Υποτακτική

ἄγω

α΄ πληθ. υποτακτ. ενεστώτα

• ἄγομεν

• ἄγωμεν

• ἄγουμεν

παύω

β΄ πληθ. υποτακτ. ενεστώτα

• παύετε

• παύητε

• παύωσιν

διώκω

γ΄ενικό, υποτακτικής παρακειμένου

• δεδιώκω

• δεδιωχώς

• διωχώς ᾖ

• δεδιωχώς ᾖ

τοξεύω

α΄πληθυντικό υποτακτικής παρακειμένου

• τετοξευκαμεν

• τετοξευκώς ὦ

• τετοξευκότες ὦ

• τετοξευκότες ὦμεν

πείθω

β΄ενικό υποτακτικής αορίστου

• πείσεις

• πείθῃς

• πείσῃς

• πείσῃ

πείθω

β΄πληθυντικό υποτακτικής παρακειμένου

• πεικώς ὦ

• πεπεικώς ὦμεν

• πεπεικότες ὦμεν

• πεπεικότες ἦτε

κόπτω

γ΄πληθυντικό υποτακτικής αορίστου

• ἐκόψαν

• ἐκόψωσιν

• κόψωσιν

• κόψωσαν

βλάπτω

Υποτακτική παρακειμένου

• βλαφώς ὦ

• βεβλαφώς

• βεβλαφώς ὦ

λήγω

α΄πληθυντικό υποτακτικής αορίστου

• λήγομεν

• ἐλήγομεν

• ἐλήξωμεν

• λήξωμεν

φυλάττω

υποτακτική παρακειμένου

• φυλαττώς ὦ

• φεφυλαχώς

• πεφυλαχώς ὦ

• πεφυλαχώς