Aνώτερες πνευματικές λειτουργίες

Για τη μνήμη ισχύει:

• Το κέντρο της εντοπίζεται στη κινητική περιοχή του εγκεφάλου.

• Δεν είναι απαραίτητη για την πραγματοποίηση της λειτουργίας της μάθησης.

• Είναι απαραίτητη για την προσαρμογή της συμπεριφοράς του ατόμου στις άμεσες ανάγκες.

• Δεν είναι απαραίτητη για τη δεξιότητα της αιτολόγησης

Η μετατροπή της βραχυπρόθεσμης σε μακροπρόθεσμη μνήμη:

• Σχετίζεται με παροδικές δομικές και λειτουργικές μεταβολές των νευρώνων του εγκεφάλου μας.

• Σχετίζεται με μόνιμες δομικές και λειτουργικές μεταβολές των νευρώνων του εγκεφάλου μας.

• Δεν προκαλεί καμία μεταβολή στους νευρώνες του Α.Ν.Σ.

• Σχετίζονται με μόνιμες δομικές και λειτουργικές μεταβολές των νευρώνων του νωτιαίου μυελού.

Το χρονικό διάστημα που απαιτείται για τη μετατροπή της βραχυπρόθεσμης σε μακροπρόθεσμη μνήμη:

• Εξαρτάται από τη διάρκεια κατά την οποία επιδρά το ερέθισμα το είδος και την έντασή του.

• Είναι ανεξάρτητο από το είδος του ερεθίσματος.

• Ένας από τους παράγοντες που το επηρεάζει είναι η συχνότητα του ερεθίσματος.

• Επηρεάζεται μόνο από την ένταση του ερεθίσματος.

Οι πληροφορίες που αποθηκεύονται στη μακροπρόθεσμη μνήμη:

• Κάποια στιγμή θα χαθούν όλες.

• Μπορεί να αποτελέσουν μόνιμο τμήμα της συνείδησής μας.

• Είναι πιθανόν να επαναποθηκευτούν στην βραχυπρόθεσμη μνήμη.

• Δεν προκαλούν δομικές και λειτουργικές μεταβολές στους νευρώνες του εγκεφάλου μας.

H ανάκληση από τη μνήμη ενός γεγονότος που έχει επανατοποθετηθεί

• Κινητοποιεί μια απλή γραμμική σειρά νευρώνων του εγκεφάλου μας.

• Απαιτεί την ανάσυρση πληροφοριών που έχουν αποθηκευτεί σε μια περιοχή του φλοιού του εγκεφάλου μας.

• Εμπλέκει πολλά κυκλώματα νευρώνων και διαφορετικές περιοχές αποθήκευσης πληροφοριών στον εγκέφαλο.

• Ενεργοποιεί περιοχές αποθήκευσης πληροφοριών στο νωτιαίο μυελό.

Η απώλεια συγκεκριμένου τύπου μνήμης:

• Σχετίζεται με την περιοχή του εγκεφάλου που έχει πληγεί.

• Οφείλεται αποκλειστικά σε ασθένειες.

• Οφείλεται αποκλειστικά σε τραυματισμούς.

• Μπορεί να οφείλεται σε τραυματισμούς ή και ασθένειες του νωτιαίου μυελού.

Ως μάθηση θεωρούμε αυστηρά την ικανότητα:

• Να αποθηκεύσουμε γνώσεις.

• Να ανακαλούμε τις γνώσεις που έχουμε αποκτήσει.

• Να διατυπώνουμε τις γνώσεις που έχουμε αποκτήσει.

• Να τροποποιούμε τη συμπεριφορά μας, με βάση τις γνώσεις που έχουμε αποκτήσει.

Το γεγονός ότι δεν αισθανόμαστε το ρολόι που φοράμε και απομακρύνουμε γρήγορα το κουτάλι με ένα φάρμακο που έχουμε ξαναπάρει, είναι παραδείγματα ειδών μάθησης αντίστοιχα:

• Εξοικείωση και αντίληψη.

• Συνειρμική μάθηση και ευαισθητοποίηση.

• Συνειρμική μάθηση και εξοικείωση.

• Εξοικείωση και ευαισθητοποίηση.

Όταν κινητοποιούμε τη γνώση που έχουμε αποκτήσει στο μάθημα Φυσικής προκειμένου να λύσουμε ένα πρόβλημα, εκδηλώνουμε το είδος της μάθησης που χαρακτηρίζεται ως:

• Ευαισθητοποίηση

• Αντίληψη

• Εξοικείωση

• Κανένα από τα παραπάνω.

Η συμπεριφορά μας διαμορφώνεται

• Mόνο από γενετικούς παράγοντες.

• Μόνο από περιβαλλοντικούς παράγοντες.

• Από την αλληλεπίδραση γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων.

• Κανένα από τα παραπάνω.