คำมูล คำประสม

คำที่มีความหมายในตัวเอง แยกออกเป็นหน่วยเล็ก ๆ ไม่ได้อีก

คำพยางค์เดียวที่มีความหมาย

คำที่มีความหมาย ๒ คำมารวมกัน

คำที่มีหลายพยางค์ ไม่มีความหมายในตัวเอง

คำหนึ่งคำอาจมีความหมายหลายอย่างได้ เช่น ล้ม

คำมูลที่เขียนต่างกันอาจมีความหมายเหมือนกัน เช่น พนา ไพร

คำมูลเป็นคำในภาษาไทยเท่านั้น

พยางค์ที่ไม่มีความหมาย ๒ พยางค์สามารถประกอบกันเป็นคำมูลได้

การนำคำที่ไม่มีความหมาย ๒ คำมารวมกัน

การนำคำมูล ๒ คำขึ้นไปมารวมกัน

การสร้างคำจากคำภาษาไทย ๒ คำ

คำที่มี ๓ ส่วน ได้แก่ คำต้น คำเติม และคำท้าย

บอกใบ้ รถไฟ ผู้นำ

มดดำ ตั้งใจ น้ำหวาน

วาดภาพ สาวใต้ หม้อไฟ

เรือนหอ บ้านนอก หม้อหุงข้าว

กริยา + กริยา

กริยา + นาม

บุพบท + วิเศษณ์

บุพบท + กริยา

สวนสัตว์ ชาวสวน กินใจ

ถือตัว หลังคา เรือนแพ

ออกตัว ติดต่อ ม้านั่ง

เข็มทิศ หมอดู เสื้อกล้าม

รับรอง การบ้าน ที่ดิน

ลูกมือ เข็มกลัด บาดตา

ดูถูก หักหน้า ตัดสิน

หน้าม้า ตายใจ ปากแข็ง

คำมูล ๒ คำขึ้นไปรวมกันแล้วไม่เกิดความหมายใหม่ ไม่ใช่คำประสม

คำมูล ๒ คำขึ้นไปรวมกันแล้วไม่เกิดความหมายใหม่คือวลี

คำมูล ๒ คำขึ้นไปรวมกันแล้วได้ใจความเพิ่มขึ้นคือคำประสม

คำมูล ๒ คำขึ้นไปรวมกันแล้วได้ใจความสมบูรณ์คือคำประสม

๔ ชนิด

๕ ชนิด

๖ ชนิด

๗ ชนิด

ความหมายตามคำต้นและคำเติม

ความหมายเฉพาะของคำเติม

ความหมายในเชิงอุปมา

ความหมายแสดงนัยของคำต้น+คำเติม