กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า

สุนทรภู่

พระยาอุปกิตศิลปสาร

ทอมัส เกรย์

เสฐียรโกเศศ

สุนทรภู่

พระยาอุปกิตศิลปสาร

ทอมัส เกรย์

เสฐียรโกเศศ

สุนทรภู่

พระยาอุปกิตศิลปสาร

ทอมัส เกรย์

เสฐียรโกเศศ

เพราะผู้แต่งเป็นสัปเหร่อ

เพราะต้นฉบับถูกแต่งขึ้นที่ป้าช้า

เพราะผู้แต่งเกิดที่ป่าช้า

เพราะนำไปเล่นละครที่ป่าช้า

เป็นผู้คิดคำว่า สวัสดี

เป็นอาจารย์ใหญ่คนแรกของประเทศ

เป็นนักการเมือง

เป็นผู้ให้ความรู้ทางด้านภาษาไทย

วรรคที่ 2-4 มี 8 คำ

1 บทมี 4 บาท

มีสัมผัสต่างกัน

มีวรรคแรก 4 คำ คำที่ 2 ของวรรคแรกมีคำว่า เอ๋ย และจบบทด้วยคำว่าเอย

สัทพจน์

บุคคลวัต

อุปมา

อุปลักษณ์

อารมณ์เล่น สนุกสนาน

อารมณ์เศร้า เฝ้าคิดถึง

อารมณ์รัก หวานลึกซึ่ง

ความเงียบสงัด

เป็นผู้มีบุญคุณของชาติควรสักการะ

เป็นคนธรรมดาน่าอิจฉา

เป็นคนธรรมดาไร้ความสนใจ หรือได้รับการเชิดชู มีเพียงแต่ญาติเท่านั้นที่คำนึงถึง

เป็นคนธรรมดาที่น่ายกย่อง

กวี

ชาวบ้านบางระจัน

นักการเมือง

ชาวนา