รสวรรณคดีและโวหารภาพพจน์

จะเจ็บจำไปถึงปรโลก ฤๅรอยโศกรู้ร้างจางหาย

จะเกิดกี่ฟ้ามาตรมตาย อย่าหมายว่าจะให้หัวใจ

คำประพันธ์ดังกล่าว กวีใช้รสใดในการประพันธ์

• เสาวรสนีย์

• นารีปราโมทย์

• พิโรธวาทัง

• ศัลลาปังคพิสัย

"การกล่าวถึงข้อความแสดงอารมณ์โศกเศร้า อาลัยรัก"

หมายถึงรสใด

• เสาวรจนี

• นารีปราโมทย์

• พิโรธวาทัง

• สัลลาปังคพิสัย

คำประพันธ์ในข้อใดใช้รสวรรณคดีแบบเสาวรจนี

• พลางเข่นเขี้ยวเคี้ยวกรามคำรามร้อง

• รูปก็กากปากไม่เปราะดูเหมาะเหม็ง

• ประไพพักตร์ลักษณ์ล้ำล้วนขำคม

• นมสองข้างอย่างกระโปรงดูโตงเตง

คำประพันธ์ในข้อใดใช้รสวรรณคดีแบบสัลลาปังคพิสัย

• “นางผีเสื้อเหลือโกรธโลดทะลึ่ง โตดังหนึ่งยุคุนธร์ขุนไศล”

• “ประไพพักตร์ลักษณ์ล้ำล้วนขำคม ทั้งเนื้อนมนวลเปล่งออกเต่งทรวง”

• “พระฟังคำน้ำเนตรลงพรากพราก คิดถึงยากยามวิโยคยิ่งโศกศัลย์”

• “พระโฉมยงองค์อภัยมณีนาถ เพลินประพาสพิศดูหมู่มัจฉา”

ทนต์แดงดั่งแสงทับทิม เพริศพริ้มเพรารับกับขนง

เกศาปลายงอนงามทรง เอวองค์สารพัดไม่ขัดตา

บทร้อยกรองข้างต้นตรงกับรสวรรณคดีใด

• เสาวรจนี

• นารีปราโมทย์

• พิโรธวาทัง

• สัลลาปังคพิสัย

มื่อนั้น พระสุริย์วงศ์เทวัญอสัญหยา

โลมนางพลางกล่าววาจา จงผินมาพาทีกับพี่ชาย

ซึ่งสัญญาว่าไว้กับนวลน้อง จะคงครองไมตรีไม่หนีหน่าย

มิได้แกล้งกลอกกลับอภิปราย อย่าสงกาว่าจะวายคลายรัก

• เสาวรจนี

• นารีย์ปราโมทย์

• พิโรธวาทัง

• สัลลปังคพิสัย

เมื่อนั้น พระผู้ผ่านไอศูรย์สูงส่ง

ประกาศิตสีหนาทอาจอง จะณรงค์สงครามก็ตามใจ

ตรัสพลางย่างเยื้องยุรยาตร จากอาสน์แท่นทองผ่องใส

พนักงานปิดม่านทันใด เสด็จเข้าข้างในฉับพลันฯ

• เสาวรจนี

• นารีปราโมทย์

• พิโรธวาทัง

• สัลลาปังคพิสัย

ถึงไปก็ไม่อยู่นาน

เยาวมาลย์อย่าโศกเศร้าหมอง

พระจุมพิตชิดเชยปรางทอง

กรประคองนฤมลขึ้นบนเพลา

• ศฤงคารรส

• หาสยรส

• วีรรส

• กรุณารส

เมื่อนั้น

ท้าวกะหมังกุหนิงนเรนทร์สูร

ได้ฟังทั้งสองทูตทูล

ให้อาดูรเดือดใจดั่งไฟฟ้า

จึงบัญชาตรัสด้วยขัดเคือง

ดูดู๋เจ้าเมืองดาหา

เราอ่อนง้อขอไปในสารา

แต่จะว่ารับไว้ก็ไม่มี

• วีรรส

• รุทรรส

• กรุณารส

• พีภัตสรส

ข้อใดปรากฏรสวรรณคดีต่างจากข้ออื่น

• สงสารน้ำคำที่พร่ำสั่ง

  คิดถึงความหลังแล้วใจหาย

  ครวญพลางกำสรดระทดกาย

  แล้วคิดอายพวกพลมนตรี

• อนองค์ลงอิงพิงเขนย

  กรเกยก่ายพักตร์ถวิลหวัง

  รสรักร้อนรนพ้นกำลัง

  ชลนัยน์ไหลหลั่งลงพรั่งพราย

• มื่อนั้น

  สองระตูวิโยคโศกศัลย์

  กอดศพเชษฐาเข้าจาบัลย์

  พิโรธร่ำรำพันโศกา

• มื่อนั้น

  โฉมยงองค์ระเด่นจินตะหรา

  ค้อนให้ไม่แลดูสารา

  กัลป์ยาคั่งแค้นแน่นใจ