiej ma miejsce obrzęd umycia nóg przez kapłanów, który wskazuje na służebny charakter kapłaństwa i powinność szerzenia Chrystusowego przykazania "wzajemnej miłości". Zwyczaj ten przypomina gest umycia nóg apostołom przez Chrystusa. Po tym Jezus powiedział do apostołów: "Dałem wam (…) przykład, abyście i wy tak czynili, jak ja wam uczyniłem".

Ostatnim elementem liturgii Wielkiego Czwartku Sakrament jest adoracja Najświętszego Sakramentu, który zostaje przeniesiony do tzw. Kaplicy Przechowania (Ciemnicy). Adoracja trwa do północy na pamiątkę modlitwy Jezusa w Ogrodzie Oliwnym. W czasie czuwania wierni rozważają ostatnie chwile Jezusa przed męką i śmiercią na krzyżu.

Wymownym znakiem odejścia Jezusa, który po Ostatniej Wieczerzy został pojmany, jest ogołocenie centralnego miejsca świątyni, czyli ołtarza. Aż do Wigilii Paschalnej ołtarz pozostaje bez obrusu, świec i wszelkich ozdób

​W Wielki Piątek kontynuowana jest liturgia rozpoczęta i przerwana w Wielki Czwartek. Centrum tego dnia stanowi liturgia Męki Pańskiej. Liturgia ta nie jest jednak Mszą Świętą. 

Wielki Piątek

W Wielki Piątek liturgię sprawuje się około godziny 15, ponieważ o tej właśnie godzinie naszego czasu umarł Pan Jezus. Liturgia męki Pańskiej jest jedyną, która rozpoczyna się w absolutnej ciszy. Procesji wejścia nie towarzyszy śpiew. Księża są ubrani w szaty koloru czerwonego.  Gdy podejdą do ogołoconego ołtarza klękają a główny Celebrans upada na twarz w geście leżenia krzyżem. Jest to nawiązanie do trwogi Jezusa w Ogrójcu a także wyrażenie prawdy, że wszyscy upadamy pod ciężarem grzechów.

Wielki Piątek to dzień ciszy, skupienia i postu. W tym dniu szczególnie czci się drzewo krzyża, więc wszyscy przyklękają przed nim jak przed Najświętszym Sakramentem. 

Kolejnym elementem liturgii Męki Pańskiej jest modlitwa wiernych, podczas której modlimy się za pasterzy Kościoła i wszystkich wierzących, jak również za ludzi niewierzących i tych, którzy poszukują Boga.  

Po modlitwie wiernych następuje Komunia święta.

​Wielka Sobota jest dniem ciszy i oczekiwania. W tym dniu wierni nawiedzają groby pańskie, rozważając mękę i śmierć Chrystusa oczekując na Jego zmartwychwstanie. Wielkanoc zaczyna się już w sobotę po zachodzie słońca.

Wielka Sobota

Tradycyjnie w Wielką Sobotę jest święci się pokarmy wielkanocne. Ważne, by w koszyczku wielkanocnym znalazł się chleb – na pamiątkę tego, którym Jezus nakarmił tłumy na pustyni, mięso – na pamiątkę baranka paschalnego, którego spożywał Jezus podczas uczty paschalnej z uczniami w Wieczerniku oraz jajka, które symbolizują nowe życie.

Wielkanoc zaczyna się już w sobotę po zachodzie słońca. Rozpoczyna ją liturgia światła. Na zewnątrz kościoła kapłan święci ogień, od którego następnie zapala się Paschał, który symbolizuje zmartwychwstałego Chrystusa.

Następnie jest wnoszony się światyni, a wierni zapalają od niego swoje świece, przekazując sobie wzajemnie światło. Dalsza część to psalmy i czytania. Opowiadająone one całą historię zbawienia: stworzenie świata, wyjście Izraelitów z niewoli egipskiej,

proroctwa zapowiadające Mesjasza

oraz zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa.

Wigilia Paschalna kończy się Eucharystią i procesją rezurekcyjną zazwyczaj wokół świątyni. W wielu miejscach w Polsce procesja rezurekcyjna nie odbywa się w Noc Zmartwychwstania, ale przenoszona jest na niedzielny poranek.