แบบทดสอบสรุปความรู้และข้อคิดจากกลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า

“สกุลเอ๋ยสกุลสูง ชักจูงจิตฟูชูศักดิ์ศรี

อำนาจนำความสง่าอ่าอินทรีย์ ความงามนำให้มีไมตรีกัน

ความร่ำรวยอวยสุขให้ทุกอย่าง เหล่านี้ต่างรอตายทำลายขันธ์

วิถีแห่งเกียรติยศทั้งหมดนั้น แต่ล้วนผันมาประจบหลุมศพเอย”

ข้อใดเป็นข้อสรุปที่ดีที่สุดของกลอนบทข้างต้น

• สมบัติทุกชิ้นต้องถูกฝังลงไปในหลุมศพ

• ทุกชีวิตล้วนเดินทางไปสู่ความตาย

• คนที่มีเกียรติต้องไปพบกันที่หลุมศพ

• อำนาจทำให้บุคคลมีความสง่างาม

“ซากเอ๋ยซากศพ อาจเป็นซากนักรบผู้กล้าหาญ

เช่นชาวบ้านบางระจันขันรำบาญ กับหมู่ม่านมาประทุษอยุธยา

ไม่เช่นนั้นท่านกวีเช่นศรีปราชญ์ นอนอนาถเล่ห์ใบ้ไร้ภาษา

หรือผู้กู้บ้านเมืองเรืองปัญญา อาจจะมานอนจมถมดินเอย”

ข้อใดต่อไปนี้ แสดงให้เห็นถึง “อัจฉริยลักษณ์” ของกวีผู้แต่งบทประพันธ์ข้างต้นได้ชัดเจนที่สุด

• การสอดแทรกคุณธรรมเรื่องความสมัครสมานสามัคคี

• การเพิ่มข้อมูลความรู้เกี่ยวกับวีรกรรมของบรรพชนที่ปกป้องชาติ

• การรู้จักดัดแปลงวัฒนธรรมต่างชาติให้เข้ากับวัฒนธรรมไทย

• การใช้สำนวนภาษาที่ปลุกเร้าให้รู้จักมีความกตัญญูกับบ้านเมือง

ความเชื่อเรื่องผู้ตายจากการบรรยายในกลอนดอกสร้อย เมื่อเปรียบเทียบกับประเพณีไทย มีความแตกต่างในเรื่องใด

• การบรรจุศพ

• การฝังศพแทนการเผา

• การจารึกความดี

• การบอกวันเดือนปีที่ตาย

ผู้เขียนเสนอแนวคิดว่าสิ่งใดที่ช่วยให้คนไม่ฟุ้งซ่าน มีความทะยานใจ

• ความสงบ

• ความเชื่อมั่น

• ความสันโดษ

• ความรู้

“ศพเอ๋ยศพไพร่ ไม่มีใครขึ้นชื่อระบือขาน

ไม่เกรงใครนินทาว่าประจาน ไม่มีการจารึกบันทึกคุณ

ถึงบางทีมีบ้างเป็นอย่างเลิศ ก็ไม่ฉูดฉาดเชิดประเสริฐสุนทร์

พอเตือนใจได้บ้างในทางบุญ เป็นเครื่องหนุนนำเหตุสังเวชเอย" ผู้เขียนแสดงความรู้สึกเช่นใด

• ชิงชัง

• ปลงตก

• น้อยใจ

• สังเวช

“ศพเอ๋ยศพไพร่ ไม่มีใครขึ้นชื่อระบือขาน

ไม่เกรงใครนินทาว่าประจาน ไม่มีการจารึกบันทึกคุณ

ถึงบางทีมีบ้างเป็นอย่างเลิศ ก็ไม่ฉูดฉาดเชิดประเสริฐสุนทร์

พอเตือนใจได้บ้างในทางบุญ เป็นเครื่องหนุนนำเหตุสังเวชเอย”

คำประพันธ์นี้แสดงแนวคิดใดเด่นชัดที่สุด

• การทำพิธีศพ

• ความไม่เที่ยงธรรมในสังคม

• ค่านิยมของสังคม

• ความเชื่อความศรัทธาของมนุษย์

“ศพเอ๋ยศพไพร่ ไม่มีใครขึ้นชื่อระบือขานไม่เกรงใครนินทาว่าประจาน ไม่มีการจารึกบันทึกคุณ

ถึงบางทีมีบ้างเป็นอย่างเลิศ ก็ไม่ฉูดฉาดเชิดประเสริฐสุนทร์

พอเตือนใจได้บ้างในทางบุญ เป็นเครื่องหนุนนำเหตุสังเวชเอย”

คำกล่าวใดไม่ถูกต้องสำหรับการวิเคราะห์คำประพันธ์ข้างต้น

• ใช้ภาษาสั้น กระชับ เข้าใจง่าย

• มีการเล่นคำซ้ำเพื่อเน้นความรู้สึก

• ใช้โวหารบรรยายความรู้สึก

• มีการเปรียบเทียบ ก่อให้เกิดความเข้าใจ

ผู้ประพันธ์เขียนถึงความตายในลักษณะใด

• น่ากลัว

• เตรียมรับ

• พึงใจ

• สลดหดหู่

ในความคิดของผู้ประพันธ์ การที่มีผู้สรรเสริญเชิดชูผู้ตายนั้น เพื่อจุดประสงค์ใด

• ประโยชน์ต่อญาติของผู้ตาย

• ระลึกถึงคุณของผู้ตาย

• อุทิศอโหสิกรรมให้แก่ผู้ตาย

• ประกาศให้ผู้อื่นรับทราบ

แนวคิดหลักของกลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า สัมพันธ์กับข้อใด

• ความตายติดตามแสวง ทำชีพ ประลัยเฮย

• อาการอันเกิดด้วย น้ำใจ แปรฤๅ

• หนึ่งขาดปราศโทสา คติห่อ ใจเฮย

• สามารถอาจห้ามงด วาจา ตนเฮย