ทบทวนคัมภีร์ฉันทศาสตร์ ม.5

ข้อใดกล่าวถึงวรรณกรรมเรื่อง คัมภีร์ฉันทศาสตร์ แพทยศาสตร์สงเคราะห์ไม่ถูกต้อง

• แต่งเพื่อใช้สั่งสอนจรรยาของแพทย์ที่ดี

• แต่งเพื่อเป็นแบบอย่างในการแต่งตำราสำหรับแพทย์

• แต่งด้วยกาพย์ยานี 11 และเริ่มต้นด้วยบทไหว้ครู

• แต่งเพื่อเป็นตำราคู่มือในการรักษาโรคของแพทย์แผนไทย

อุปสรรคที่ทำให้การพิมพ์ตำราแพทย์ในสมัยก่อนนั้นต้องมีการล้มเลิกบ่อยๆ คืออะไร

• เงินทุน

• ผู้ใหญ่ไม่สนับสนุน

• ความขัดแย้งของคนในสังคม

• ปรชาชนไม่ให้ความสนใจในการอ่านเท่าที่ควร

คัมภีร์ฉันทศาสตร์ เริ่มต้นด้วยเรื่องใด

• ความสำคัญของแพทย์และคุณสมบัติของแพทย์ที่พึงมี

• วิธีสังเกตตำแหน่งชีพจร ธาตุทั้ง ๕ ที่เป็นสาเหตุแห่งโรค อาการไข้ป่วงและยารักษา

• วิธีการสังเกตอาการไข้และยารักษา กำเนิดโรค ลักษณะของหญิงที่น้ำนมดีหรือน้ำนมไม่ดี

• บทไหว้ครูอันมีพระรัตนตรัย เทพเจ้าของพราหมณ์ หมอชีวกโกมารภัจ และครูแพทย์ทั่วๆ ไป

ข้อใดมิใช่คำสอนในคัมภีร์ฉันทศาสตร์

• ให้แพทย์มีความเกรงกลัวต่อบาป

• อย่าโมโหโทโสรู้จักข่มใจให้มีความสุขุม

• อย่ามีความลังเลใจและความคิดเบียดเบียน

• ความไม่มีโรคภัยไข้เจ็บในตนย่อมเป็นลาภอันประเสริฐ

ข้อใดเป็นคุณค่าของคัมภีร์ฉันทศาสตร์ที่ผู้ประพันธ์กล่าวถึง

• ส่องสัตว์ให้สว่าง กระจ่างแจ้งในมรรคา

  หมอนวดแลหมอยา ผู้เรียนรู้คัมภีร์ไสย์

• แก่กายไม่แก่รู้ ประมาทผู้อุดมญาณ

  แม้เด็กเป็นเด็กชาญ ไม่ควรหมิ่นประมาทใจ

• แพทย์ใดจะหนีทุกข์ ไปสู่สุขนิพพานดล

  พิริยสติตน ประพฤติได้จึ่งเป็นการ

• รู้แล้วอย่าอวดรู้ พินิจดูอย่าหมิ่นเมิน

  ควรยาหรือยาเกิน กว่าโรคนั้นจึ่งกลับกลาย

คำประพันธ์ในข้อใดหมายถึงลักษณะของแพทย์ที่ไม่ดี

• โทโสจงอดใจ สุขุมไว้อยู่ในตัว

  คนไข้ยิ่งคร้ามกลัว มิควรขู่ให้อดใจ

• ศีลแปดแลศีลห้า เร่งรักษาสมาทาน

  ทรงไว้เป็นนิจกาล ทั้งไตรรัตน์สรณา

• บางทีไปเยียนไข้ บ มีใครจะเชิญหา

  กล่าวยกถึงคุณยา อันตนรู้ให้เชื่อฟัง

• เห็นลาภอย่าโลภนัก อย่าหาญหักด้วยมารยา

  ไข้น้อยว่าไข้หนา อุบายกล่าวให้พึงกลัว

“บางถือว่าตนเฒ่า เปนหมอเก่าชำนาญดี

รู้ยาไม่รู้ที รักษาได้ก็ชื่นบาน

แก่กายไม่แก่รู้ ประมาทผู้อุดมญาณ

แม้เด็กเปนเด็กชาญ ไม่ควรหมิ่นประมาทใจ”

บทร้อยกรองนี้ให้ข้อคิดในเรื่องใด

• ให้เชื่อฟังผู้ใหญ่

• จงมีความเชื่อมั่นในตนเอง

• ให้เปิดใจรับฟังความคิดเห็นของผู้น้อย

• อย่าหลงตนเองตามคำเยินยอของผู้อื่น

ข้อใดเป็นวิธีแก้ปัญหา “เป็นแพทย์ไม่รู้ใน คัมภีร์ไสย์ท่านบรรจง รู้แต่ยามาอ่าองค์ รักษาไข้ไม่เข็ดขาม”

• เรียนรู้ให้เจนจัด จบจังหวัดคัมภีร์ไสย์

  ตั้งต้นปฐมใน ฉันทศาสตรดังพรรณนา

• ศีลแปดแลศีลห้า เร่งรักษาสมาทาน

  ทรงไว้เป็นนิจกาล ทั้งไตรรัตน์สรณา

• เห็นลาภอย่าโลภนัก อย่าหาญหักด้วยมารยา

  ไข้น้อยว่าไข้หนา อุบายกล่าวให้พึงกลัว

• บางพวกก็ถือตน ว่าไข้คนอนาถา

  ให้ยาจะเสียยา บ่ห่อนลาภจะพึงมี

ข้อใดมีความหมายเหมือนกับข้อความต่อไปนี้

อย่าถือว่าตนดี ยังจะมียิ่งขึ้นไป

อย่าถือว่าตนใหญ่ กว่าเด็กน้อยผู้เชี่ยวชาญ

• บางแพทย์ก็หลงเล่ห์ ด้วยกาเมเข้าปิดบัง

  รักษาโรคด้วยกำลัง กิเลสโลภะเจตนา

• บ้างรู้แต่ยากวาด เที่ยวอวดอาจไม่เกรงภัย

  โรคน้อยให้หนักไป ดังก่อกรรมให้ติดกาย

• โทโสจงอดใจ สุขุมไว้อยู่ในตัว

  คนไข้ยิ่งคร้ามกลัว มิควรขู่ให้อดใจ

• แก่กายไม่แก่รู้ ประมาทผู้อุดมญาณ

  แม้เด็กเป็นเด็กชาญ ไม่ควรหมิ่นประมาทใจ

. “หนทางทั้งสามแห่ง เร่งจัดแจงอยู่รักษา

ห้ามอย่าให้ข้าศึกมา ปิดทางได้จะเสียที”

“ข้าศึก” หมายถึงสิ่งใด

• โรค

• แพทย์

• การรักษา

• ความโลภของแพทย์