ภาษาไทย ม.2 14 ม.ค. 64

ข้อความใดกล่าวถึงวิธีการย่อความไม่ถูกต้อง

• จับใจความสำคัญของเรื่องเท่านั้นมาย่อความ

• ผู้ย่อความแสดงความคิดเห็นของตนลงในย่อความได้

• สรรพนามที่ใช้ในการย่อความต้องเป็นสรรพนามบุรุษที่ 3

• นำข้อความที่ย่อไว้แต่ละย่อหน้ามาเรียบเรียงเป็นย่อหน้าเดียว

ข้อความใดกล่าวถูกต้อง

• การเขียนย่อความจะต้องมี 2 ย่อหน้า

• การเขียนเรียงความเท่านั้นที่มีการเขียนคำนำ

• การย่อความต้องศึกษาค้นคว้ามีความรู้ในเรื่องที่จะย่อ

• ตอนท้ายของเรียงความเป็นคำนำที่ทำให้ผู้อ่านประทับใจ

ข้อใดอธิบายความหมายของการย่อความได้ดีที่สุด

• เก็บใจความจากพลความ

• เก็บเนื้อเรื่อง

• แยกพลความออกจากเนื้อเรื่อง

• หาข้อเท็จจริงจากย่อหน้าหนึ่งๆ

ข้อใดไม่ใช่ประโยชน์ของการย่อความ

• ช่วยให้ไม่ต้องอ่านหนังสือซ้ำใหม่ตลอดเรื่อง

• ช่วยให้จดบันทึกเรื่องราวได้รวดเร็ว

• ช่วยให้จดจำข้อสำคัญจากเรื่องที่อ่านได้ง่าย

• ช่วยให้อ่านหนังสือได้ถูกต้อง

ข้อใดไม่ใช่วิธีการย่อความ

• อ่านเรื่องอย่างละเอียด

• เขียนคำนำการย่อความตามแบบ

• ใช้สำนวนภาษาของผู้ย่อ

• เขียนชื่อเรื่องก็ได้หรือไม่เขียนก็ได้

ในการย่อความนักเรียนควรพิจารณาเรื่องใดก่อน

• เรื่องนั้นมีกี่ย่อหน้า

• เรื่องนั้นแบ่งเป็นกี่ตอน

• เรื่องนั้นเป็นเรื่องประเภทใด

• เรื่องนั้นมีใจความสำคัญอย่างไร

เรื่องที่นำมาย่อประเภทใดที่ผู้ย่อต้องระบุ”วันที่”ในแบบการขึ้นคำนำ

• จดหมาย

• ตำนาน

• บทร้อยกรอง

• นิทาน

ข้อใดนักเรียนควรปฏิบัติเมื่อย่อความ

• ลอกสำนวนภาษาจากของเดิม

• ไม่ต้องเปลี่ยนร้อยกรองเป็นร้อยแก้ว

• ตัดคำราชาศัพท์ในเรื่องทิ้งไป

• เปลี่ยนสำนวนภาษาเป็นของผู้ย่อเอง

ข้อใดกล่าวถูกต้องตามหลักการย่อความ

• ต้องระบุวันที่ทุกครั้งที่ย่อความ

• เมื่อย่อความเครื่องหมายคำพูดให้คงไว้

• การย่อความใช้สรรพนามบุรุษที่ 1 , 2 ได้

• เรื่องที่ย่อไม่มีชื่อเรื่องให้ตั้งชื่อเรื่องเอง

นักเรียนมีวิธีการย่อความอย่างไรให้ถูกต้องตามหลักเกณฑ์ที่ได้เรียนมา

• อ่านแล้วขีดเส้นใต้ใจความที่คิดว่าสำคัญ

• อ่านทีละย่อหน้าแล้วเขียนเลขกำกับไว้กันลืม

• อ่านให้เข้าใจแล้วเรียบเรียงใหม่ด้วยภาษาของผู้ย่อเอง

• นำข้อความที่เลือกแล้วว่าสำคัญมาเขียนให้ติดต่อกันไปจนจบเรื่อง