วรรณศิลป์ในเรื่องบทเสภาสามัคเสวก

"...ใครดูถูกผู้ชำนาญในการช่าง

ความคิดขวางเฉไฉไม่เข้าเรื่อง

เหมือนคนป่าคนไพรไม่รุ่งเรือง

จะพูดด้วยนั้นก็เปลืองซึ่งวาจา..."

จากคำประพันธ์ดังกล่าวปรากฏโวหารชนิดใด

• อุปมาโวหาร

• บรรยายโวหาร

• พรรณนาโวหาร

• สาธกโวหาร

"...ใครดูถูกผู้ชำนาญในการช่าง

ความคิดขวางเฉไฉไม่เข้าเรื่อง

เหมือนคนป่าคนไพรไม่รุ่งเรือง

จะพูดด้วยนั้นก็เปลืองซึ่งวาจา..."

คำประพันธ์ดังกล่าวผู้แต่งมีการเปรียบเทียบสิ่งใด

• เปรียบตำรวจกับผู้ร้าย

• เปรียบเทียบคุณครูกับนักเรียนเปรียบเทียบคนร้ายกับพระมหากษัตริย์

• เปรียบเทียบคนร้ายกับพระมหากษัตริย์

• เปรียบเทียบผู้ดูถูกวิชาช่าง เหมือนคนด้อยปัญญา ไม่น่าคบหา

ข้อใดคือความหมายของการบรรยายโวหาร

• การชี้แจงสั่งสอน

• การอธิบายโดยให้รายละเอียดอย่างลึกซึ้ง

• การอธิบายเหตุการณ์เป็นไปตามลำดับ

• การยกตัวอย่างประกอบการบรรยาย

คำประพันธ์ที่ใช้ในการแต่งบทเสภาสามัคคีเสวกคือคำประพันธ์ประเภทใด

• โคลงสี่สุภาพ

• กาพย์ยานี 11

• อินทรวิเชียรฉันท์

• กลอนแปดหรือกลอนตลาด

"...ไม่ควรเลือกที่รักมักที่ชัง

สามัคคีเป็นกำลังพลังศรี

ควรปรองดองในหมู่ราชเสวี

ให้สมที่ร่วมพระเจ้าเราองค์เดียว..."

จากคำประพันธ์ข้างต้นมีการใช้ภาพพจน์ชนิดใด

• พรรณนาโวหาร

• สาธกโวหาร

• อุปมาอุปมัย

• อุปลักษณ์

"...ไม่ควรเลือกที่รักมักที่ชัง

สามัคคีเป็นกำลังพลังศรี

ควรปรองดองในหมู่ราชเสวี

ให้สมที่ร่วมพระเจ้าเราองค์เดียว..."

จากคำประพันธ์คำในข้อใดบ่งบอกการใช้ภาพพจน์

• ที่

• เป็น

• ควร

• ร่วม

"...ควรไทยเราช่วยบำรุงวิชาช่าง

เครื่องสำอางแบบไทยสโมสร

ช่วยบำรุงช่างไทยให้ถาวร

อย่าให้หย่อนกว่าเขาเราจะอาย..."

คำประพันธ์ดังกล่าวมีการใช้โวหารภาพพจน์ชนิดใดเด่นชัดที่สุด

• พรรณนาโวหาร

• สาธกโวหาร

• เทศนาโวหาร

• อุปมาโวหาร

"...อันชาติใดไร้ช่างชำนาญศิลป์

เหมือนนารินไร้โฉมบรรโลมสง่า

ใครใครเห็นไม่เป็นที่จำเริญตา

เขาจะพากันเย้ยให้อับอาย..."

จากคำประพันธ์ข้างต้นปรากฏการใช้ภาพพจน์ชนิดใด

• สัทพจน์

• อติพจน์

• อุปลักษณ์

• อุปมาอุปมัย

"...อันชาติใดไร้ช่างชำนาญศิลป์

เหมือนนารินไร้โฉมบรรโลมสง่า

ใครใครเห็นไม่เป็นที่จำเริญตา

เขาจะพากันเย้ยให้อับอาย..."

จากคำประพันธ์ข้างต้นมีคำใดที่แสดงถึงการใช้ภาพพจน์

• ที่

• ให้

• เหมือน

• บรรโลม

"...ประการหนึ่งพึงคิดในจิตมั่น

ว่าทรงธรรม์เหมือนบิดาบังเกิดหัว

ควรเคารพยำเยงและเกรงกลัว

ประโยชน์ตัวนึกน้อยหน่อยจะดี..."

ข้อใดมีการใช้ภาพพจน์เช่นเดียวกับคำประพันธ์ดังกล่าว

• “...แต่เขาเห็นเราเป็นเส้นหญ้า อนิจจามาเหยียบเสียสะท้าน...”

• “...พลิกพื้นแผ่นดินดาล ให้สะท้านทั้งภพไตร..."

• "...ออดแอดแอดออดยอดไกว แพใบล้ำน้ำลำคลอง...”

• “...คุณแม่หนาหนักเพี้ยง พสุธา..."