สุภาษิตไทย ง่ายเหมือนปลอกกล้วยเข้าปาก

กวนน้ำให้ขุ่น

เข้าเมืองตาหลิ่ว ต้องหลิ่วตาตาม

ปากว่ามือถึง

ชักใบให้เรือเสีย

รักพี่เสียดายน้อง

วัวแก่กินหญ้าอ่อน

บัวไม่ให้ช้ำ น้ำไม่ให้ขุ่น

เกลียดตัวกินไข่ เกลียดปลาไหลกินน้ำแกง

ฟื้นฝอยหาตะเข็บ

รักดีหามจั่ว รักชั่วหามเสา

ชี้โพรงให้กระรอก

วัวลีมตีน

ซื้อกินไม่หมด คดกินไม่นาน

ดินพอกหางหมู

กินปูนร้อนท้อง

ฝนตกขี้หมูไหล

เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย

ล้มหมอนนอนเสื่อ

สอนจระเข้ว่ายน้ำ

น้ำท่วมปาก

ยุให้รำ ตำให้รั่ว

ใช้น้ำเย็นเข้าลูบ

ตัดไฟแต่ต้นลม

น้ำตาลใกล้มด

น้ำนิ่งไหลลึก

น้ำท่วมปาก

ปอกกล้วยเข้าปาก

ผักชีโรยหน้า

คนในอย่านำออก คนนอกอย่านำเข้า

ตัดหนามอย่าไว้หน่อ

ปากหวานก้นเปรี้ยว

น้ำตาลใกล้หมด

จุดใต้ตำตอ

ปากว่ามือถึง

แกว่งเท้าหาเสี้ยน

ตัดหางปล่อยวัด

มือไม่พาย อย่าเอาเท้าลาน้ำ

กำปั้นทุบดิน

แกว่งเท้าหาเสี้ยน

วัวแก่กินหญ้าอ่อน