Somatyzacje, konwersje, dysocjacje

zaburzenia integracji funkcji świadomości, pamięci, tożsamości lub percepcji to zaburzenia (a)  

*Do zaburzeń dysocjacyjnych wg. DSM-V zalicza się:

• Fugę dysocjacyjną

• Dysocjacyjne zaburzenie osobowości

• Depersonalizację/Derealizację

• Amnezję dysocjacyjną

• Konwersje

W okresach depresonalizacji testowanie rzeczywistości jest zaburzone

• prawda

• fałsz

Z badań Simeona wynika, iż czynnikiem leżącym u podłoża depersonalizacji jest:

• odrętwienie emocjonalne

• fragmentaryzacja wspomnień

• zakłócenia czasu

• lęk

W zaburzeniu amnezji dysocjacyjnej mamy do czynienie zwykle z podtypem amnezji:

• następczej

• wstecznej

Fudze dysocjacyjnej zawsze towarzyszy amnezja, amnezji dysocjacyjnej zaś nie zawsze towarzyszy fuga

• prawda

• fałsz

Zmiany mózgowe u pacjentów z amnezją dysocjacyjną wskazują na:

• 1) spadek aktywności obszarów czołowych i skroniowych

• 2) utrata funkcji tylnego obszaru

• 3) podobne zaburzenia jak te u pacjentów z amnezją organiczną

• wszystkie odpowiedzi są poprawne

• odpowiedzi 2 i 3 są poprawne

Z badań S. Reinders nad psychofizjologicznymi wzorcami aktywności na wspomnienia neutralne i traumatycznych wynika, iż:

• skrypt wspomnień traumatycznych wywołuje słabsze reakcje u tożsamości odmiennej

• skrypt wspomnień traumatycznych wywołuje takie same reakcje u obydwu tożsamości

• skrypt wspomnień traumatycznych wywołuje reakcje tylko u tożsamości odmiennej

• skrypt wspomnień traumatycznych wywołuje silniejsze reakcje u tożsamości odmiennej

Gwałtowny wzrost liczby tożsamości w przebiegu DID może wyjaśnić jedna z dwóch kluczowych teorii dotyczących etiologii tego zaburzenia. Jest to:

(a)  

Doświadczenie przemijającej zmiany stanu świadomości lub tożsamości, czemu nie towarzyszy odmienna tożsamości, niekiedy wraz z zawężeniem świadomości otoczenia to inaczej

(a)