Pan Tadeusz po omówieniu

Wydarzenia przedstawione w „Panu Tadeuszu” dzieją się

• w Paryżu w XX w

• na Litwie w XIX w.

• w Soplicowie w XX w.

• w Soplicowie w XVIII w.

Utwór Adama Mickiewicza jest epopeją, ponieważ

• jest w formie wiersza, nie ma narratora, zawiera opisy opóźniające akcję.

• został podzielony na 12 ksiąg, jest napisany trzynastozgłoskowcem, należy do dramatu.

• ukazuje zbiorowość w przełomowym momencie, zawiera inwokację oraz sceny batalistyczne.

• zawiera drobiazgowe i realistyczne opisy oraz porównania homeryckie, nie ma w nim bohatera zbiorowego.

Wypisz dwa wydarzenia historyczne z „Pana Tadeusza”. Wyjaśnij celowość ich przywołania przez Adama Mickiewicza. (0-2p)

Na podstawie „Pana Tadeusza” podaj po jednym przykładzie obyczaju, który spełnia następujące kryteria. (0-1)

Obyczaj ukazany przez autora z uczuciem ulgi, że przestał być kultywowany.

Podaj po dwie informacje, na podstawie których można jednoznacznie rozpoznać następujące postacie. (0-2)

Maciej Dobrzyński

Podaj po dwie informacje, na podstawie których można jednoznacznie rozpoznać następujące postacie. (0-2)

Telimena

Rozpoznaj postacie na podstawie podanych informacji.

zbierał muchomory, opowiadał ciekawe historie np. o Domejce i Dowejce

• Hrabia

• Wojski

• Pan Tadeusz

• Podkomorzy

Rozpoznaj postacie na podstawie podanych informacji:

był wierny panu nawet po jego śmierci, zainicjował zajazd

• Hrabia

• Wojski

• Gerwazy

• Protazy

Rozpoznaj postacie na podstawie podanych informacji:

ledwie uszedł z życiem podczas polowania na niedźwiedzia, chwali polską przyrodę

• Hrabia

• Wojski

• Gerwazy

• Tadeusz

Przeczytaj i oceń prawdziwość

Słońce już gasło, wieczór był ciepły i cichy;

Okrąg niebios gdzieniegdzie chmurkami zasłany,

U góry błękitnawy, na zachód różany;

Chmurki wróżą pogodę, lekkie i świecące,

Tam jako trzody owiec na murawie śpiące,

Ówdzie nieco drobniejsze, jak stada cyranek.

Na zachód obłok na kształt rąbkowych firanek,

Przejrzysty, sfałdowany, po wierzchu perłowy,

Po brzegach pozłacany, w głębi purpurowy,

Jeszcze blaskiem zachodu tlił się i rozżarzał,

Aż powoli pożółkniał, zbladnął i poszarzał;

Słońce spuściło głowę, obłok zasunęło

I raz ciepłym powiewem westchnąwszy – usnęło.

We fragmencie dominują epitety oddziałujące na zmysł wzroku.

• prawda

• fałsz