โคลงโลกนิติ

ใครเป็นผู้รวบรวมโคลงโลกนิติ

• พระเทพโมฬี

• เจ้าพระยาพระคลังหน

• สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร

• สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส

การจารึกสุภาษิตลงบนศิลา เพื่อประดับไว้ที่วัดใด

• วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม

• วัดราชโอรสารามราชวรวิหาร

• วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร

• วัดราชประดิษฐ์สถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร

ดุจดวงศศิฉาย ดาวดาษ ประดับนา

สุริยะส่องดาราไร้ เพื่อร้อนแรงแสง

โคลงโลกนิติข้างต้นนี้เปรียบดวงจันทร์กับดวงอาทิตย์กับข้อใด

• ตัวนางกับตัวพระ

• คนมีเมตตากับคนโหดร้าย

• หญิงสาวผู้งดงามกับชายหนุ่มผู้เก่งกล้า

• คนพูดจาอ่อนหวานกับคนพูดจากหยาบกระด้าง

ข้อใดไม่มีอุปมาโวหาร

• คุณแม่หนาหนักเพี้ยง พสุธา

• เป็นชื่อเป็นเสียงได้ แต่ร้ายกับดี

• กลอุทกในตะกร้า เปี่ยมล้นฤามี

• ดุจดวงศศิฉาย ดาวดาษ ประดับนา

รู้น้อยว่ามารู้ เริงใจ

กลกบเกิดอยู่ใน สระจ้อย

คำประพันธ์บทนี้ผู้แต่งมุ่งสอนอะไรให้ผู้อ่าน

• อย่าทำตัวให้ไม่มีประโยชน์

• อย่าโอ้อวดตนเองให้มากเกินไป

• ให้รู้จักยอมเพื่อโอกาสในวันข้างหน้า

• สอนให้รู้จักควบคุมตัวเองให้อยู่ในกรอบ

สนิมเหล็กเกิดแต่เนื้อ ในตน

กินกัดเนื้อเหล็กจน กร่อนขร้ำ

บาปเกิดแต่ตนคน เป็นบาป

บาปย่อมทำโทษซ้ำ ใส่ผู้บาปเอง

โคลงข้างต้นตรงกับสำนวนใด

• แพะรับบาป

• น้ำลดตอผุด

• ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว

• รักดีหามจั่ว รักชั่วหามเสา

ข้อใดสอนตรงกับหลักเศรษฐกิจพอเพียง

• รู้จริงสิ่งเดียวอาจ มีมั่ง

• นกน้อยขนน้อยแต่ พอตัว

• เคหาอย่าสูญวาย ข้าวเปลือก มีนา

• ผู้ทำสิ่งอกุศล กรรมติด ตามนา

"ความรู้ผู้ปราชญ์นั้น นักเรียน

ฝนทั่งเท่าเข็มเพียร ผ่ายหน้า

คนเกียจเกลียดหน่ายเวียน วนจิต

กลอุทกในตะกร้า เปี่ยมล้นฤามี"

จากคำประพันธ์นี้ใช้ภาพพจน์ใด

• อุปมา

• อติพจน์

• สัทพจน์

• อุปลักษณ์

ถ้านักเรียนถูกนินทาจะใช้โคลงโลกนิติบทใดมาสอนใจตนเอง

• 1. รักกันอยู่ขอบฟ้า เขาเขียว

  เสมออยู่หอแห่งเดียว ร่วมห้อง

  ชังกันบ่แลเหลียว ตาต่อ กันนา

  เหมือนขอบฟ้ามาป้อง ป่าไม้มาบัง

• 2. พระสมุทรลึกล้น คณนา

  สายดิ่งทิ้งทอดมา หยั่งได้

  เขาสูงอาจวัดวา กำหนด

  จิตมนุษย์นี้ไซร้ ยากแท้หยั่งถึง

• 3. โทษท่านผู้อื่นเพี้ยง เมล็ดงา

  ปองติฉินนินทา ห่อนเว้น

  โทษตนเท่าภูผา หนักยิ่ง

  ป้องปิดคิดซ่อนเร้น เรื่องร้ายหายสูญ

• 4. ภูเขาทั้งแท่งล้วน ศิลา

  ลมพยุพัดพา บ่ขึ้น

  สรรเสริญและนินทา คนกล่าว

  ใจปราชญ์ฤๅเฟื่องฟื้น ห่อนได้จินต์จล

“พระสมุทรสุดลึกล้น คณนา

สายดิ่งทิ้งทอดมา หยั่งได้

เขาสูงอาจวัดวา กำหนด

จิตมนุษย์นี้ไซร้ ยากแท้หยั่งถึง”

โคลงบทนี้เน้นสอนเรื่องใด

• ความไว้วางใจ

• ความลึกของน้ำ

• ความพากเพียร

• ความมีอุเบกขา