กลอนดอกสร้อบรำพึงในป่าช้า

ใครเป็นผู้แต่งกลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า

• ทอมัส เกรย์

• เสฐียรโกเศศ

• นาคะประทีป

• นิ่ม กาญจนาชีวะ

ทอมัส เกรย์ เป็นผู้เรียบเรียงกถามุขใช่หรือไม่

• ใช่

• ไม่ใช่ เพราะผู้เรียบเรียงกถามุขคือพระยาอุปกิตศิลปสาร

• ไม่ใช่เพราะผู้เรียบเรียงคือนาคะประทีป

• ไม่มีข้อถูก

กวีนิพนธ์เรื่อง Elegy Written in a Country มีต้นกำเนิดมาจากประเทศใด

• ออสเตรเลีย

• อเมริกา

• ไทย

• อังกฤษ

ผู้แต่งกลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้าได้ดัดแปลงเนื้อหาให้เข้ากับธรรมเนียมไทย ตรงกับข้อใด

• อาจจะเป็นเจดีย์มีพระศพ แห่งจอมภพจักรพรรดิกษัตริย์ใหญ่

• ประเสริฐด้วยสัตตรัตน์จรัสชัย ณ สมัยก่อนกาลบุราณเอย

• ไม่เช่นนั้นกวีเช่นศรีปราชญ์ นอนอนาถเล่ห์ใบ้ไร้ภาษา

• หรือผู้กู้บ้านเมืองเรืองปัญญา อาจจะมานอนจมถมดิยเอย

ยามเอ๋ยยามนี้

ปถพีมืดมั่วทั่วสถาน

อากศเย็นเยือกหนาวคราววิกาล

สงัดป่านป่าใหญ่ไร้สำเนียง

มีก็แต่จังหรีดกระกรีดกริ่ง

เรไรหริ่ง ร้องขรมระงมเสียง

คอกควายวัวรัวเกราะเปราะเปราะเพียง

รู้ว่าเสียงเกราะแว่วแผ่วแผ่วเอย

ข้อใดกล่าวถูกต้องเกี่ยวกับบทประพันธ์ข้างต้น

• ลงท้ายด้วยคำว่า "เอย" เหมือนกลอนสุภาพ

• สัมผัสในและสัมผัสนอกเหมือนกลอนสุภาพ

• วรรคสดับขึ้นต้นเหมือนกลอนสุภาพ

• จำนวนบท 2 บทเท่ากลอนสุภาพ

ต้นเอ๋ยต้นไทร

สูงใหญ่รากย้อยห้อยระย้า

และต้นโพธิ์พุ่มแจ้แผ่ฉายา

มีเนินหญ้าใต้ต้นเกลื่อนกล่นไป

ล้วนร่างคนในเขตประเทศนี้

ดุษณีนอนราย ณ ภายใต้

แห่งหลุ่มลึกลานสลดระทดใจ

เรายิ่งใกล้หลุมนั้นทุกวันเอย

จากคำประพันธ์ข้างต้น ต้นโพธิ์กับต้นไทร อยู่บริเวณใด

• บริเวณวัดและป่าช้า

• บริเวณสวนสาธารณะ

• บริเวณอุทยานตามสถานที่พักผ่อน

• บริเวณหลังอาคารร้างและบ้านร้าง

คำประพันธ์ในข้อใด ไม่ใช่ คำถามเชิงวาทศิลป์

• เกิดเพราะการเก็บเกี่ยวด้วยเคียวใคร

• หรือใต้ท้องห้องสมุทรสุดสายตา

• ใครเล่าไถคราดพื้นฟื้นแผ่นดิน

• ใครจะยอมละทิ้งซึ่งสิ่งสุข

ห่างเอ๋ยห่างไกล

ห่างจากพวกมักใหญ่ฝักใฝ่หา

แต่สิ่งซึ่งเหลวไหลใส่อาตมา

ความมักน้อยชาวนาไม่น้อมไป

เพื่อนรักษาความสราญฐานวิเวก

ร่มเชื้อเฉกหุบเขาลำเนาไศล

สันโดษดับฟุ้งซ่านทะยานใจ

ตามวิสัยชาวนาเย็นกว่าเอย.

สาระสำคัญของกลอนดอกสร้อยบทนี้คืออะไร

• เราไม่ควรหาสิ่งเหลวไหลมาใส่ตัวเอง

• เราควรวิเวกไปหาป่าเขาลำเนาไพรจะดีที่สุด

• เราควรอยู่ให้ห่างจากพวกมักใหญ่ใฝ่สูงไว้จะดีกว่า

• เราควรจะมักน้อยหรือพอใจในสิ่งที่มีเหมือนชาวนาดีกว่า

เขาเป็นสุขเรียบเรียบเงีบยสงัด

มีปวัตน์เป็นไปไม่วิตถาร

คำที่ขีดเส้นใต้มีความหมายว่าอย่างไร

• ความเป็นไป, มากเกินไป

• ความเป็นจริง, น้อยเกินไป

• ความมีชีวิต, น้อยเกินไป

• ความคิดถึง, มากเกินไป

ตัวเอ๋ยตัวทะยาน

อย่าบันดาลดลใจให้ใฝ่ฝัน

ดูถูกกิจชาวนาสารพัน

และความครอบครองกันอันชื่นบาน

เขาเป็นสุขเรียบเรียบเงียบสงัด

มีปวัตติ์เป็นไปไม่วิตถาร

ขออย่าได้เย้ยเยาะพูดเราะราน

ดูหมิ่นการเป็นอยู่เพื่อนตูเอย.

จากเนื้อหาของคำประพันธ์ที่ยกมานี้บอกถึงแนวคิดสำคัญในข้อใด

• ชีวิตที่มีความเรียบง่ายของชาวนา ไม่มีความสุขเพราะเหน็ดเหนื่อยจากการทำงาน

• ชีวิตที่มีความเรียบง่ายของชาวที่ต้องเหนื่อยอยากจากภัยธรรมชาติ

• ชีวิตที่มีความเรียบง่ายของชาวนา มีความพอใจ มีความสุขจากการเก็บเกี่ยวข้าวในนา

• ชีวิตที่มีความเรียบง่ายของชาวนาที่ทำนาทั้งปี ต้องทนต่อการดูหมิ่นว่ายากจน