"Oda do młodości" Adama Mickiewicza

W którym roku powstała "Oda do młodości"?

• 1820

• 1821

• 1822

• 1823

Określenie "dzieckiem w kolebce kto łeb urwał Hydrze" opisuje:

• Zeusa

• Herkulesa

• Aresa

• Posejdona

"Młodości!" to:

• metafora

• anafora

• apostrofa

• epitet

Ludzi młodych w utworze Mickiewicza charakteryzuje:

• energia, pesymizm, gotowość poświęcenia się

• wspólne działanie, utylitaryzm, optymizm

• bohaterska śmierć, przyjaźń, samolubstwo

• egoizm, samotność, radość życia

Towarzystwo Filomatów było tajnym związkiem o charakterze koła:

• rozrywkowego

• patriotycznego

• matematycznego

• naukowego

Odę charakteryzuje:

• patetyczny styl, nawiązania mitologiczne, charakter apelatywny

• patetyczny styl, nawiązania biblijne, charakter apelatywny

• "niski styl", charakter żartobliwy, bogactwo środków stylistycznych

• żadna z powyższych cech

"Płaz w skorupie" to metafora określająca:

• ludzi młodych

• ludzi starych

W wyrażeniu "Łam, czego rozumu nie złamie", dominuje funkcja:

• informatywna

• ekspresywna

• poetycka

• impresywna

Dwa ostatnie wersy utworu ("Witaj jutrzenko swobody,/Zbawienia za tobą słońce") pojawiły się na murach Warszawy w czasie powstania:

• listopadowego

• styczniowego

• wielkopolskiego

• warszawskiego

Cechy romantyczne w utworze to:

• przeciwstawienie "młodych" "starym", gatunek - oda, motywy mitologiczne

• pochwała młodości, odrzucenie oświeceniowego racjonalizmu, wyższość "świata ducha" nad "światem rzeczy"

• wiara w postęp i walka z przesądami, przyjaźń i solidarność

• młodość jako siła kreacyjna, alegorie (Herakles, Hebe)