ทบทวนความรู้ (อุปมา-อุปลักษณ์)

เธอคือโคมทองของชีวิตพี่

เสียงรถด่วนขบวนสุดท้าย

ฝากเพลงนี้มากับสายลมผ่าน

หากมีเวลามาเยี่ยมบ้านนาบ้างเน้อพี่เน้อ

“ธรรมชาติต่างสลดหมดความคะนองทุกสิ่งทุกอย่าง”

“บุหลันลอยเลื่อนฟ้าไม่ราคี รัศมีส่องสว่างดั่งกลางวัน”

“เธอคือสายน้ำฉ่ำชื่นใจ จากวันนี้ไปฉันไม่ทุกข์ตรม”

“น้ำพุพุ่งซ่าไหลมาฉาดฉาน เห็นตระการมันไหลจอกโครมจอกโครม”

รู้รสแห่งทุกข์และสุขสิ้น บนแผ่นดินแผ่นเดียวเปลี่ยวและเหงา

เมื่อจ่อชุดจุดเชื้อเมื่อแฉะชื้น จะฝืดฟืนติดไฟไฉนหนอ

มันก็เป็นช้างงาอันกล้าหาญ เราก็เป็นคชสารอันสูงใหญ่

เห็นนางนวลศรีมีโฉม ดังโสมส่องหล้าราศี

เรือชัยไวว่องวิ่งรวดเร็วจริงยิ่งอย่างลม

รอบข้างไม่มีที่นาที่ไหนว่าง แต่ชาวนายังอดตาย

พ่อคือฉัตรแก้วกางกั้น

เมื่อลมพัดใบไม้สะบัดโบกมือเรียกเธอ

ลมระเริงลู่หวิวพลิ้วระลอก สัพยอกยอดไม้ไปลิ่วล่อง

เพลินฟังวังเวงเพลงเรไร พิณพาทย์ไพรกล่อมขับสำหรับดง

โอ้โอ๋อกพระชนกชนนีนี้จะแตกครากสักเจ็ดภาคภินทนาการ

มีทั้งว่านยาสารพันอุดมดับโรคาพยาธิดุจทิพยโอสถปรากฏคุณประสิทธิ์ประสาทสุพรรณนา

อุปมา

อุปโหลก

อุปลักษณ์

อัปลักษณ์

เป็นกลุ่มกลุ่มกลุ้มกายเหมือนทรายซัด ต้องนั่งปัดแปะไปมิได้นอน

ครั้นยามเย็นเห็นเหมือนหนึ่งเมฆพลุ่ง เป็นควันฟุ้งราวกับไฟไกลหนักหนา

ดูเหย้าเรือนหาเหมือนอย่างไทยไม่ หลังคาใหญ่พื้นเล็กเป็นโรงผี

เราเป็นมนุษย์สุดรักต้องลักพา เหมือนอินทราตรึงส์ตรัยเป็นไรมี

ถึงบางหลวงทรวงร้อนดังศรปัก

พี่ร้างรักมาด้วยราชการหลวง

เมื่อคิดไปใจหายเสียดายดวง

จนเรือล่วงมาถึงย่านบ้านกระแซง

น้ำเงิน คือ เงินยวง

ขาวพรายช่วงสีสำอาง

ไป่เทียบเปรียบโฉมนาง

งามเรืองเรื่อเนื้อสองสี

อุปลักษณ์

สัทพจน์

อติพจน์

อุปมา