โวหารภาพพจน์

ข้อใดเป็นโวหารภาพพจน์แบบอุปมา

• ดวงหน้านวลกระจ่างดุจดวงจันทร์

• ปัญญาคือดาบสู้ดัสกร

• ซุงหลายท่อนนอนร้องไห้ที่ชายป่า

• คิดถึงเธอทุกลมหายใจเข้าออก

ข้อใดเป็นโวหารภาพพจน์แบบอุปลักษณ์

• เธอว่ายน้ำเก่งเหมือนปลา

• ดีใจเหมือนปลากระดี่ได้น้ำ

• อูฐเป็นเรือของทะเลทราย

• เสียงรถไฟหวีดร้องครวญครางมาแต่ไกล

ข้อใดเป็นโวหารภาพพจน์แบบบุคคลวัต

• เพลงนี้ไพเราะราวกับเพลงจากสวรรค์

• เขาเป็นสิงห์ทะเลทราย

• ต้นอ้อหยอกล้อกับสายลมอย่างสนุกสนาน

• อากาศร้อนจนแทบจะสุกอยู่แล้ว

ข้อใดเป็นโวหารภาพพจน์แบบอธิพจน์

• เขาโกรธเธอจนอกระเบิด

• ดาวกะพริบตาเยาะเราหรือดาวเอ๋ย

• ชาวนาเป็นกระดูกสันหลังของชาติ

• ครูเป็นแสงประทีปส่องทางให้ลูกศิษย์

ข้อใดเป็นโวหารภาพพจน์แบบอติพจน์

• มโหรีจากราวป่ามาเรื่อยรี่

• พระจันทร์ยิ้มทักทายกับหมู่ดาวบนท้องฟ้า

• ลำบากเลือดตาแทบกระเด็น

• คนไทยไม่ยอมให้ใครมาทำลายขวานทองได้

ข้อใดเป็นโวหารภาพพจน์แบบสัทพจน์

• ชัยชนะของผู้แพ้

• บัดเดี๋ยวดังหง่างเหง่งวังเวงแว่ว

• คนในหมู่บ้านนี้กลมเกลียวกันมาก

• เขามีหน้ามีตาในสังคมได้เพราะมีผู้มีอำนาจให้การสนับสนุน

ข้อใดเป็นโวหารภาพพจน์แบบนามนัย

• เลือดของวีรชนจะจารึกอยู่ในประวัติศาสตร์ตลอดไป

• หนาวกระดูกจะหลุด

• เปลวไฟกลืนกินบ้านทั้งหลังเข้าไปอย่างหิวโหย

• มีความรู้เหมือนมีทรัพย์อยู่นับแสน

ข้อใดเป็นโวหารภาพพจน์แบบสัญลักษณ์

• บางครั้งทะเลยังสะอื้น มันยังตื่นอยู่ร่ำไป

• เสียน้อยเสียยาก เสียมากเสียง่าย

• เขาเป็นเพชรเม็ดงามของโรงเรียนไม้ยาวิทยาคม

• รอสักอึดใจเดียว

ข้อใดเป็นโวหารภาพพจน์แบบวิภาษ

• แพ้เป็นพระ ชนะเป็นมาร

• การบินไทยรักคุณเท่าฟ้า

• เพียงชั่วลัดนิ้วมือเดียว

• ฝนตกแปะๆ

ข้อใดเป็นโวหารภาพพจน์แบบปฏิพากษ์

• ความขมขื่นอันหวานชื่น

• เสียงคลื่นซ่าซัดสาดที่หาดทราย

• ลูกสาวของเขาช่างน่ารักน่าชัง

• ไอ้หมัดทะลวงไส้