Indukcja elektromagnetyczna

Linie pola magnetycznego o indukcji równej 0,2 T przebijają kołową powierzchnię obwodu o promieniu 20 cm pod kątem 30° do tej powierzchni. Strumień indukcji przechodzący przez ten obwód jest równy:

• 12,6 mWb

• 21,8 mWb

• 4 mWb

• 6,93 mWb

Weber wyrażony w jednostkach podstawowych układu SI to:

• (A∙s^2)/(kg∙m^2 )

• (kg∙s^2)/(A∙m^2 )

• (kg∙m^2)/(A∙s^2 )

• (kg∙m^3)/(A∙s)

Kwadratowa ramka o boku 10 cm ustawiona jest prostopadle do linii pola magnetycznego o indukcji 0,5 T. Jeśli obrócimy ramkę o 180°, to zamiana strumienia magnetycznego wynosić będzie:

• 0

• 0,5 Wb

• 0,1 Wb

• 0,01 Wb

Kwadratowa ramka o boku a porusza się ruchem jednostajnym w szybkością V, w polu magnetycznym o indukcji B tak, że je powierzchnia jest cały czas prostopadła do linii pola, a wektor prędkości prostopadły do wektora indukcji. Indukowana w obwodzie siła elektromotoryczna jest równa:

• 0

• BaV

• Ba^2 V

• (Ba^2)/V

Uczeń wsuwał do zwojnicy magnes i wysuwał go, w wyniku czego wzbudzał w niej prąd indukcyjny. Podczas tego doświadczenia magnes był przez zwojnicę:

• przyciągany

• odpychany

• przyciągany w czasie zbliżania magnesu do zwojnicy, a odpychany w czasie oddalania

• przyciągany w czasie oddalania magnesu od zwojnicy, a odpychany w czasie zbliżania

Strumień magnetyczny przechodzący przez kołowy obwód o promieniu 20 cm i oporze 10 Ω zmalał w ciągu 0,1 s o 0,4 Wb. Przez przekrój przewodnika przepłynął w tym czasie ładunek równy:

• 0,04 C

• 0,4 C

• 0,5 C

• 0,84 C

Obok zwojnicy połączonej ze źródłem stałego napięcia zawieszono lekki aluminiowy pierścień. Pierścień ten:

• jest odpychany od zwojnicy w chwili włączania i wyłączania napięcia

• jest przyciągany do zwojnicy w chwili włączania i wyłączania napięcia

• jest odpychany od zwojnicy w chwili włączania a przyciągany w chwili wyłączania napięcia

• jest przyciągany do zwojnicy w chwili włączania a odpychany w chwili wyłączania napięcia

Pręt o długości l ustawiony prostopadle do linii pola magnetycznego o indukcji B porusza się z prędkością o wartości V. Wektor prędkości jest prostopadły do pręta i do linii pola magnetycznego. Między końcami pręta indukuje się napięcie równe:

• U=BlV

• U=BV/l

• U=Bl/V

• U=Vl/B

W jednorodnym polu magnetycznym o indukcji 0,05 T, w płaszczyźnie prostopadłej do linii pola, obraca się ze stałą prędkością kątową 20 1/s pręt o długości 2 m dookoła jego symetralnej. Bezwzględna wartość napięcia indukowanego między końcami pręta jest równa:

• 0,25 V

• 0,5 V

• 1 V

• π V

Do pionowo ustawionych rurek o jednakowej długości i takim samym przekroju, plastikowej i miedzianej, wpuszczono jednakowe walce. Jeden walec był magnesem, a drugi wykonany był z mosiądzu. Zaobserwowano, że:

• czas przelotu magnesu przez miedzianą rurkę był krótszy niż czas przelotu przez nią mosiężnego walca

• czas przelotu magnesu przez miedzianą rurkę był dłuższy niż czas przelotu przez nią mosiężnego walca

• czas przelotu mosiężnego walca przez miedzianą rurkę był dłuższy niż czas przelotu magnesu przez rurkę plastikową

• czas przelotu mosiężnego walca przez miedzianą rurkę był krótszy niż czas przelotu tego walca przez rurkę plastikową