สำนวนไทย

ก. สุนทรพจน์

ข. สำนวน

ค. วาทศิลป์

ง. โวหาร

ก. เค็ม

ข. หิน

ค. หมู

ง. ไก่

ก. มั่งมีศรีสุข

ข. ล้วงคองูเห่า

ค. กล้านักมักบิ่น

ง. กรวดน้ำคว่ำขัน

ก. ตื่นแต่ไก่โห่

ข. ปากว่ามือถึง

ค. น้ำซึมบ่อทราย

ง. ฝนตกไม่ทั่วฟ้า

ก. เข้าตาจน

ข. ตื่นก่อนไก่

ค. ดับไฟหัวลม

ง. ตีนเท่าฝาหอย

ก. ตีนแมว

ข. ปากบอน

ค. ตาเหลือง

ง. ขนทรายเข้าวัด

ก. ไก่รองบ่อน

ข. หัวหกก้นขวิด

ค. ไม่ตายก็คางเหลือง

ง. ตำข้าวสารกรอกหม้อ

ก. กระดูกร้องได้

ข. ผ้าเหลืองร้อน

ค. ตักบาตรอย่าถามพระ

ง. เห็นกงจักรเป็นดอกบัว

ก. คว่ำบาตร

ข. ดอกพิกุลร่วง

ค. ผ้าเหลืองร้อน

ง. แพ้เป็นพระ ชนะเป็นมาร

ก. ชักแม่น้ำทั้งห้า

ข. ทำคุณบูชาโทษ

ค. ไม้งามกระรอกเจาะ

ง. แมลงเม่าบินเข้ากองไฟ