วรรณกรรมท้องถิ่น

ผลผลิตที่เกิดจากภูมิปัญญาชาวบ้าน

การสร้างสรรค์ที่เกิดจากภูมิปัญญาชาวบ้านในรูปแบบต่าง ๆ เช่น เพลง นิทาน สุภาษิต

การสร้างความบันเทิงให้แก่ผู้ฟังและผู้อ่านวรรณกรรมท้องถิ่น

การศึกษาความคิด พฤติกรรมของคนในอดีต

เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่สืบทอดกันทางมุขปาฐะ

เป็นแหล่งบันทึกข้อมูลด้านขนบประเพณี วัฒนธรรม

มักไม่ปรากฏชื่อผู้แต่ง เนื่องจากเป็นเรื่องเล่าสืบต่อกันมา

ทุกข้อที่กล่าวมา

๓ ภูมิภาค

๔ ภูมิภาค

๕ ภูมิภาค

๖ ภูมิภาค

๒ ประเภท คือ วรรณกรรมมุขปาฐะและวรรณกรรมลายลักษณ์อักษร

๑ ประเภท คือ วรรณกรรมมุขปาฐะ

๑ ประเภท คือวรรณกรรมลายลักษณ์อักษร

๒ ประเภท คือ วรรณกรรมพื้นบ้านและวรรณกรรมนิทาน

วรรณกรรมที่ใช้วิธีการจดบันทึก

วรรณกรรมที่ใช้วิธีการละเล่น

วรรณกรรมที่ใช้วิธีการเล่า ไม่มีการจดบนทึก

ไม่มีข้อใดถูกต้อง

วรรณกรรมที่ใช้วิธีการบอกเล่าต่อ ๆ กันมา

วรรณกรรมที่ใช้วิธีการละเล่น หรือแสดงผ่านภาพวาดหรือฮูปแต้ม

วรรณกรรมที่ใช้วิธีการขับร้อง

วรรณกรรมที่มีการจดบันทึก

เจ้าสุวัตรนางบัวคำ

สุบินกลอนสวด

สุทธิธรรมชาดก

สินไซ

จำปาสี่ต้น

พระลัก-พระลาม

พิกุลทอง

สัปดนคำกาพย์

ชิวหาลิ้นทอง

พระไชยสุริยากลอนสวด

สัปดนคำกาพย์

ขุนบรม

ท้าวฮุ่งท้าวเจือง

พระรถเมรี

บัวรมบัวเรียว

ตำนานเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว