Quiz Wielkanocny - Jak dobrze znasz tradycje wielkanocne?

Jajko - Starożytny symbol nowego życia, przesiąknięty w mitologii odniesieniami do czterech żywiołów: skorupka – ziemia, błona – powietrze, żółtko – ogień, a białko – woda. Jajko jest znakiem początku życia i odrodzenia.

Zakwas na żur lub żurek to podstawa przy szykowaniu kwaśnej zupy na bazie mąki żytniej.

Jedną z technik zdobienia jajek jest robienie kraszanek. To najprostsza metoda - kraszanką nazywamy jajka malowane na jeden kolor.

Walatka (zwana też na wybitki) – dawna zabawa wielkanocna. Polegała na takim toczeniu pisanek po stole, by się zderzyły. Właściciel „silniejszego” jajka zabierał rozbitą pisankę przeciwnika. W innym wariancie walatki jajka brano do ręki i stukano się ich czubkami.

Według tradycji zając chodzi z koszykiem wielkanocnym i zostawia prezenty (zazwyczaj są to drobne upominki lub słodycze) w pierwszy dzień Świąt Wielkanocnych w koszyczkach ukrytych w domu lub ogrodzie. Zwyczaj obdarowywania przez zająca pochodzi z Niemiec.

Śmigus-dyngus (znany także jako: lany poniedziałek) – zwyczaj pierwotnie zachodniosłowiański, a wtórnie związany z Poniedziałkiem Wielkanocnym w kościele katolickim. Współcześnie posiada wiele regionalnych nazw.

W tradycji chrześcijańskiej dzielenie się poświęconym jajkiem oraz składanie sobie przy tym życzeń radości, zdrowia i szczęścia w życiu rodzinnym, rozpoczyna uroczyste śniadanie wielkanocne.

Sól - symbolizuje życie, prawdę i oczyszczenie. Niegdyś wierzono, że odpędza zło i siły nieczyste. Dodając sól do produktów, chronimy je przed zepsuciem i poprawiamy ich smak.

Chrzan - Chrzan symbolizuje siłę. Korzeń chrzanu wyciska łzy. W święconce stanowi odwołanie do przezwyciężenia goryczy związanej z męką Chrystusa. Symbolika łez ma również związek z żalem za grzechy.

Pieprz - Jest to odniesienie do gorzkich ziół, składnika charosetu (rodzaju sosu), którym Żydzi nacierali paschalnego baranka.

Post trwający przez 40 dni poprzedzających święto Paschy chrześcijańskiej, najprawdopodobniej rozpowszechnił się w pierwszej połowie IV w. Zgodnie z kanonem 5 soboru nicejskiego rozpoczynał się on w szóstą niedzielę przed Wielkanocą, a kończył się w Wielki Czwartek. Czas trwania wielkiego postu ma odniesienie do trwającego 40 dni postu samego Chrystusa. Liczba „40” ma w historiach biblijnych znaczenie symboliczne.