Poeta rupieci

Miron Białoszewski żył w latach...

• 1922–1983

• 1921-1984

• 1920-1985

• 1919-1986

Miron Białoszewski był...

• poetą

• prozaikiem

• dramatopisarzem

• aktorem teatralnym

Najważniejszymi tomy poetyckie Białoszewskiego to...

• Obroty rzeczy (1956), Rachunek zachciankowy (1959), Mylne wzruszenia (1961), Było i było (1965), Odczepić się (1978), Oho (1985)

• Ugryź psa w ucho (1957), Spróbuj wydoić tygrysa (1959), Szare eminencje zachwytu (1962), Wybierzyny (1979), Szumy, zlepy, ciągi (1980)

• Obierzyny 2 (1954), wywód jestem'u 1964, u cioci na imieninach (1973)

• Ja stróż latarnik nadaję... (1962), Pamiętnik z powstania warszawskiego (1959), Szumy, zlepy ciągi (1980), Szare eminencje zachwytu (1962), poeta rupieci (1981)

Białoszewski był nazywany poetą...

• "osobowym", czyli rozumiejącym podmiotowość człowieka

• "osobistym", czyli drenującym nasze intymne uczucia

• "osobnym", czyli określenie to charakteryzuje zarówno jego specyficzny styl życia, jak i oryginalny sposób pisania

• "osobliwym", czyli niepowtarzalnym mizantropem

Cechy języka artystycznego Białoszewskiego to m.in.

• patos mieszany z farsą i turpizmem

• swoiste połączenie języka mówionego i języka dziecka

• eksperymenty lingwistyczne i utylitarne, chętnie nawiązujące do korzeni esperanto

• słownictwo popularnonaukowe

anakolut to...

• błąd składniowy, którego efektem jest brak związku logicznego między elementami zdania

• środek stylistyczny polegający na powtarzaniu tych samych słów na początku kolejnych wersów lub zdań

• środek stylistyczny polegający na powtarzaniu tych samych słów na końcu kolejnych wersów lub zdań

• to bardzo brzydkie słowo, jak w ogóle ktoś tu śmiał w tym teście je umieścić

Poezja lingwistyczna to...

• Orientacja w poezji polskiej, ukształtowana na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych [XX wieku], której przedstawiciele to m. in. M. Białoszewski, Tymoteusz Karpowicz i Witold Wirpsza)

• twórczość obierająca za główne zadanie poezji – krytyczne wypróbowywanie form języka jako środka komunikacji niezasługującego na bezwarunkowe zaufanie.

• Podejmowanie […] gry z tym, co w mowie zesztywniałe, zrutynizowane i bezwładne. […] W grze tej ważny był udział dowcipu językowego, parodii, bezinteresownej zabawy słowami.

• tłumaczenie poezji z innych języków, gwar, żargonów, narzeczy

W wierszach Białoszewskiego pojawia się aluzja do filozofii

• św. Augustyna

• Protarcha

• Zenona z Kerateniny

• Kartezjusza

Wskaż cechy filozofii Kartezjusza

• Warunkiem jest zachowanie wiary w myślenie. To ono jest gwarantem ludzkiej egzystencji („Cogito ergo sum” – „Myślę, więc jestem”).

• Twierdził, że tylko umysł (rozum) otwiera przed człowiekiem możliwość poznania świata i samego siebie.

• Wszystko płynie "Pantha rei"

• "Nic, co ludzkie, nie jest mi obce"

anastrofa to...

• figura stylistyczna zawierająca uroczysty zwrot do idei, bóstwa

• figura stylistyczna polegająca na powtórzeniu wyrazów lub zdania w odwrotnym porządku

• figura stylistyczna polegająca na przypadkowym podziale wiersza na strofy

• nieregularność stroficzna wiersza