ประโยค

๑. ข้อใดไม่สัมพันธ์กับความหมายของประโยค

• ก. แสดงให้รู้ว่า ใคร ทําอะไร ที่ไหน อย่างไร

• ข. การแสดงซึ่งส่วนสําคัญและหน้าที่ของประโยค

• ค. การนําคําหลายๆ คํา หรือวลีมาเรียงต่อกันอย่างเป็นระเบียบ

• ง. การเรียงต่อคําหรือวลีให้แต่ละคํามีความสัมพันธ์กัน มีใจความสมบูรณ

๒. ข้อใดไม่ใช่องค์ประกอบของภาคแสดง

• ก. บทกริยา

• ข. บทกรรม

• ค. ส่วนเติมเต็ม

• ง. ส่วนขยายของประโยค

๓. ข้อใดกล่าวถูกต้องเกี่ยวกับองค์ประกอบของประโยค

• ก. บทกรรมทําหน้าที่เป็นผู้กระทํา

• ข. ภาคประธานของประโยค ทําหน้าที่เป็นผู้ถูกกระทํา

• ค. บทกริยา ทําหน้าที่เป็นตัวกระทําหรือตัวแสดงของประธาน

• ง. ส่วนเติมเต็มทําหน้าที่ขยายกริยา ขยายกรรม หรือส่วนขยาย

๔. ประโยคใดมีโครงสร้าง ประธาน กริยา และกรรม

• ก. แม่ค้ากําลังวุ่นวาย

• ข. การค้าขายดีมีกําไร

• ค. คุณพ่อกําลังทาสีบ้าน

• ง. คนงานหยุดพักกลางวัน

๕. องค์ประกอบใดของประโยคที่อาจมีหรือไม่มีก็ได

• ก. ส่วนขยาย

• ข. ภาคแสดง

• ค. ภาคประธาน

• ง. ภาคประธานและภาคแสดง

๖. คําที่ขีดเส้นใต้ในประโยคใดที่เน้นผู้ถูกกระทํา

• ก. ฉันถูกแม่ดุ

• ข. ฝนตกตอนเย็น

• ค. ชาคริตเล่นฟุตบอล

• ง. ใครซื้อก๋วยเตี๋ยวมา

๗. ข้อใดไม่ใช่รูปประโยคที่ใช้ในภาษาไทย

• ก. ประโยคที่เน้นกริยา

• ข. ประโยคที่เน้นสรรพนาม

• ค. ประโยคที่เน้นผู้กระทํา

• ง. ประโยคที่เน้นผู้ถูกกระทํา

๘. “ฉันรู้สึกสดชื่นเมื่อได้อาบน้ํา” คําที่ขีดเส้นใต้ เป็นประโยคที่ไปขยายสิ่งใด

• ก. ฉัน

• ข. เมื่อ

• ค. รู้สึกสดชื่น

• ง. ไม่ได้ขยายคําใด เพราะมีความหมายในตัว

๙. “ลมร้อนพัดมาอบอ้าว” คําใดที่ขยายประธานของประโยค

• ก. มา

• ข. พัด

• ค. ร้อน

• ง. อบอ้าว

๑๐. ข้อใดกล่าวไม่ถูกต้องเกี่ยวกับส่วนขยายของประโยค

• ก. ทําให้ทราบว่าใคร ทําอะไร ที่ไหน อย่างไร

• ข. ไม่ควรขยายประโยคจนทําให้ประโยคสับสน

• ค. ไม่ควรขยายประโยคจนทําให้ประโยคกํากวม

• ง. ทําให้ประโยคสามารถสื่อสารได้ชัดเจนยิ่งขึ้น