Beni ve Herşeyi Yaratan Allah 6. Bölüm (Son)

Allah'ım, En Sevdiğim

— Büyük teyze, bu gece de bizde kalacaksın değil mi?
— İnşallah yavrum. Bir ara evime gidip geleceğim. Belki sen de benimle gelmek istersin.
— Olur ama annem evde yalnız kalabilir mi?
— Sadece gidip geleceğiz. Kalmayacağız. Hem birkaç gün daha baban evde olacak. Doğru ya. Hemen gidip geliriz o zaman. Bugün mü gideceğiz?
— Bugün olmaz ama herhâlde yarın gidebiliriz.
— Bu gece benim odamda kalmak ister misin büyük teyze? Ben sana yatağımı verebilirim. Hem bana yine bir şeyler anlatırsın.

​1 / 13

— İnşallah güzel kızım. Yine de bebek ağlarsa annenin yanına gitmem gerekebilir. Şimdi herkes uyumuşken mutfağa gidip yarım işlerimizi bitirelim, tamam mı?
Büyük teyze tezgâhın üzerinde bir şeyler yaparken ben de masaya oturdum. Çok ses çıkmasından korkar gibi hareket ediyordu. İster istemez ben de kısık sesle konuştum.
— Büyük teyze, bazen Allah’ı düşünüyorum, ama onu neye benzetsem olmuyor.
— Güzel kızım, zaten Allah gördüğümüz hiçbir şeye benzemez. — Hiçbirine mi?

​2 / 13

— Gördüklerimizin hepsini Rabbimiz kendisi yaratmıştır zaten ve o da yarattıklarının hiç birine benzemez. Evi yapan ustanın eve benzemediği gibi, kalemi üreten insanın kaleme benzemediği gibi.
— Anladım.
— Rabbimiz yarattıklarının hiç birine benzemez. O ezelî ve ebedîdir, yani o hep vardı ve hep var olacak. İnsanlar doğarlar, büyürler ve belli bir zamanda ölürler. Biz ölsek de Allah her zaman var olacak.
— Ne kadar güzel.
— Neden?
— Allah çok güzel çünkü. Onun hep var olacağını bilmek de çok güzel.
— Evet kızım, Allah birdir, tektir, güzeldir

​3 / 13

— Zaten iki tane olması da imkânsız değil mi? O zaman kavga edebilirlerdi. Meselâ ağaçların renginde anlaşamayabilirlerdi. Yağmurun nereye yağacağına da karar veremezlerdi. Hem o zaman hangisine dua edeceğimizi şaşırırdık.
— Doğru tabi. Hem kainat, bu dünya, gezegenler çok ince hesaplar üzerine kuruludur güzel kızım.
— Evet biliyorum. Meselâ dünyanın eğikliği değil mi? Azıcık değişse ya donarmışız, ya da sıcaktan kavrulurmuşuz. Dünyanın güneşe uzaklığı da çok önemliymiş, aynı eğikliği gibi. Öğretmenimiz anlatmıştı. Hepimiz çok şaşırmıştık.

​4 / 13

— Doğrudur güzelim. Allah’ın yarattığı her şeyde bir güzellik, bir denge vardır. Onun yarattıklarındaki güzellikleri, ince hesapları görünce şaşırır kalırız. Allah’a bunları yaratmak ise hiç zor gelmez.
— Bazı geceler yıldızları izliyorum. Uzaktan çok güzel görünüyorlar. Babam bazılarının güneş gibi ateşten yaratıldığını anlattı. Biz bakınca göremiyoruz ama Allah hepsini biliyor, çünkü zaten o yarattı değil mi? Kim bilir bizim göremediğimiz daha kaç tane yıldız vardır.

​5 / 13

— Herhâlde çok vardır kızım. Allah her şeyi bildiğine göre biz her zaman doğru işten, doğru sözden ayrılmamalıyız evlâdım. Bazen çocuklar ve hatta büyükler, kimse anlamaz diye doğruyu değil de yalan olanı söyleyiveriyor. Doğru, belki bugün kimse anlamaz, ama yalan nasılsa ortaya çıkar. Bu dünyada çıkmazsa ahirette ortaya çıkar. Çünkü Allah’tan hiçbir şey gizlenemez evlâdım. Allah her şeyi bilir ve duyar.

​6 / 13

Kara karıncayı bile görüyordu ya Allah, işte o karıncanın ayak sesini de duyar. Kalbimizden geçirdiğimiz duaları da duyar. Fısıldaşmaları, gizli saklı konuşmaları, hepsini.
— Aslında bu güzel bir şey. Allah’ın her yerde, her duamı duyacağını bilmek içimi çok rahatlatıyor.
— Rabbimiz bizim gibi yemez, içmez, arkadaş edinmez. O, her şeyin üstünde bir bilgiye sahiptir. Rabbimiz geçmişi, geleceği, şu anda olanı, herkesin düşündüklerini, insanlardan gizlediklerini bilir.
— Cep telefonunu da biliyordu değil mi? Nasıl çalışacağını meselâ.

​7 / 13

— Hepsini güzel kızım, hepsini. Zaten insanlara bunları bulması için akıl veren de Cenab-ı Haktır. Bize düşen elimizdeki nimetleri iyi yolda ve insanların ihtiyaçları için kullanmaktır.
— Evet, meselâ doktorlar hastaları iyileştirmek için yeni bulunan ilâçları da kullanıyor.
— İnsan elinden geldiği kadar iyi işler yapmak için çalışmalı kızım. Zaten yaptıklarımızın gözden kaçması imkansızdır. Allah’ın görevli melekleri her yaptığımızın kaydını tutar. — Bunu biliyorum. Yazıcı melekler.
— Doğru güzel kızım. O melekler her yaptığımızı yazarlar. O yazdıkları da er geç karşımıza çıkacak. O nedenle elimizden geldiği kadar onlara iyi şeyler yazdırmamız lâzım, değil mi?

​8 / 13

— Evet. İnşallah benim meleklerim de hep iyi şeyler yazarlar. — İnşallah güzel kızım. Allah her istediğini yapabilir yavrum, yani ona engel olacak herhangi bir şey yoktur. Rabbimiz bir şeyin olmasını isterse sadece “ol” demesi yeterlidir.
Onun gücü sınırsızdır, her şeye gücü yeter. — Her şeye gücü yeten bir Allah’a dua etmek ne kadar güzel değil mi? Ondan her şeyi isteyebiliriz. — Her şeyi isteyebilirsin tabiî ki. Dua ederken Allah’ım hayırlısını ver de demelisin. Bazen dondurma yemeyi çok isteyebilirsin, ama boğazlarını şişirecekse dondurma yemek iyi bir davranış olmaz. Allah’a dua ederken kendimizi kısıtlamamalıyız, fakat her şeyin en iyisini Allah’ın bileceğini de unutmamalıyız.

​9 / 13

Büyük teyze ile güzelce konuşurken bebek ağlamaya başladı. Sesini ilk defa duyuyordum. Büyük teyze ile yanına gittik. Kardeşimin gözlerini de görmek istiyordum, ama ağlarken gözlerini daha çok kısıyordu. Zaten ilk aylarda gözlerini çok açamazmış, açsa bile bizi göremezmiş.
O günden sonra evde yeni bir düzenin başlayacağı çok belliydi. Artık kendi kendime geçirecek daha çok vaktim olacağını anladım. Kendimi biraz daha büyümüş hissettim. Artık oyun oynamaya daha az zaman ayırmam gerekecekti. Bebeğin bezlerini getirmek, gazını çıkarmasına yardım etmek bile başlı başına bir işti. Nelerin değişeceğini anlamaya çalıştığım bir günün sonunda büyük teyze yanıma geldi. Yatağımın kenarına oturup saçlarımı okşadı.

​10 / 13

— Büyük teyze, keşke bize daha yakın otursan.
— Neden güzel kızım?
— O zaman bize daha sık gelebilirdin. Bana daha çok şey anlatırdın.
— Bundan sonra daha sık gelirim inşallah. Hem artık sen de büyüyorsun. Gelir kalırsın yanımda, bana arkadaş olursun.
— Güzel tatlılar yaparsan gelirim.
— Yapmaz mıyım hiç? Sen yeter ki gel.
— Hem bana yine Allah’ı anlatırsın. Henüz isimlerinin hepsini okumadık.
— Biraz da kitaplardan okuyup öğrenmen lâzım kızım. Bak, babanın kütüphanesinde çok güzel kitaplar var. Bizim gözlerimiz artık az görüyor. Oku da sen bize anlat.

​11 / 13

— Güzel kitaplar okuyunca Allah beni daha çok sever değil mi?
— Elbette. Okuduklarını, öğrendiklerini başkalarına anlatınca daha da çok sever. İnsan sahip olduğu güzellikleri, bilgileri paylaşırsa elindekiler artar. Sadece kendine saklarsa ne kendine ne de başkasına faydası dokunur.
— Evet. Öğretmenimiz de böyle söylemişti.
— Elbetteki doğru söylemiş.
— Ben çok şanslıyım aslında.
— Niçin?

​12 / 13

— Öncelikle insan olduğum için. Gözlerim görebildiği için, okumayı yazmayı bildiğim için. Annem, babam ve küçücük bir kardeşim olduğu için. Çok şanslıyım! Her zaman yanımda olan bir Allah’ım olduğu için, dualarımı duyduğu ve beni çok sevdiği için. Büyük teyzem olduğu için de şanslıyım.
— Hadi artık uyu bakalım güzel kızım. Hayırlı geceler, Allah rahatlık versin. Güzel rüyalar gör, kuşlar alıp uçursun seni. Güzel yerleri gezdirsinler.
— Sağol büyük teyze. Senin rüyana da girsin kuşlar. Hayırlı geceler

​13 / 13

Multiple Choice

Allah iki tane olsaydı ne olurdu?

• Çok şanslı olurduk.

• Her ikisine de dua ederdik.

• O zaman kavga edebilirlerdi.

Multiple Choice

"Allah'ın yarattığı her şeyde bir güzellik, bir ............. vardır"

Okunan metinden geçen yukarıdaki cümledeki boşluğa uygun bir kelime seçiniz.

• denge

• iyilik

• zorluk

Multiple Choice

Allha'ın bize verdiği nimetleri nasıl kullanmalıyız?

• İstediğimiz gibi kullanabiliriz.

• Hepsini fakirlere vermeliyiz.

• İyi yolda ve insanların ihtiyaçları için kullanmalıyız.

Multiple Choice

Allah'a dua ederken her şeyi isterken neye dikkat etmeliyiz?

• Herşeyin hayırlısını

  istemeliyiz.

• Temiz olmalıyız.

• Namaz kılmalıyız.

Multiple Choice

Küçük kız neden şanslı olduğunu söylerken aşağıdakilerden hangisini söylemiyor?

• Kardeşi olduğu için

• Okula gittiği için

• Gözleri gördüğü için

• Allah'ı olduğu için