ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา

พระเจ้ากรุงธนบุรี

พระพุทธเลิศหล้านภาลัย

พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช

ลาว

เขมร

มอญ

พม่า

สุนทรภู่

กรมพระยาดำรงราชานุภาพ

เจ้าพระยาพระคลัง (หน)

สมเด็จกรมพระยาเดชาดิศร

เพื่อใช้เป็นแบบเรียนศึกษากลวิธีการทำสงคราม และเป็นคติบำรุงสติปัญญา

เพื่อศึกษาประวัติศาสตร์การสร้างชาติของชนชาติอื่น

เพื่อเรียบเรียงวรรณคดีไทยไม่ให้สูญหาย

เพื่อนำมาเป็นแบบเรียนหัดอ่าน

กรุงศรีอยุธยาตอนต้น

กรุงศรีอยุธยาตอนปลาย

กรุงธนบุรี

กรุงรัตนโกสินทร์

นวนิยาย

ความเรียงร้อยแก้ว

ร้อยกรอง

โคลงสี่สุภาพผสมกาพย์ยานี 11

กรุงจีน

เมืองมอญ

พม่า

ไทย

พระสหายของพระเจ้ากรุงอังวะ

เชลยศึกจากหงสาววดี

คู่หมั้นของพระธิดาอังวะ

ประชาชนธรรมดาในกรุงอังวะ

ทรงเตรียมการที่จะออกไปประลองฝีมือกับฝ่ายกรุงจีนด้วยพระองค์เอง

รับสั่งให้ประกาศหาผู้กล้าหาญมาต่อสู้กับกามะนี

เกณฑ์ชายหนุ่มทั่วเมืองอังวะมาฝึกการสู้รบ

ส่งสาส์นไปขอความช่วยเหลือจากเมืองหงสาวดี

เพราะเป็นเชลยศึกมานาน จึงต้องการอิสระภาพกลับบ้านเมืองตนที่เมืองหงสาวดี

เพราะคิดว่าหากจีนชนะได้ครั้งนี้คงต้องบุกไปกรุงหงสาสดีแน่นอน เพราะต้องการหยุดทัพของจีนมิให้ไปรุกรานเมืองหงสาวดี

เพราะปรารถนาจะได้รับการปูนบำเหน็จเป็นทหารรับใช้ และได้เป็นราชบุตรเขย

เพราะเป็นแผนจะแกล้งแพ้ ให้ฝ่ายจีนชนะกรุงอังวะให้จงได้ ด้วยความแค้นในกรุงอังวะ