คำยืมภาษาจีนในภาษาไทย

ในปัจจุบันมีคนนิยมใช้กันมาก

มีการติดต่อระหว่างประเทศทั้งด้านการทูต การค้าขาย

ต้องการให้ประเทศไทยทันสมัยมากขึ้น

ภาษาต่างประเทศมีมากจึงต้องนำมาใช้ในประเทศไทยบ้าง

มักเป็นคำควบกล้ำ

เป็นคำที่ใช้วรรณยุกต์ตรี จัตวา เป็นส่วนมาก

มักเป็นคำที่ไม่มีตัวสะกด

เป็นคำที่มีตัวสะกดทุกคำ

นิยมใช้ ฬ

เป็นคำที่รับมาจากวรรณคดีเรื่อง ดาหลังและอิเหนาเป็นส่วนใหญ่

เป็นภาษาคำโดด มีเสียงวรรณยุกต์

ส่วนมากใช้เป็นราชาศัพท์

นำมาเป็นชื่ออาหาร

เป็นคำที่เกี่ยวกับสิ่งของเครื่องใช้

เป็นคำที่มีตัวการันต์

เป็นคำที่ใช้วรรณยุกต์ตรี จัตวา เป็นส่วนมาก

คำยืมภาษาจีนในภาษาไทยมีคำควบกล้ำทุกคำ

คำยืมภาษาจีนในภาษาไทยเป็นคำที่ต้องมีตัวสะกดเสมอ

การยืมคำภาษาจีนมาใช้ในภาษาไทยนั้น ได้มาจากภาษาเขียนไม่ใช่ภาษาพูด

การยืมคำภาษาจีนมาใช้ในภาษาไทยนั้น ได้มาจากภาษาพูดไม่ใช่ภาษาเขียน

การอ่านคำยืมภาษาจีนในภาษาไทยนั้น ต้องเติมนิคหิตลงไปด้วยเสมอ

คำยืมภาษาจีนในภาษาไทยนั้น มีการใช้ทัณฑฆาต หรือตัวการันต์ด้วย

คำภาษาจีนยังมีคำที่บอกเพศในตัวเช่นเดียวกับภาษาไทยอีกด้วย

การสะกดคำภาษาจีนในภาษาไทยยังใช้ตัวสะกดตรงตามมาตราตัวสะกดทั้ง 8 มาตรา

อย่าลืมปิดไฟทุกครั้งก่อนนอน

ฉันไม่ชอบเดินคนเดียวตอนเย็น

คุณครูบอกให้จัดโต๊ะและเก้าอี้ให้เรียบร้อย

มีพระห้อยคอแล้วรู้สึกเป็นสิริมงคล

เคนโด้ ซูโม่ ซากุระ

ขนุน เจริญ ฉงน

ตะหลิว ตึก เก้าอี้

กะพง กระจูด กะลาสี

หมวก

ตาล

พะโล้

เต้าหู้

หวย

เหาะ

ห้าง

หุ้น