Kamień z katedry

Z tekstu wynika, że intencją autora było:

• opisanie architektonicznych detali gotyckich katedr

• przedstawienie rozterek towarzyszących budowniczym

• zanalizowanie kosztów budowy katedr

• prześledzenie procesu budowy gotyckich katedr

Zdanie: Zamiar skromny, jakby buchalter pisał o gotyku, ale średniowiecze uczy także skromności ma charakter:

• rzeczowego podsumowania

• naukowego wniosku

• poetyckiej refleksji

• obiektywnego komentarza

Które stwierdzenie najtrafniej oddaje sens słów: Bo katedry gotyckie, te wielkie improwizacje … ?

• Z powodu dużej liczby budowniczych konieczna była ich współpraca.

• Architekci i budowniczowie katedr ściśle przestrzegali zasad sztuki budowlanej.

• Pierwotne plany budowy nie były ograniczeniem dla wyobraźni architektów.

• Budowa katedry była bardzo skomplikowanym przedsięwzięciem.

"Z początku poszukiwałem naiwnie formuły wyjaśniającej cały gotyk. To, co jest w nim zarazem konstrukcją, symboliką i metafizyką. (...)" Co Herbert postanawia opisać?

• historię budowniczych katedr, od robotników po architektów

• symbolikę obecną w konstrukcji katedry

• aspekt metafizyczny/wymiar sakralny

• metody wykorzystywane podczas budowy katedr

Podczas wznoszenia katedr robotnicy każdego szczebla tworzyli organiczne związki, zespoły, ściśle ze sobą powiązane.

• Prawda

• Fałsz

Czym była loża?

• budynkiem, z którego architekt nadzorował i kontrolował prace

• miejscem obrad nad projektem katedry

• pojazdem, którym przemieszczali się architekci

• szopą dla kamieniarzy, w której jedli i odpoczywali

Co zawiera album Villarda de Honnecourt?

• Plany katedr, które nie zostały wybudowane

• Rysunki ornamentów i detali

• Zdjęcia z budowy paryskiej katedry

• Materiały niemal edukacyjne - szkice katedr, ornamentów, obliczenia, rysunki ludzi

Czy budowniczowie znaczyli/podpisywali kamienie dla potomności?

• Tak

• Nie

Z powodu improwizacji i walki o to, by katedry były coraz wyższe, wiele z nich ulegało zawaleniu lub musiało być remontowanych.

• Prawda

• Fałsz

A teraz zamiast pytania trochę o stylu eseju Herberta...

• Herbert często posługuje się językiem zmetaforyzowanym - kamieniarzy określa mianem „anonimowych żołnierzy krzyżowej wyprawy katedr”, a dobrowolną pracę na rzecz ich budowy – „pospolitym ruszeniem ogarniętym najczystszym entuzjazmem”.

• Często też operuje stylem rzeczowym, konkretnym (po prostu te dwa style obecne są w równym stopniu): „Muratorzy angielscy (…) mieli w zimie godzinną przerwę obiadową, piętnastominutową pauzę po południu. W lecie zaś godzina na obiad (...)"

• W tok narracji autor wplata obce terminy (custos fabricae, l'oeuvre, seruiteurs, freestone masons), sformułowania (Gislebertus fecit hoc opus czy macon, maitre apres Dieu des ouurages de pierre), a także fragmenty utworów, które pozostawia bez tłumaczenia (m.in. wyimek z piosenki z 1313 r.).

• Obecne są również anegdoty, jak choćby te o pewnym Włochu, który zażądał zwrotu złotych guzików ofiarowanych przez jego żonę na rzecz budowy jednej z katedr czy o strajku na budowie klasztoru w Obazine.