Θεωρία Λογοτεχνίας

Ο αφηγητής που δεν συμμετέχει στην ιστορία που αφηγείται ονομάζεται

• ετεροδιηγητικός

• αυτοδιηγητικός

• παντογνώστης

• ομοδιηγητικός

Ο χρόνος της αφήγησης

• συμπίπτει πάντα με τον χρόνο της ιστορίας

• μπορεί και να μην συμπίπτει με τον χρόνο της ιστορίας

• τοποθετείται πριν τον χρόνο της ιστορίας

• έχει μεγαλύτερη διάρκεια από τον χρονο ιστορίας

Τι σχήμα λόγου εντοπίζετε στον στίχο: "Γιατί και το τραγούδι το φορτώσαμε με τόσες μουσικές που σιγά-σιγά βουλιάζει";

• προσωποποίηση

• υπαλλαγή

• παρομοίωση

• μεταφορά

Ο αφηγητής που βλέπει την ιστορία που αφηγείται με εσωτερική εστίαση

• γνωρίζει λιγότερα από τα πρόσωπα της ιστορίας

• γνωρίζει τα ίδια με τα πρόσωπα της ιστορίας

• γνωρίζει περισσότερα από τα πρόσωπα της ιστορίας

• γνωρίζει τα πάντα

"έχει χρυσή καρδιά"

• παρομοίωση

• μεταφορά

• προσωποποίηση

• οπτική εικόνα

"τ'αηδόνι καλημέρισε χαρούμενα την αυγή"

• μεταφορά

• παρομοίωση

• προσωποποίηση

• υπερβατό

"Κολοκοτρώνης φώναξε κι όλος ο κόσμος τρόμαξε"

• μεταφορά

• προσωποποίηση

• παρομοίωση

• υπερβολή

"ομοδιηγητικός" είναι ο αφηγητής όταν συμμετέχει στα γεγονότα

• σωστό

• λάθος

"ετεροδιηγητικός" είναι ο αφηγητής όταν γνωρίζει τα πάντα, τι θα συμβεί από την αρχή

• σωστό

• λάθος

Τα θεματικά κέντρα του κειμένου είναι οι δευτερεύουσες ιδέες του

• σωστό

• λάθος