ประวัติศาสตร์รัตนโกสินทร์ยุคปรับปรุงและปฏิรูป

ข้อใด ไม่ใช่ ผลดีที่ไทยได้รับจากการทำสัญญาเบาริงในสมัยรัชกาลที่ 4

• การค้าขยายตัวอย่างกว้างขวางมากกว่าแต่ก่อน

• สัญญาไม่ระบุเวลาจึงทำให้ชาวตะวันตกยินดีเข้ามาค้าขายมากขึ้น

• นำเอาความเจริญทางวิชาการของตะวันตกมาปรับปรุงประเทศ

• คนไทยจะได้รับความคุ้มครองเมื่อไปอยู่ในเขตอังกฤษ

สยามเริ่มทำการค้าแบบเสรีเมื่อใด

• หลังจากที่เสรีไทยมีอำนาจ

• เมื่อสหรัฐยอมแก้ไขสัญญาที่ไทยเราเสียเปรียบ

• เมื่อทำสัญญาเบาว์ริงกับอังกฤษ

• เมื่อไทยเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่ 1

เมื่อสยามได้มีการเปลี่ยนระบบภาษีจากเดิมมาเป็นร้อยละ 3 แล้ว การค้าของไทยเป็นอย่างไร

• สยามเก็บภาษีได้น้อยลง

• การค้าของสยามดีกว่าเดิมมาก

• การค้าอยู่ในภาวะต่ำเล็กน้อย

• ไม่สามารถทราบได้เพราะไม่มีการทำสถิติไว้

เราเริ่มใช้คำว่า “สยาม” แทนตัวประเทศรัชกาลที่เท่าใด

• รัชกาลที่ 4

• รัชกาลที่ 5

• รัชกาลที่ 6

• รัชกาลที่ 7

ถ้านักเรียนประกอบอาชีพเป็นเกษตรกรในสมัยรัชกาลที่ 4 นักเรียนจะเลือกปลูกพืชชนิดใด จึงจะตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจสมัยสนธิสัญญาเบาว์ริง

• ข้าว

• อ้อย

• พริก

• ยางพารา

การยกเลิกธรรมเนียมที่ล้าหลังส่งผลดีต่อความมั่นคงของไทยอย่างไร

• สะดวกในการพัฒนาประเทศ

• สร้างความสามัคคีภายในชาติ

• ลดค่าใช้จ่ายจากธรรมเนียมที่ไม่สำคัญ

• ไม่ให้ชาติตะวันตกใช้เป็นข้ออ้างมายึดครองไทย

การที่ทำเลที่ตั้งของไทยตั้งอยู่ระหว่างอาณานิคมของอังกฤษกับฝรั่งเศส ส่งผลดีต่อชาติไทยอย่างไร

• ไทยส่งสินค้าไปขายในอาณานิคมของทั้งสองประเทศ

• ไทยไม่ต้องทำสงครามกับรัฐใกล้เคียงที่เป็นอาณานิคม

• ไทยมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับอังกฤษและฝรั่งเศสมากขึ้น

• อังกฤษกับฝรั่งเศสไม่กล้ารุกรานไทยเพราะเกรงจะขัดแย้งกัน

ข้อใดเป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งเสริมพระปรีชาสามารถของผู้นำไทยสมัยปรับปรุงและปฏิรูปประเทศ

• การประพาสต่างประเทศ

• การนับถือพระพุทธศาสนา

• การศึกษาในวิทยาลัยหลวง

• การศึกษาวิทยาการตะวันตก

รัชกาลที่ 4 ทรงปรับปรุงด้านการเงินของสยามด้วยวิธีใด

• ตั้งกระทรวงการคลัง

• ตั้งโรงกษาปณ์สิทธิการ

• ตั้งหอรัษฎากรพิพัฒน์

• กำหนดหน่วยเงินที่เรียกว่า สตางค์

ข้อใด ไม่ใช่ การเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจของประเทศในสมัยรัชกาลที่ 4

• เริ่มการค้าเสรี

• ข้าว ไม้สัก ดีบุก เป็นสินค้าออกที่สำคัญ

• ภาษีศุลกากรขาเข้าถูกจำกัดในอัตราตายตัว

• มีการใช้ทองคำเป็นมาตรฐานในการแลกเปลี่ยน