ถอดคำประพันธ์​พระอภัย​มณี​ 2

"เสียแรงรักหนักหนาอุตส่าห์​ถนอม

สู้อดออมสารพัดไม่ขัดขืน

ช่างกระไรใจจืดไม่ยืดยืน

นางสะอื้นอ้าปากจนรากเรอ"

คำประพันธ์​ข้างต้นแสดงน้ำเสียงอย่างไรของตัวละคร

• ว่ากล่าว

• ตัดพ้อ

• เหนื่อยหน่าย

• ประชดประชัน​

ข้อใดแสดงอารมณ์​รุนแรงและให้ภาพ​สยดสยอง​มากที่สุด

• ลงกลิ้งเกลือกเสือกกายร้องไห้โร่​ เสียงโฮโฮก้องห้องคูหา

• ไม่เห็นผัวคว้าไปได้แต่ปลา​ ควักลูกตาสูบเลือดด้วยเดือดดาล

• นางผีเสื้อเหลือโกรธโลดทะลึ่ง​ โตดังหนึ่งยุคุนธร์ขุนไศล

• เรียกลูกสาวคราวนี้พ่อจะมรณา เจ้าช่วยพาภูวไนยไปให้พ้น

ข้อใดแสดง​วาทะศิลป์ในการพูดของสินสมุทร

• แล้วร้องถามตามประสาเป็นทารก​ นี่สัตว์บกหรือสัตว์น้ำดำหนักหนา

• ลูกขอลาฝ่าธุลีสักปีเดียว​ ไปท่องเที่ยวหาประเทศเขตนคร

• สินสมุทรผลุดออกนอกรักแร้​ แล้วล่อแม่ตบหัตถ์ผัดผางผาง

• สินสมุทร​มิได้กลัวกลับหัวร่อ​ ลูกไม่ขอจากพระองค์อย่าสงสัย

ข้อใดแสดงความรักความผูกพันในบทบาทที่ต่างกับข้ออื่น

• นิจจาเอ๋ยเคยอยู่เป็นคู่ชื่น​ ทุกวันคืนค่ำเช้าไม่เศร้าหมอง

• ถึงตัวไปใจลูกยังผูกคิด​ พอปลดปลิดเรื่องธุระจะมาหา

• ให้ห่วงหลังกังวลด้วยชนนี​ เจ้าโศกีกราบก้มบังคมคัล

• อย่าสงสัยใจจริงทุกสิ่งอัน​ ไม่รำพันพูดลวงเจ้าดวงใจ

เพราะเหตุใด​พระอภัย​มณี​จึงหนีนางผีเสื้อ​สมุทร​

• ไม่ได้รักนางผีเสื้อ​สมุทร​

• หวาดกลัวและระแวงภัยอยู่ตลอดเวลา

• มีโอกาศประจวบเหมาะ

• ถูกทุก​ข้อ​