Komunikacja niewerbalna

Wchodząc na przyjęcie, zawsze najpierw:

• Podchodzisz prosto do baru i głośno zamawiasz drinka, żartując

  z barmanem.

• Idziesz w najbliższy róg i znajdujesz miejsce, z którego możesz

  obserwować całe pomieszczenie.

• Zatrzymujesz się na chwilę, rozglądasz dookoła, a potem podejmujesz decyzję, gdzie chcesz iść.

Dziesięć minut przed zaplanowaną prezentacją:

• Wykonujesz trzyminutowe ćwiczenia oddechowe, by się uspokoić

• Przeglądasz notatki, by upewnić się, że pamiętasz wszystko, co chcesz powiedzieć.

• Chodzisz z kąta w kąt i ukradkiem zerkasz na zbierających się słuchaczy.

[dla kobiet] Flirtując z mężczyzn

• Uśmiechasz się krótko, opuszczasz wzrok i odchodzisz w przeciwnym kierunku.

• Nawiązujesz kontakt wzrokowy, na chwil opuszczasz wzrok, po czym ponownie nawiązujesz kontakt wzrokowy i uśmiechasz się z ukosa.

• Nawiązujesz długi kontakt wzrokowy, uśmiechasz się i zaczynasz

  rozmawiać.

[dla mężczyzn] Flirtując z kobietą:

• Uśmiechasz się.

• Uśmiechasz się, odwracasz w jej kierunku i masz nadzieję, że Cię zauważy.

• Uśmiechasz się, podchodzisz do niej i proponujesz, że postawisz

  jej drinka.

Kiedy wchodzisz na zebranie, które się jeszcze nie zaczęło,

natychmiast instynktownie:

• Podchodzisz i zaczynasz rozmowę z osobą, która ma prowadzić zebranie.

• Kładziesz swoje rzeczy w widocznym miejscu na stole, by zająć sobie miejsce.

• Siadasz w kącie i czekasz na rozpoczęcie zebrania.

Jesteś wolny i masz ochotę na nawiązanie znajomości. Zgodziłeś się wyjść z przyjaciółmi na miasto. Siedzisz przy barze i:

• Zaczynasz rozmowę z barmanem.

• Ruszasz na parkiet i zaczynasz wyzywający taniec.

• Siedzisz przy barze, zwracając się w kierunku osób, które wydają

  Ci się interesujące.

Przemawiasz i zauważasz, że niektórzy słuchacze spoglądają

na zegarki i zaczynają zdradzać objawy znudzenia, jednak masz jeszcze dziesięć minut swojej prezentacji.

• Spoglądasz na te osoby i mówisz: „Mam wrażenie, że macie jakiś problem ze zrozumieniem tego, o czym mówię — może mógłbym wyjaśnić to lepiej?”.

• Starasz się unikać kontaktu wzrokowego z tymi osobami, nie chcesz

  ich zdenerwować.

• Zaczynasz mówić głośniej i szybciej.

Wsiadasz do samolotu wypełnionego ludźmi. Podróż będzie długa, a Ty nie masz ochoty z nikim rozmawiać. Nagle kobieta siedząca obok Ciebie przyjacielskim tonem pyta Cię o godzinę.

• Zamykasz oczy i odpowiadasz, e nie wiesz.

• Patrzysz na zegarek, potem na kobiet, podajesz jej godzin, a następnie utrzymujesz kontakt wzrokowy, podczas gdy ona rozpoczyna jakąś długą opowieść — nie chcesz być niegrzeczny.

• Spoglądasz na zegarek i podajesz jej godzin, nawiązując jedynie krótki kontakt wzrokowy i rzucając jej szybki uśmiech.

Zbliża się spotkanie w restauracji z potencjalnym klientem. Wiesz, że aby dobić targu, musisz skupić na sobie całą jego uwagę.

• Siadasz przy barze w pobliżu telewizora wyświetlającego mecz — chcesz, by poczuł się wygodnie i swobodnie.

• Siadasz przy stoliku, wybierając krzesło od ściany — Twój klient będzie widział jedynie Twoją uśmiechniętą twarz.

• Wybierasz stolik pośrodku restauracji — nie chcesz, by klient czuł się klaustrofobicznie.

Jesteś w trakcie spotkania z szefem, na którym omawia on Twoje wyniki pracy. Sprawy nie układają si tak, jak na to liczyłeś, a szef niesłusznie Ci krytykuje.

• Zachowujesz spokój i utrzymujesz kontakt wzrokowy, Twoja postawa ciała jest otwarta. Pozwalasz szefowi skończyć, po czym, trzymając ramiona w pozycji otwartej, po kolei omawiasz sporne kwestie.

• Splatasz ręce, przerywasz szefowi i omawiasz każdą z poruszanych przez niego kwestii.

• Pozwalasz szefowi skończyć, przepraszasz i wychodzisz z pomieszczenia z wysoko uniesioną głową.