2y-Amfoteryczność

Przeprowadzono doświadczenie, do kolejnych probówek z Al(OH)₃ dodano odczynniki

1.NaOH aq 2.H₂O 3. Mg 4. HClaq

Za pomocą, którego odczynnika można wykazać amfoteryczność wodorotlenku glinowego

• 1 i 2

• 2 i 3

• 3 i 4

• 1 i 4

Które reakcje przedstawione równaniami potwierdzają charakter amfoteryczny wodorotlenku glinu

I. 2 Al(OH)₃ ↔ Al₂O₃ + 3 H₂O

II. Al(OH)₃ + 3 HCl ↔ AlCl₃ + 3 H₂O

III. Al(OH)₃ + 3 NH₄Cl ↔ AlCl₃ + 3 NH₃ ∙ H₂O

IV. Al(OH)₃ + NaOH ↔ Na[Al(OH)₄]

• I i II

• II i IV

• III i IV

• I i III

Stop glinu z magnezem rozpuszczono w kwasie solnym. Do otrzymanego roztworu dodano nadmiar NaOH. W jakiej postaci znajduje się glin po zakończeniu reakcji?

• w roztworze, jako AlCl₃

• w osadzie, jako Al(OH)₃

• w roztworze jako Na[Al(OH)₄] tetrahydroksoglinian sodu

• stop glinu z magnezem nie rozpuszcza się w roztworze HCl i NaOH

Aby dokonać przejścia: SiO₂ → H₂SiO_{3 użyjesz:}

• mocnego kwasu

• wody

• wodorotlenku sodu a potem kwasu

• mocnego kwasu a potem zasady

Do roztworu "szkła wodnego" dodano nadmiar rozcieńczonego kwasu solnego, w wyniku czego zaszła reakcja:

• 2 H⁺ + SiO₃^2- → H₂SiO₃↓

• 2 H⁺ + SiO₂ → H₂SiO₂

• 2 HCl + Na₂CO₃ → CO₂↑ + 2 NaCl + H₂O

• 8 H⁺ + H₄SiO₄ → 4 H₂O + SiH₄↑

W trzech nieopisanych probówkach znajdują się wodne roztwory NaCl, Na₂CO₃ , Na₂SiO₃. W celu określenia w którym naczyniu znajduje się Na₂SiO₃ należy :

• zbadać odczyn roztworów

• dodać do każdego z nich HCl

• dodać do każdego z nich NH₃ ∙ H₂O

• dodać do każdego z nich NaOH

Podziałano nadmiarem kwasu solnego na próbki zawierające jednakowe ilości wagowe:

I. Na₂CO₃ II. NaHCO₃ III. BaCO₃ IV. CaCO₃

Otrzymana ilość dwutlenku węgla była:

• największa w I przypadku

• największa w II przypadku

• największa w III i IV przypadku

• jednakowa we wszystkich przypadkach

Wodór wydziela się w reakcji Al z:

• a. kwasem węglowym

• b. kwasem solnym

• c. zasadą sodową

• d. odpowiedź b i c jest prawidłowa

Tlenek Cr₂O₃ reaguje z wodą i powstaje:

• wodorotlenek chromu II

• wodorotlenek chromu III

• kwas chromowy III

• nie reaguje z wodą

Do jednej probówki z tlenkiem glinu dodano kwas solny, a do drugiej zasadę sodową.

• reakcja zaszła tylko w 1 probówce

• reakcja zaszła tylko w 2 probówce

• w obu probówkach osad się roztworzył

• w obu probówkach NIE zaobserwowano zmian