บทเรียนอิศรปปกรณำ

ภาษาไทยกับครูพี่ตี่ตี๋ – อาจารย์พีระเสก บริสุทธิ์บัวทิพย์

โคลงสุภาษิตอิศปปกรณํา

มีที่มาจาก นิทานอีสป แปลมาจากนิทานกรีกฉบับอังกฤษซึ่ง

ในสมัยรัชกาลที่ ๕ นิยมอ่านเรื่องแปลจากตะวันตก โดยเฉพาะนิทานอีสป
ซึ่งมีคติสอนใจในการดําเนินชีวิต

หมายถึง เรื่องเล่าของอีสป

มาจากคําว่า อิศป หรือ อีสป

(ชื่อนักเล่านิทาน)+ปกรณัม (คัมภีร์ หนังสือ เรื่อง )

ภาษาไทยกับครูพี่ตี่ตี๋ – อาจารย์พีระเสก บริสุทธิ์บัวทิพย์

โคลงสุภาษิตอิศปปกรณํา

ราชสีห์กับหนู

ภาษาไทยกับครูพี่ตี่ตี๋ – อาจารย์พีระเสก บริสุทธิ์บัวทิพย์

โคลงสุภาษิตอิศปปกรณํา

ราชสีห์กับหนู

อย่าควรประมาณผู้ ทุรพล

สบเคราะห์คราวขัดสน สุดรู้

เกลือกเขาสบร้ายดล ใดเหตุ มีแฮ

มากพวกคงมีผู้ ระลึกเค้าคุณสนอง

ภาษาไทยกับครูพี่ตี่ตี๋ – อาจารย์พีระเสก บริสุทธิ์บัวทิพย์

โคลงสุภาษิตอิศปปกรณํา

ราชสีห์กับหนู

มีราชสีห์ตัวหนึ่งนอนหลับ มีหนูตัวหนึ่งวิ่งไปบนหน้า ราชสีห์

นั้นตกใจตื่น ลุกขึ้นด้วยความโกรธ จับหนูไว้ได้จะฆ่าเสีย หนูจึ่งอ้อนวอน
ว่า ถ้าเพียงแต่ท่านไว้ชีวิตข้าพเจ้า ข้าพเจ้าคงจะแทนคุณท่านที่มีใจดีเป็น
แน่ ราชสีห์หัวเราะแล้วก็ปล่อยเขาไป อยู่มาไม่ช้ากว่านี้นัก ราชสีห์ต้อง
พรานจับผูกไว้ด้วยเชือกแข็งแรงหลายเส้น หนูได้ยินราชสีห์ร้องจึงจําได้

ภาษาไทยกับครูพี่ตี่ตี๋ – อาจารย์พีระเสก บริสุทธิ์บัวทิพย์

โคลงสุภาษิตอิศปปกรณํา

ราชสีห์กับหนู

ก็ขึ้นมาช่วยกัดเชือก ปล่อยราชสีห์ออกได้ แล้วจึ่งร้องว่า ท่านยิ้มเยาะ
ความคิดข้าพเจ้าที่คงสามารถที่จะช่วยท่าน ท่านไม่หมายว่าจะได้รับอันใด
ตอบแทน เดี๋ยวนี้ท่านคงทราบแล้วว่า ถึงเป็นหนูตัวหนึ่ง ก็อาจที่จะให้
ความอุปถัมภ์ท่านได้

ภาษาไทยกับครูพี่ตี่ตี๋ – อาจารย์พีระเสก บริสุทธิ์บัวทิพย์

โคลงสุภาษิตอิศปปกรณํา

บิดากับบุตรทั้งหลาย

ชายผู้หนึ่ง มีบุตรหลายคน บุตรนั้นวิวาทกันและกันมิใคร่ขาด

บิดาแก้ไขวิวทาโดยคําตักเตือนสั่งสอนสักเท่าใดบุตรก็มิฟัง อยู่มาวันหนึ่ง
บิดาจึ่งสั่งสอนบุตรทั้งหลายให้ไปมาไม้เรียวมามัดให้กําหนึ่ง ครั้นได้มาแล้ว
จึ่งเรียกบุตรทั้งปวงมาทีละคน ให้หักกําไม้เรียวนั้นเป็นท่อนเล็กๆ บุตรทั้ง
ปวงต่างคนต่างหักจนหมดกําลังก็ไม่สามารถที่จะหักออกได้

ภาษาไทยกับครูพี่ตี่ตี๋ – อาจารย์พีระเสก บริสุทธิ์บัวทิพย์

โคลงสุภาษิตอิศปปกรณํา

บิดากับบุตรทั้งหลาย

เชื้อวงศ์วายรักร้อย

ริษยา กันเฮย

ปรปักษ์เบียนบีฑา ง่ายแท้

ร่วมสู้ร่วมรักษา จิตร่วม รวมแฮ

หมื่นอมิตร บ มิแพ้ เพราะพร้อมเพรียงผจญ

ภาษาไทยกับครูพี่ตี่ตี๋ – อาจารย์พีระเสก บริสุทธิ์บัวทิพย์

โคลงสุภาษิตอิศปปกรณํา

บิดากับบุตรทั้งหลาย

บิดาจึ่งแก้กําออกเสีย แล้วเอาไม้เรียวนั้นที่ละอันส่งให้บุตรทั้ง

ปวงหัก ก็หักโดยง่าย บิดาจึ่งว่ากับบุตรทั้งหลายว่า ลูกเอ๋ย ถ้าเจ้าเป็นใจคน
เดียวกันเข้ากันอุดหนุนกันและกัน เจ้าจะเหมือนไม้ทั้งกํานี้ ศัตรูทั้งหลาย
จะปองร้าย ก็ไม่มีอันตรายอันใดได้ แต่ถ้าเจ้าจะต่างคนต่างแตกกัน ก็จะ
พลันอันตราย เหมืนไม้เรียวทั้งปวงอันเดียวๆนี้

ภาษาไทยกับครูพี่ตี่ตี๋ – อาจารย์พีระเสก บริสุทธิ์บัวทิพย์

โคลงสุภาษิตอิศปปกรณํา

สุนัขป่ากับลูกแกะ

ภาษาไทยกับครูพี่ตี่ตี๋ – อาจารย์พีระเสก บริสุทธิ์บัวทิพย์

โคลงสุภาษิตอิศปปกรณํา

สุนัขป่ากับลูกแกะ

สุนัขตัวหนึ่งมาพบลูกแกะพลัดฝูงมาตัวหนึ่ง คิดว่าเราจะให้ลูกแกะ

นั้นลงเนื้อเห็นด้วย สุนัขป่านั้นสมควรจะกินตัวเขาเอง จึ่งได้กล่าวถ้อยคําว่า
เฮ้ย เมื่อปีกลายนี้ มึงดูถูกกูใหญ่นัก ลูกแกะจึ่งตอบด้วยนํ้าเสียงเศร้าโศกว่า
ไม่มีเลย เมื่อนั้นข้าพเจ้ายังไม่เกิด สุนัขป่าจึ่งว่า เจ้ากินหญ้าในทําเลของข้า
ลูกแกะตอบว่าหาไม่ได้เลยเจ้าขะ ดีฉันยังไม่รู้รสหญ้าเลยจนเดี๋ยวนี้

ภาษาไทยกับครูพี่ตี่ตี๋ – อาจารย์พีระเสก บริสุทธิ์บัวทิพย์

โคลงสุภาษิตอิศปปกรณํา

สุนัขป่ากับลูกแกะ

ยังไม่เคยกิน สุนัขป่าจึ่งว่า เจ้ากินนํ้าในบ่อของข้า ลูกแกะตอบว่าหา

ไม่ได้เลยเจ้าขะ ดีฉันยังไม่เคยกินนํ้าเลย เพราะในเวลานี้นํ้านมมารดาดีฉัน
เท่านั้นเป็นทั้งอาหารและนํ้า สุนัขป่ามิรู้ที่จะว่าอย่างไร ก็เข้าจับลูกแกะแล้ว
ว่า เถอะข้าไม่อดอาหารเปล่าละ ถึงเจ้าจะปฏิเสธก็ช่างเจ้า

ภาษาไทยกับครูพี่ตี่ตี๋ – อาจารย์พีระเสก บริสุทธิ์บัวทิพย์

โคลงสุภาษิตอิศปปกรณํา

สุนัขป่ากับลูกแกะ

ชาติกักขฬะดุร้าย สันดาน

คงจะหาสิ่งพาล โทษให้

ถึงจะกล่าวคําหวาน คําชอบ ก็ดี

หาญหักเอาจนได้ ดั่งข้อเขาประสงค์

ภาษาไทยกับครูพี่ตี่ตี๋ – อาจารย์พีระเสก บริสุทธิ์บัวทิพย์

โคลงสุภาษิตอิศปปกรณํา

กระต่ายกับเต่า

วันหนึ่ง กระต่ายตัวหนึ่งยิ้มเยาะเต่าว่าเท้าสั้นเดินก็ช้า เต่าหัวเราะ

แล้วตอบว่า ถึงท่านเร็วเหมือนลม ถ้าวิ่งแข่งข้าพเจ้าจะเอาชนะท่านได้
กระต่ายเห็นว่าเต้าจะวิ่งเร็วได้เหมือนดั่งที่เต่าอวดตัว ก็รับสัญญาจะแข็งขัน
แล้วนัดกันว่าจะให้สุนัขจิ้งจอกเป็นผู้เลือกทาง แลกําหนดที่แพ้ชนะ ครั้นถึง
กําหนด กระต่ายกับเต่าก็ออกเดินพร้อมกัน

ภาษาไทยกับครูพี่ตี่ตี๋ – อาจารย์พีระเสก บริสุทธิ์บัวทิพย์

โคลงสุภาษิตอิศปปกรณํา

กระต่ายกับเต่า

เต่านั้นเดินไม่ได้หยุดสักอึดใจเดียว ถึงก้าวช้า แต่ฝีเท้าเสมอตรงไป

จนถึงที่สุดทาง กระต่ายนั้นเชื่อความเร็วแห่งธรรมดาของตัว ก็ไม่สู้จะเอาใจ
ใส่ในการที่จะแข่ง ไปหน่อยหนึ่งก็ฟุบตัวลงนอนเสียข้างทางก็เลยหลับไป
ครั้นตื่นขึ้นคิดขึ้นได้วิ่งไปโดยเร็วเต็มกําลัง เมื่อถึงที่หยุดก็เห็นเต่าอยู่ที่นั้น
ก่อนนานแล้ว

ภาษาไทยกับครูพี่ตี่ตี๋ – อาจารย์พีระเสก บริสุทธิ์บัวทิพย์

โคลงสุภาษิตอิศปปกรณํา

กระต่ายกับเต่า

ภาษาไทยกับครูพี่ตี่ตี๋ – อาจารย์พีระเสก บริสุทธิ์บัวทิพย์

โคลงสุภาษิตอิศปปกรณํา

กระต่ายกับเต่า

เชื่อเร็วแรงเรี่ยวทั้ง

เชาวน์ชาญ เชี่ยวแฮ

แม้นประมาทมละการ ก็ล้า

โฉดช้าอุตส่าห์หาญ

ห่อนหยุด ยั้งเฮย

ดังเต่ากระต่ายท้า แข่งช้าชนะเร็ว