การวิจักษ์วรรณคดี

ข้อใดเป็นบทพรรณนาความงามต่างจากพวก

• แลพระปรัศว์ทั้งซ้ายขวา รจนาดังวิมานโกสีย์

• ท้องฉนวนล้วนแล้วศิลาทอง ผนังรองเรืองรัตน์มณีนิล

• มีมุขทุกชั้นบันแถลง ยอดแซงสลับไม่นับได้

• ว่าแล้วลออองค์ทรงเครื่อง รุ่งเรืองพรรณรายฉายฉาน

ข้อใดใช้ภาพพจน์

• จะแวะหาถ้าท่านเหมือนเมื่อเป็นไวย ก็จะได้รับนิมนต์ขึ้นบนจวน

• อายุยืนหมื่นเท่าเสาศิลา อยู่คู่ฟ้าดินได้ดังใจปอง

• โอ้เช่นนี้สีกาได้มาเห็น จะลงเล่นกลางทุ่งเหมือนมุ่งหมาย

• จนดึกดาวพราวพร่างกลางอัมพร กระเรียนร่อนร้องก้องเมื่อสองยาม

คำประพันธ์ในข้อใดไม่มีความเปรียบแบบอุปมา

• เจ้าก็สะดุ้งตระหนกตกพระทัยไหวหวั่นขวัญไม่มี

  ดั่งโปดกมฤคีอันอ่อนแอ

• ทุกข์ทั้งนี้ก็มิเท่าถึงทุกข์พระแม่เจ้าจะกลับเข้ามาแต่ป่า

  จะมิได้เห็นหน้าเราพี่น้องแล้วก็จะทรงกันแสงไห้

• น้ำในสาครจะน้อยลงก็หาไม่

  เสมือนหนึ่งน้ำพระทัยทูลกระหม่อมแก้ว

• ท่านมาออกปากขอสองกุมารพระลูกรักเราดังดวงตา

  เราก็ตัดห่วงเสน่หาให้แก่พราหมณ์เฒ่า

ข้อใดไม่มีการเล่นคำ

• เบญจวรรณวันจากเจ้า

  กำสรดเศร้าแทบวายวาง

• นามแก้วดอกแก้วคือ

  แก้วเนตรพี่นี้ใช่ใคร

• งามทรงวงดังวาด

  งามมารยาทนาดกรกราย

• นางแย้มดุจเรียมยล

  น้องแย้มยิ้มพริ้มพรายงาม

คำประพันธ์ต่อไปนี้ใช้โวหารแบบใด

"ณ ร่มไม้สาละพนาสัณฑ์นามลุมพินีวันมหาสถาน

พระนางเริ่มเจ็บครรภ์มิทันนาน ประสูติกาลพระโอรสแสนงดงาม

วิสาขะวันเพ็ญเพลาเลิศ พระกุมารผู้ประเสริฐแห่งโลกสาม

บัวบูชารองพระบาทยาตราตาม บุญญายามจิตพร้อมน้อมประณต"

• บรรยายโวหาร

• พรรณนาโวหาร

• เทศนาโวหาร

• สาธกโวหาร

ข้อใดกล่าวถูกต้องที่สุดเกี่ยวกับการอ่านวรรณคดี

• การอ่านวรรณคดี คือการอ่านเพื่อให้เห็นคุณค่าของวรรณคดี

• การอ่านวรรณคดี คือการอ่านเพื่อให้เกิดความซาบซึ้งในรสวรรณคดี

• การอ่านวรรณคดี คือการอ่านที่ต้องการใช้กระบวนการคิดวิเคราะห์อย่างมีเหตุผล

• การอ่านวรรณคดี คือการอ่านที่ต้องใช้สติปัญญากลั่นกรองคุณค่าทางอารมณ์และคุณค่าทางความคิด

"การเกิดความเข้าใจแจ่มแจ้งจนตระหนักในคุณค่าของวรรณคดีเรื่องหนึ่งว่าเป็นงานศิลปะพร้อมเพียงใด มีข้อเด่น ข้อด้อย อย่างไร มีข้อคิดที่สัมพันธ์กับชีวิตจริงเพียงใด"

ข้อความข้างต้นถือเป็นนิยามตรงกับข้อใด

• การวิจักษ์วรรณคดี

• การวิจารณ์วรรณคดี

• การวิพากษ์วรรณคดี

• การพิจารณาวรรณคดี

บทประพันธ์ในข้อใดแสดงถึงวัฒนธรรมไทย

• เรือม้าหน้ามุ่งน้ำ

  แล่นเฉื่อยฉ่ำลำระหง

• คิดอนงค์องค์เอวอร

  ผมประบ่าอ่าเอี่ยมไร

• เพราะลูกเต้าเจ้ากรรมทำแค้นขัด

  จนวิบัติบ้านเมืองได้เคืองเข็ญ

• ในดนตรีมีรักอันลึกซึ้ง

  รวมหัวใจเป็นหนึ่งอย่างแน่นเหนียว

บทประพันธ์ในข้อใดมีคำเลียนเสียงธรรมชาติ

• ได้ยินเสียงฆ้องย่ำประจำวัง

  ลอยลมล่องดังถึงเวหา

• น้ำค้างตกกระเซ็นเย็นเยือกใจ

  สงัดเสียงคนใครไม่พูดจา

• มีแต่หลับเพ้อละเมอฝัน

  ทั้งไฟกองป้องกันทุกแห่งหน

• เรณูฟูร่อนขจรใจ

  ย่างเท้าก้าวไปไม่โครมคราม

บทประพันธ์ในข้อใดต่อไปนี้สะท้อนภาพสังคมไทยที่แตกต่างจากปัจจุบัน

• พลางแรียกหาข้าไทยอยู่ว้าวุ่น

  อีอิ่มอีอุ่นอีฉิมอีสอน

• ได้ยินเสียงฆ้องย่ำประจำวัง

  ลอยลมล่องดังถึงเคหา

• พรุ่งนี้พี่จะแก้เสนียดฝัน

  แล้วทำมิ่งสิ่งขวัญให้เป็นสุข

• หอมหวลอวลอบบุปผชาติ

  เบิกบานก้านกลาดกิ่งไสว