Opowiadania Tadeusza Borowskiego - kartkówka

Ludzie w obozie czekają na obiad ("Proszę państwa do gazu")

• od rana

• od kilku dni

• żadna odpowiedź nie jest prawdziwa

Więźniowie chodzą po obozie ("Proszę państwa do gazu")

• nago

• w pasiakach

• w wybranych przez siebie ubraniach

Tadek rozmawia o transporcie z ("Proszę państwa do gazu")

• kolegami

• Henri

• kapo

Więźniom zgromadzonym na rampie Niemcy każą ("Proszę państwa do gazu")

• wziąć jedzenie

• wziąć buty

• wziąć ubranie

Ludzie wysiadający z wagonów ("Proszę państwa do gazu")

• są przerażeni

• płaczą

• chowają się

Esman obecny przy transporcie ("Proszę państwa do gazu")

• liczy odjeżdżające samochody

• przelicza ilość luidzi

• pilnuje segregacji paczek

W kątach wagonów leżą ("Proszę państwa do gazu")

• porozrzucane buty

• poduszone niemowlęta

• resztki jedzenia

Narrator opowiada o kobiecie, która ("Proszę państwa do gazu")

• chciała uciekać

• została rozstrzelana

• nie chciała przyznać się do własnego dziecka

Zapada wieczór. Tadek i Henri ("Proszę państwa do gazu")

• idą do łaźni

• odpoczywają na szynach

• kładą się spać

Więźniowie wracają do obozu o ("Proszę państwa do gazu")

• świcie

• północy

• wieczorem