แบบฝึกหัดประกอบการเรียน ทุกข์ของชาวนาในบทกวี

ผู้ประพันธ์ “ทุกข์ของชาวนาในบทกวี” คือใคร

• สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ

• นายจิตร ภูมิศักดิ์

• หลี่เชิน

• น.ม.ส.

“ทุกข์ของชาวนาในบทกวี” อยู่ในหนังสือเรื่องใด

• สามกรุง

• มณีพลอยร้อยแสง

• สวรรค์ชั้นกวี

• เสนาะฉันท์

เนื้อความในเรื่องนี้แสดงให้เห็นถึงพระราชอัธยาศัยของผู้นิพนธ์อย่างไร

• ชอบเป็นกวี

• เข้าใจปัญหาของขาวนาจีน

• แสดงบทกวีทัศน์ของชาวนา

• เข้าใจปัญหาและความทุกข์ยากของชาวนา

รูปแบบของ “ทุกข์ของชาวนาในบทกวี” คือข้อใด

• กลอนสุภาพ

• เรียงความ

• บทความเชิงวิเคราะห์

• โคลงสี่สุภาพ

ข้อใดมีลักษณะเล่นคำได้ไพเราะทำให้เห็นภาพมากที่สุด

• เปิบข้าวทุกคราวคำ จงสูจำเป็นอาจิณ

• ข้าวนี้สิมีรส ให้ชนชิมทุกชั้นชน

• เหงื่อหยดสักกี่หยาด ทุกหยดหยาดล้วนยากเย็น

• สายเลือดกูทั้งสิ้น ที่สูซดกำซาบฟัน

ดูจากสรรพนามที่ใช้ “กู” แสดงว่าผู้พูดคือใคร

• ผู้นิพนธ์

• ชาวนา

• คนที่กินข้าว

• ถูกทุกข้อ

ผู้นิพนธ์แสดงทัศนะต่อชาวนาอย่างไร

• เป็นอาชีพที่ทำงานหนัก

• เป็นกระดูกสันหลังของชาติ

• ชาวนาลำเลิกผู้บริโภคข้าว

• สังคมช่วยเหลือชาวนาในด้านรายได้น้อยมาก

ผู้แปลบทกวีจีน ชื่อ หลี่เชิน เป็นภาษาไทยคือใคร

• นายจิตร ภูมิศักดิ์

• สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ

• ชาวนาไทย

• น.ม.ส.

ข้อใดมีความหมายตรงกับ “เหงื่อหยดบนดินภายใต้ต้นข้าว”

• เหงื่อกูที่สูกิน จึงก่อเกิดมาเป็นคน

• เหงื่อหยดสักกี่หยาด ทุกหยดหยาดล้วนยากเย็น

• น้ำเหงื่อที่เรื่อแดง และน้ำแรงอันหลั่งริน

• จากแรงมาเป็นรวง ระยะทางนั้นเหยียดยาว

“ข้าวแต่ละเม็ด คือความยากแค้นแสนสาหัส” ตรงกับข้อใด

• สายเลือดกูทั้งสิ้น ที่สูซดกับซาบฟัน

• เบื้องหลังสิทุกข์ทน และขมขื่นจนเขียวคาว

• เหงื่อกูที่สูกิน จึงก่อเกิดมาเป็นคน

• จากรวงเป็นเม็ดพราว ล้วนทุกข์ยากลำเค็ญเข็ญ