ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΜΟΥΤΖΑΝ-ΜΑΡΤΙΝΕΓΚΟΥ Αυτοβιογραφία

Με τον όρο «αυτοβιογραφία» χαρακτηρίζουμε συνήθως ένα συνεχές αφηγηματικό κείμενο, στο οποίο ένας άνθρωπος γράφει ο ίδιος την ιστορία της ζωής του και πάνω απ΄ όλα δίνει έμφαση στη συμμετοχή του σε σημαντικά ιστορικά γεγονότα της εποχής του.

• ΣΩΣΤΟ

• ΛΑΘΟΣ

Η ίδια η Ελισάβετ επιθυμούσε να παντρευτεί αλλά διαφωνούσε με τον αδερφό της σχετικά με την επιλογή του γαμπρού.

• ΣΩΣΤΟ

• ΛΑΘΟΣ

Η αντίδραση της αφηγήτριας στο άκουσμα της επανάστασης ήταν:

• Θα ήθελε η ίδια να προσφέρει την υποστήριξή της στον αγώνα για την πατρίδα αλλά φοβάται για τη ζωή της.

• Ως Ελληνίδα, συγκινείται, ενθουσιάζεται και λαχταρά να προσφέρει έμπρακτα την υποστήριξή της στον αγώνα των συμπατριωτών της για την πατρίδα.

Ως καταπιεσμένη γυναίκα της εποχής εκείνης:

• · Έγκλειστη στο σπίτι, βιώνει έναν ακόμη αποκλεισμό: οι άνδρες της οικογένειας δεν καταδέχονται να συζητούν μαζί της, πράγμα πολύ ταπεινωτικό.

• Οι άνδρες του σπιτιού αποφασίζουν για τη ζωή της (αλλά της επιτρέπουν να αποσυρθεί σε μοναστήρι ή στην εξοχική αγροικία).

Η πνευματική δημιουργία για την Ελισάβετ είναι η δικαίωση της ύπαρξής της και το ισοδύναμο της μητρότητας , αφού αποκαλεί τα συγγράμμματά της '' πνευματικά της τέκνα''.

• ΣΩΣΤΟ

• ΛΑΘΟΣ

Τι λοιπόν, έλεγα με τον εαυτόν μου, έχω να αποθάνω, και ν' αποθάνω χωρίς να κάμω καλόν;

• ΜΕΤΑΦΟΡΑ

• ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

• ΕΙΚΟΝΑ

• ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Η γλώσσα του αποσπάσματος είναι απλή δημοτική με λόγια στοιχεία π.χ. "τας σεμνάς Μούσας", "παρευθύς έτρεξεν"

• ΣΩΣΤΟ

• ΛΑΘΟΣ

Θέμα του δεύτερου αποσπάσματος είναι ο εθνικός απελευθερωτικός αγώνας.

• ΣΩΣΤΟ

• ΛΑΘΟΣ

Ο αφηγητής του αποσπάσματος είναι ετεροδιηγητικός και παντογνώστης.

• ΣΩΣΤΟ

• ΛΑΘΟΣ

Το ύφος του αποσπάσματος είναι εξομολογητικό, θρηνητικό και αγωνιώδες.

• ΣΩΣΤΟ

• ΛΑΘΟΣ