ลักษณะคำประพันธ์ประเภทกลอน

ข้อใดเป็นกลอนขับร้อง 

• กลอนเสภา

• กลอนนิราศ

• กลอนเพลงยาว

• กลอนหก

ข้อใดกล่าวถึงลักษณะกลอนสุภาพได้ถูกต้อง

• กลอนเป็นร้อยกรองที่แต่งไม่ยากแต่คนไทยไม่ค่อยนิยม

• กลอนมีหลายประเภทแต่ชื่อเรียกมีเพียงชื่อเดียว

• กลอนเป็นร้อยกรองประเภทบังคับ สัมผัส และเสียงวรรณยุกต์

• กลอนมีคำในแต่ละวรรคมีจำนวนตั้งแต่ 5-8 คำ

กลอนสุภาพหรือกลอนแปด แบ่งเป็นกี่ประเภท อะไรบ้าง

• 2 ประเภท คือ กลอนตลาด และกลอนเสภา

• 2 ประเภท คือ กลอนขับร้อง และกลอนเพลง

• 2 ประเภท คือ กลอนสักวา และกลอนดอกสร้อย

• 2 ประเภท คือ กลอนนิทาน และกลอนเพลงยาว

เสียงวรรณยุกต์ที่บังคับในคำสุดท้ายในแต่ละวรรคข้อใด ไม่ถูกต้อง

• คำสุดท้ายวรรคที่ 1 ไม่นิยมเสียงสามัญ

• คำสุดท้ายวรรคที่ 2 ไม่นิยมเสียงจัตวา

• คำสุดท้ายวรรคที่ 3 ไม่นิยมเสียงจัตวา

• คำสุดท้ายวรรคที่ 4 นิยมเสียงสามัญ

คำใดเป็นคำขึ้นต้นของกลอนบทละคร

• มาจะกล่าวบทไป

• ครานั้น

• สักวา

• ครั้งนั้น

กลอนใดที่ไม่ลงท้ายด้วย “เอย”

• กลอนสักวา

• กลอนดอกสร้อย

• กลอนนิทาน

• กลอนสด

ข้อใด ไม่มีคำที่สัมผัสกัน

• ถ่านหินลือชา รถม้าลือลั่น เครื่องปั้นลือนาม งามพระธาตุลือไกล ฝึกช้างใช้ลือโลก

• เมืองร้อยเกาะ เงาะอร่อย หอยใหญ่ ไข่แดง แหล่งธรรมะ

• เมืองประมง ดงโรงงาน ลานเกษตร เขตประวัติศาสตร์

• เมืองแห่งทะเลภูเขา สุดหนาวในสยาม

เหตุใดกลอนสุภาพจึงเรียกอีกอย่างหนึ่งว่ากลอนแปด

• เพราะหนึ่งบทมีแปดวรรค

• เพราะหนึ่งบทสัมผัสแปดที่

• เพราะหนึ่งวรรคมีแปดพยางค์(คำ)

• เพราะทุกวรรคจะต้องสัมผัสในพยางค์ที่แปด

กลอนสุภาพที่ยกมานี้ดีเด่นด้านใด

“ทั้งยุงชุมรุมกัดปัดเปรียะปะ เสียงผัวะผะพึบพับปุบปับแปะ”

• การใช้คำซ้า

• การสัมผัสสระ

• การเล่นเสียงวรรณยุกต์

• การสัมผัสอักษร

ข้อใด ไม่ใช่ข้อบังคับฉันทลักษณ์ของกลอน

• สัมผัสในเป็นสัมผัสอยู่ภายในวรรค

• สัมผัสนอกเป็นสัมผัสระหว่างวรรค

• สัมผัสเชื่อมระหว่างบทกำหนด ๑ แห่ง

• คำท้ายวรรคหน้าสัมผัสกับคำที่ ๓ หรือ ๕ ของวรรคหลัง