การเขียนย่อความ

2 องค์ประกอบ ส่วนต้น และเนื้อหา

2 องค์ประกอบ บทนำและเนื้อหา

3 องค์ประกอบ ส่วนนำ เนื้อหา และสรุป

3 องค์ประกอบ เปิดเรื่อง เนื้อเรื่อง และปิดเรื่อง

การนำประโยคสำคัญ ๆ ของเรื่องมาเรียงติดต่อกัน

การจับใจความสำคัญของเรื่องแล้วเขียนด้วยสำนวนของผู้ย่อเอง

การจับใจความสำคัญของเรื่องด้วยสำนวนของเจ้าของความเดิม

คือรูปแบบการเขียนที่มีคำนำเป็นสาระสำคัญของข้อความ

เขียนคำนำตามแบบ

คงราชาศัพท์ไว้

คงสรรพนามเดิมไว้

ใช้สำนวนภาษาของผู้ย่อ

ย่อหน้าเดียว

เท่าจำนวนย่อหน้าของเนื้อเรื่องเดิม

สามย่อหน้า คือ คำนำ เนื้อเรื่อง สรุป

สองย่อหน้า คือ ย่อหน้าคำนำ และย่อหน้าเนื้อความซึ่งมักย่อเหลือเพียงย่อหน้าเดียว

ตัดคำราชาศัพท์ทิ้งไป

เปลี่ยนสำนวนเป็นของผู้ย่อ

ย่อหน้าทุกครั้งที่ขึ้นตอนใหม่

เปลี่ยนคำราชาศัพท์เป็นคำสามัญ

อ่านวิเคราะห์ไปพร้อมกับเขียนย่อไป

คัดลอกบรรทัดแรกและสุดท้ายของข้อความเดิม

อ่านจับใจความสำคัญแล้วจึงเรียบเรียงเป็นข้อความด้วยสำนวนตนเอง

ขีดเส้นใต้ข้อความที่เป็นใจความสำคัญแล้วนำมาเรียบเรียงเขียนให้ต่อเนื่องกัน

เรียงลำดับเรื่องตามแบบเรื่องเดิมเสมอ

เรียงให้กลับกันกับเรื่องเดิม

เรียงลำดับตามความพอใจของผู้ย่อ

เรียงให้สัมพันธ์ต่อเนื่องกัน

ผศ.

คถ.

ตปท.

ปจด.

ข้อ (๑)

ข้อ (๒)

ข้อ (๓)

ทั้งข้อ (๑) และ (๒)

คัดลอกบทกลอน

เขียนส่วนนำ

ถอดความก่อน

วิเคราะห์ข้อคิด